De stichting stelde dat Vattenfall ten onrechte een zogenoemde kW-vergoeding in rekening heeft gebracht, maar de rechter oordeelt dat dit was toegestaan.
De zaak draait om de vraag of Vattenfall, voorheen bekend als Nuon, de kW-vergoeding mocht doorberekenen aan klanten met een kleine grootverbruikersaansluiting (meer dan 3 × 80 Ampère). Deze vergoeding was sinds de liberalisering van de elektriciteitsmarkt in 2002 onderdeel van de factuur. Stichting Nuon-Claim betoogde dat Vattenfall geen recht had om deze kosten op te nemen, omdat er volgens hen geen directe dienst tegenover stond.
Oordeel
De rechtbank concludeert echter dat Vattenfall volgens de wet de vergoeding mocht berekenen. Op basis van een besluit uit 1999 over elektriciteitstarieven werd bepaald dat de kW-vergoeding in het leveringsafhankelijke tarief kon worden opgenomen. De claim dat alleen de netbeheerder deze kosten zou mogen berekenen,wordt door de rechtbank verworpen. Daarnaast vindt de rechter dat Vattenfall de klanten niet heeft misleid. De prijsopbouw van de kW-vergoeding was duidelijk te berekenen en klanten hadden de vrijheid om naar een andere energieleverancier over te stappen als zij dat wilden.
De rechtbank wijst alle vorderingen van Stichting Nuon-claim tegen Vattenfall af. Vattenfall heeft geen andere zorgvuldigheidsnorm overschreden en er is evenmin sprake van onverschuldigde betaling van de kW-vergoeding. Daarmee wordt de geëiste compensatie van zo’n 400 miljoen euro afgewezen.
Rechtbank Amsterdam, ECLI:NL:RBAMS:2024:6118
Geef een reactie