Nederland wordt nooit de discounter van Europa. Nederland zal de winstbelasting voor bedrijven niet naar nul verlagen. Dat verzekerde staatssecretaris Eric Wiebes van Financiën donderdag.
Hij reageerde op zorgen in de Tweede Kamer over het plan van Groot-Brittannië om de Britse vennootschapsbelasting flink te verlagen. Londen wil daarmee het land aantrekkelijk houden voor bedrijven, met het oog op het vertrek van de Britten uit de Europese Unie.
Ieder land kiest eigen tarief
‘Ieder land kiest zijn eigen tarief’, benadrukte Wiebes. ‘Wie bij een discounter winkelt is vooral geïnteresseerd in de prijs.’ Volgens hem zijn bedrijven die belangstelling tonen voor Nederland in meer geïnteresseerd dan alleen de prijs. Het gaat dan ook om bijvoorbeeld het opleidingsniveau, de veiligheid, de schone lucht en de prettige steden hier, aldus de staatssecretaris.
Vrees voor Groot-Brittannië als discounter
De Britse belasting voor bedrijven moet dalen van 20 naar minder dan 15 procent. Er lag al een plan voor een verlaging naar 17 procent in 2020. SP-Tweede Kamerlid Arnold Merkies vreest dat juist Groot-Brittannië de discounter van Europa wordt. Hij noemt dat zorgelijk. Vestigingsconcurrentie bestaat, erkende Wiebes. Maar tarieven zijn niet het enige. ‘Nederland wil over het geheel genomen een aantrekkelijk vestigingsland zijn.’
Volgens minister Jeroen Dijsselbloem van Financiën kijken bedrijven in Groot-Brittannië nu vooral naar iets anders: of de Britten straks nog onderdeel zijn van de interne EU-markt, en of financiële instellingen straks nog het paspoort hebben om vanuit Londen zaken te doen met alle Europese landen. ‘En het antwoord daarop zal waarschijnlijk nee zijn.’
Zeg nooit nooit. Dat geldt zelfs voor het maar -in de EU- zo kleine Holland. Ik begrijp maar al te goed dat de politiek, lees hier overheden, er geen oren naar hebben om de uitgaven afhankelijk te laten worden van de ontvangsten, in plaats van -zoals nu- andersom. Toch kan een aanstaand buitenbeentje door middel van verlaagde tarieven een lastige ex-collega worden, die dankzij de bereidheid om – zo lijkt het- met minder genoegen te nemen toch met de hoofdprijs gaat slepen.