De negen VVD-senatoren hebben dinsdagochtend besloten voor het belastingplan te stemmen, bevestigt een partijwoordvoerder. Daarmee lijkt een meerderheid in de Eerste Kamer verzekerd. De partijen die het belastingplan vorige week in de Tweede Kamer steunden, beschikken samen over 34 van de 75 zetels in de senaat. Met de VVD erbij komt dat aantal op 43.
VVD-fractievoorzitter Tanja Klip-Martin benadrukt tegenover RTL Nieuws dat de Eerste Kamer vooral moet letten op de zorgvuldigheid van wetgeving. De VVD-senatoren maken daarmee een andere afweging dan hun partijgenoten in de Tweede Kamer.
Na crisisoverleg
Het besluit volgt op vier dagen crisisoverleg tussen D66, VVD en CDA. De VVD voelde zich vorige week overvallen door de afspraken die de twee coalitiepartners met PRO en Volt maakten over het Belastingplan 2027. Daarmee moet € 1 miljard aan belastingdruk worden verschoven van arbeid naar vermogen. Het gewijzigde belastingplan werd donderdag met 76 tegen 74 stemmen aangenomen, ondanks tegenstemmen van de VVD.
Maandagavond besloten de drie coalitiepartijen na intensief overleg hun samenwerking voort te zetten. Premier Jetten maakte dinsdag bekend dat het kabinet onder meer de mkb-winstvrijstelling wil verruimen en fiscale aftrekregelingen voor duurzame investeringen wil uitbreiden. De maatregelen moeten nog worden uitgewerkt en financieel worden gedekt.
Het kabinet liet dinsdag bovendien weten het Belastingplan 2027, de begrotingen en de novelle voor box 3 zoals aangenomen door de Tweede Kamer te zullen verdedigen in de Eerste Kamer.
De plenaire behandeling van het belastingplan in de senaat staat voorlopig gepland voor 7 en 8 december. De stemmingen volgen naar verwachting op 15 december.
Lees hier meer over alle verwikkelingen rond het Belastingplan 2027.
(ANP/RTL/AV)


De hoop is dat de Eerste Kamer naar de feiten zal kijken
Zoals in deze reactie wordt aangetoond zorgt het negeren van de inflatiecomponent bij effectenrekeningen gemiddeld voor een belastingpercentage verdubbeling.
De mythe dat de belasting op vermogen lager is dan op arbeid blijft maar voortduren.
De belasting op vermogen zou daarom nog wel hoger kunnen dan dat deze al is.
Inmiddels is in de Tweede Kamer het amendement van PRO en Volt dat daarover gaat aangenomen.
Ook is de Novelle voor een versnelde invoering van een vermogenswinstbelasting aangenomen.
Dat ondanks alle waarschuwingen van de Raad van State, de banken en de belastingdienst.
Dat ook zonder een gedegen wetgevingsproces voor een samenhangende wet en een internet consultatie.
Het is duidelijk dat de feiten worden genegeerd.
Er moet bij de belasting op vermogen namelijk worden gecorrigeerd voor inflatie.
Daarbij moet voor spaarders en beleggers na een periode van meer jaren worden gekeken naar de netto koopkracht na belasting in vergelijking met de ingeleverde koopkracht bij het inleggen.
Dat is dus niet te vergelijken met een maandsalaris dat in vrij korte termijn wordt uitgegeven.
Gelukkig werd 12 november het probleem van inflatie wel gemeld door de BBB bij monde van Henk Vermeer en door Jan Struijs van 50PLUS. Hopelijk wordt dat inzicht doorgezet tot in de wetten op vermogen.
Ook waren er eerder partijen in de Eerste Kamer die 30 juni 2026 daarop ingingen. Marjolein van der Linden van de VVD stelde”Als die aangroei vooral bestaat uit inflatie, is er economisch geen echte winst. Bij een rendement van 4% en een inflatie van 3,5% blijft er slechts 0,5% over. Toch wordt over het nominale rendement van 4% geheven. Dan belast men een schijnwinst.”.
Andere partijen in de Eerste Kamer die inflatie noemde zijn JA21, BBB, PVV en FvD.
Professor en econoom Bas Jacobs had ook een goed artikel in EW op 10 november over het effect van inflatie bij belastingen op vermogen.
