Veel accountantskantoren werken nog vanuit een model waarin uren de basis vormen voor de factuur. Hoe meer uren er worden gemaakt, hoe meer er kan worden gefactureerd. Als AI ervoor zorgt dat dezelfde dienstverlening in minder tijd kan worden uitgevoerd, ontstaat een belangrijke vraag:
Wat gebeurt er met de omzet als het aantal declarabele uren afneemt?
De oplossing is niet om urenregistratie los te laten. Juist niet. De rol van urenregistratie verandert en wordt dynamischer.
Uren worden stuurinformatie
Stel dat een kantoor met een klant een vaste prijs van € 2.500 afspreekt voor het samenstellen van een jaarrekening. Je schat vooraf in dat je er 24 uur voor nodig hebt. De klant betaalt vervolgens de afgesproken vaste prijs, ongeacht of uiteindelijk 22, 24 of 28 uur wordt besteed.
Toch blijven die uren belangrijk. Wanneer blijkt dat structureel 35 uur nodig is, wil je weten waarom. Is de oorspronkelijke calculatie te laag? Levert de klantgegevens onvolledig aan? Wordt er meer werk uitgevoerd dan afgesproken? Of kan het interne proces efficiënter?
Bij een vaste prijs zijn uren dus niet langer alleen een facturatiegrondslag, maar vooral een middel om de uitvoering en het rendement te bewaken. Binnen Tess kan een vaste prijs worden gecombineerd met interne urenregistratie. Uren blijven zichtbaar voor budgetbewaking en rendementsanalyse, terwijl ze niet op de factuur hoeven te verschijnen.
Kijk breder dan alleen naar uren
AI verandert ook de samenstelling van de kostprijs. Waar dienstverlening vroeger vooral bestond uit menselijke inzet, bestaat die steeds vaker uit een combinatie van medewerkers, software en AI. Een opdracht kan daardoor minder uren vragen, maar tegelijkertijd hogere softwarekosten of meer AI-verbruik kennen. Alleen kijken naar geschreven uren geeft dan een onvolledig beeld.
Binnen Tess kunnen uren en onkosten op projecten worden geregistreerd. Tess gebruikt tarieven onder andere voor interne kostprijsberekening en rendementsanalyse. Ook de tariefstructuur is ingericht om uren automatisch van het juiste tarief te voorzien, afhankelijk van onder andere medewerker, rol en account. Daardoor kan een kantoor de afgesproken prijs steeds beter afzetten tegen de daadwerkelijke inzet die nodig was om de dienstverlening te leveren.
Niet iedere dienst vraagt om hetzelfde prijsmodel
De omslag van uren naar waarde betekent niet dat alles ineens een vaste prijs moet worden.Voor voorspelbare, repeterende dienstverlening ligt een vaste prijs of abonnement vaak voor de hand. Voor complexe of onvoorspelbare opdrachten kan nacalculatie juist logisch blijven.
Binnen Tess kunnen verschillende facturatievormen naast elkaar worden gebruikt, waaronder vaste prijs, uren en onkosten en voorschot met eindafrekening. Dat past beter bij hoe accountantskantoren in de praktijk werken. Een jaarrekening kan bijvoorbeeld tegen een vaste prijs worden uitgevoerd, terwijl aanvullend advies op basis van nacalculatie plaatsvindt. Salarisverwerking kan weer volgens een periodiek of productgericht model worden afgerekend. De belangrijkste vraag is dus niet: factureren we wel of geen uren?
De betere vraag is: “welk prijsmodel past bij deze dienstverlening, deze klant en het risico dat we als kantoor lopen?”
Waardegericht werken begint vóór de factuur
Om hier goed op te kunnen sturen, moeten commerciële afspraken en uitvoering met elkaar verbonden zijn. Staan die in losse systemen, dan zie je vaak pas bij de factuur dat een opdracht uit de hand is gelopen. En dan ben je te laat.
Daarom hebben we Tess zo opgebouwd dat de hele opdrachtcyclus op één plek samenkomt:
dienstverlening → financiële afspraak → voorcalculatie → projectuitvoering → uren en kosten → facturatie → managementinformatie.
Omdat die stappen op elkaar vastzitten, zie je tijdens de opdracht al waar je afwijkt van je calculatie. Zo stuur je bij voordat het rendement verdwenen is. Je combineert in Tess bijvoorbeeld een vaste prijs met interne urenregistratie, en je gebruikt verschillende facturatievormen naast elkaar: vast prijs, uren en onkosten, of een voorschot met eindafrekening.
Van uurtarief naar klantgesprek over waarde
Deze ontwikkeling verandert uiteindelijk ook het gesprek met de klant. In plaats van alleen te zeggen:“Ons uurtarief stijgt volgend jaar.” kan het gesprek veel breder worden: “Dit is de dienstverlening die we voor uw organisatie uitvoeren, dit is de inzet die daarvoor nodig is en dit zijn de afspraken die daar het beste bij passen.”
Zeker bij grotere klantstructuren is dat relevant. In Tess kunnen meerdere entiteiten en personen binnen één relatiegroep worden samengebracht, terwijl dienstverlening en afspraken per entiteit of over de gehele groep kunnen worden ingericht. Dat geeft een veel completer beeld van de commerciële klantrelatie.
Sneller werken is pas winst als je het kunt zien
AI en automatisering bieden accountantskantoren een enorme kans. Maar alleen sneller werken is niet genoeg. De winst ontstaat wanneer een kantoor inzicht heeft in wat het levert, wat daarvoor nodig is en welk rendement daarop wordt gerealiseerd. Uren verdwijnen daarbij niet. Ze krijgen een andere rol. De kernvraag verschuift van:
Hoeveel uren hebben we gemaakt?
naar:
Welke dienstverlening hebben we afgesproken, welke inzet was daarvoor nodig en welk rendement realiseren we daarop?
De kantoren die dat nu goed inrichten, praten straks met hun klant over waarde in plaats van over uurtarieven. Dat is de beweging van declarabele uren naar aantoonbare waarde.
JAS Administratie: ““We hebben beter zicht op het facturatieproces en nog nooit zo goed gefactureerd als nu.”
Overstappen op een nieuw CRM-pakket levert een administratiekantoor meer op dan alleen tijdwinst. Maar hoe gaat zo’n overstap in de praktijk? We vroegen het aan Miente Pera, mede-eigenaar van JAS Administratie, Advies en Automatisering.


Geef een reactie