Dit blijkt uit onderzoek van Heidrick & Struggles, BCG en Insead onder 574 bestuurders en commissarissen wereldwijd, waarvan bijna de helft uit Europa. Zo denkt maar liefst 26 procent van alle ondervraagde bestuurders dat hun commissarissen over onvoldoende kennis en expertise beschikken om deze uitdagingen het hoofd te bieden. Tegelijkertijd twijfelt 29 procent van de ondervraagde commissarissen aan het vermogen van hun bestuurders om onder andere GenAI en duurzaamheid succesvol te integreren in hun bedrijf.
Ondertussen is maar liefst 77 procent van alle commissarissen en bestuurders het erover eens dat het de verantwoordelijkheid van de RvC is om deze maatschappelijke uitdagingen te signaleren én te agenderen. Een kwart van alle respondenten noemt dit zelfs de absolute topprioriteit, nog voor financiële en/of bedrijfseconomische doelstellingen. “Er bestaat vrijwel altijd een gezonde dynamiek tussen de Raad van Commissarissen en de Raad van Bestuur”, zegt Imke Lampe, Partner in Charge van Heidrick & Struggles Nederland. “Nu verschillende crises elkaar steeds sneller opvolgen, is een solide basis van wederzijds vertrouwen tussen beide organen van essentieel belang. Commissarissen moeten hun bestuurders blijven uitdagen en scherp houden, maar altijd in het kader van een constructieve samenwerking.”
Scenarioplanning
82 procent van alle bestuurders en commissarissen zegt dat het bedrijf waar zij commissaris of bestuurder zijn, begrijpt hoe duurzaamheid in de toekomst van invloed zal zijn op de bedrijfsvoering. Bij GenAI geldt dit voor slechts 48 procent van de respondenten. Volgens bijna de helft van alle ondervraagden kan hun bedrijf kansen en bedreigingen op het gebied van duurzaamheid in een vroeg stadium herkennen. Precies de helft van hen heeft hiervoor zelfs al plannen gemaakt. Wanneer het om GenAI gaat, zegt slecht 36 procent kansen en bedreigingen snel te kunnen identificeren en heeft niet meer dan 37 procent hiervoor scenario’s ontwikkeld. Lampe: “In een steeds onzekerdere wereld kiest een groeiend aantal bedrijven voor een vorm van risicomanagement, zoals scenarioplanning. Daarbij is het belangrijk om verder te kijken dan alleen het in kaart brengen van toekomstige risico’s en bedreigingen, maar ook de vertaalslag te maken naar vervolgstappen. Dit vraagt om een visie voor de lange termijn, die ruimte laat voor aanpassingen wanneer omstandigheden veranderen. Naast het bijscholen van hun eigen kennis en het bijwerken van de competentiematrix, zien we dat steeds meer bestuurders hiervoor ook onafhankelijke risico-experts inzetten.”
Duurzaamheid
Vergeleken met 2023 besteden organisaties wereldwijd steeds meer aandacht aan duurzaamheid. Zo wist een jaar geleden nog een kwart van alle bestuurders en commissarissen niet hoe duurzaamheid van invloed kan zijn op toekomstige waarde creatie voor hun bedrijf. Nu geldt dat nog voor slechts negen procent. Had vorig jaar bijna de helft van de respondenten geen plannen gemaakt om in te spelen op duurzaamheidskansen en -bedreigingen, inmiddels bedraagt dit nog maar 27 procent van hen. Toch stelt nog altijd één op de vijf bestuurders en commissarissen dat hun bedrijf momenteel niet voldoet aan duurzaamheidsrichtlijnen zoals de Europese CSRD. Lampe: “Veel organisaties rapporteren nu vaak te veel op het gebied van ESG om onderrapportage te vermijden. In plaats van alles breed te dekken, zou het veel efficiënter zijn om alleen te rapporteren over de zaken die écht belangrijk zijn voor de financiële gezondheid en de impact van het bedrijf. Dit bespaart niet alleen administratieve tijd en kosten, maar helpt ook om ESG-initiatieven beter af te stemmen op de langetermijndoelen van de organisatie. Natuurlijk vraagt dit om meer inzet van zowel commissarissen als bestuurders, maar het resultaat is betere compliance en een grotere kans op duurzaam succes.”
Onderzoek: Boards and Society: How Boards Are Evolving to Meet Challenges.
Een lastige uitdaging komt zo maar even aanwaaien, de RvC heeft daar tot nu toe nooit iets mee van doen gehad dus logisch dat ze niet alleen even maar ook nog snel en goed moeten inspelen op het onderwerp. Bij de keuze uit de kandidaten voor de Raad, als die er was, is in het verleden veelal geen rekening gehouden met dit soort kwaliteiten maar was de wens eerder een positieve discriminatie.
Denk dat wel losloopt. Iedereen heeft wel een mening over een ander, in die zin valt een kwart best nog wel mee. Aan de andere kant is AI ook een storende factor, waarvan we niet de gevolgen kunnen overzien.