Toenmalig staatssecretaris Marnix van Rij schreef 29 september 2022 letterlijk :
In het box 3 – stelsel zoals dat werd ingevoerd in 2001 werd expliciet rekening gehouden met de inflatiecomponent. Het forfaitaire rendement werd bij invoering zodanig vastgesteld dat de inflatiecomponent onbelast zou blijven; men ging destijds uit van een reëel forfaitair rendement.
De effecten van inflatie voor beleggingsrekeningen in Box 3.
Het volgende is gebaseerd op historische data en de referenties uit de wet voor Box 3 voor 70% aandelen en 30% obligaties.
Gerekend wordt met 1% kosten per jaar aangezien daar in de referenties geen rekening mee wordt gehouden.
Gekeken wordt naar het deel boven het heffingsvrij vermogen.
Het gemiddelde nominale rendement per jaar van de meetkundig gemiddelden van de 11 vijftienjarige periodes die eindigen in de jaren 2015 tot en met 2025 is 3,94% (Dat is dus zonder enige belastingheffing).
Voor de gemiddelde inflatie per jaar op dezelfde wijze bepaald geldt 1,98%.
(De meetkundig gemiddelde inflatie per jaar over de periode van 9 jaar vanaf eind 2016 tot eind 2025 is overigens 3,33%.)
Het gemiddelde reële rendement per jaar voor 70% aandelen en 30% obligaties komt daarmee op 1,96%.
Het resulterende belastingpercentage bij een belastingtarief van 36% komt daarmee uit op ( 36% x 3,94% / 1,96% = ) 72,4%
Dat belastingpercentage is dus nu al aanzienlijk hoger dan de belasting op arbeid.
Het aangenomen amendement gaat uit van 2 tarieven, namelijk 35,5% en 38,5%.
Het resulterende belastingpercentage bij een belastingtarief van 35,5% komt daarmee uit op ( 35,5% x 3,94% / 1,96% = ) 71,4%
Daarmee is het een beetje minder erg
Het resulterende belastingpercentage bij een belastingtarief van 38,5% komt daarmee uit op ( 38,5% x 3,94% / 1,96% = ) 77,4%
Daarmee is het duidelijk nog hoger.
Deze belastingpercentages gelden als gemiddelden voor een reële vermogenswinstbelasting.
Deze effecten gelden ook voor de belastingen in Box 2.
In de praktijk is er dus bij effectenrekeningen gemiddeld sprake van een belastingpercentage verdubbeling.
De werkelijke reële rendementen vóór belasting zijn vaak veel lager dan verondersteld.
Ook moet het niet steeds ingewikkelder worden maar juist eenvoudiger.
Volgens de Raad van State op 2 december 2024 worden door het loslaten van budgettaire neutraliteit als uitgangspunt box 3 alternatieven mogelijk. Ook wordt aangegeven dat binnen de eisen van de EVRM en de Hoge Raad arresten een forfaitair stelsel gebaseerd op laagrisico rendementen kan worden overwogen
Een jaarlijks bij te stellen mogelijkheid is om terug te gaan naar de oorsprong van Box 3 met één forfaitair rendement voor alle Box 3 posten. Dat is op basis van de reële rendementen van de jongste tienjarige Nederlandse staatsobligaties minus 1% kosten. Dat kan bijvoorbeeld ook elk belastingjaar gemiddeld worden over de voorgaande 10 jaar.
Er is dan in feite gemiddeld budget neutraliteit met een deel van de staatsschuld. Als de rente op de staatsschuld stijgt, stijgen ook de inkomsten uit Box 3 en omgekeerd. Dat geldt ook reëel. Het is ook niet redelijk dat de staat een hoger reëel forfaitair rendement kiest voor haar burgers dan dat zijzelf uitkeert op staatsobligaties.
Belasten met één forfaitair rendement voor beleggen sluit ook aan op de plannen van de Europese Unie om investeringen door particulieren aan te moedigen en het door haar genoemde voorbeeld van de Zweedse Investment Savings Account. Het geeft de belastingbetaler voorspelbaarheid en rust. Dat geldt ook voor de belastingontvanger.
Een Belastingwet moet in de eerste plaats rechtvaardig zijn en dat ook als een aanpassing, om daaraan te gaan voldoen, minder budget oplevert binnen hetzelfde onderdeel van de wet.
Kan de Eerste Kamer in haar besluitvorming rekening houden met de aangedragen feiten en voorstellen en verdere economische schade voorkomen?