Op 10 november 2021 kreeg administratiekantoor Abel uit Haarlem bezoek van twee sociale rechercheurs. Ze willen inzage in het dossier van een klant. Elf maanden later doen de twee eigenaars van het kantoor hun verhaal in de krant.
Uit onvrede met de gang van zaken hebben Jan en Kees Eigenhuis, eigenaren van administratiekantoor Abel, contact opgenomen met het Noord-Hollands dagblad. Deze week vertellen ze hun verhaal, dat volgens de beide mannen aan ‘Kafka’ doet denken: de kleine man die vermorzeld wordt door een anonieme overheid.
Inzage geëist
Het begint allemaal op 10 november 2021. Twee personen van de sociale recherche bellen aan bij administratiekantoor Abel en vragen namens de gemeente Haarlem inzage in de boekhouding van Siffa Dienstverlening, een kleinschalige zorginstelling die zich richt op oude en hulpbehoevende mensen van Turkse komaf. Het meegeven van de dossiers is mét toestemming van het bedrijf in kwestie, zeggen de rechercheurs erbij.
Geen toestemming
Abel-eigenaar Jan Eigenhuis is afwezig, maar zijn dochter en vennoot Soraya vertrouwt het zaakje niet en weigert de dossiers mee te geven. De rechercheurs willen haar namelijk niet vertellen waaróm zij de boekhouding van Siffra moet afstaan. Later zal blijken dat Siffa helemáál geen toestemming heeft gegeven voor de inzage. Ondanks meerdere verzoeken om informatie krijgt zowel Siffa als administratiekantoor Abel nooit rechtstreeks van de gemeente te horen wáár Siffra precies van verdacht wordt en welke belastende bewijzen er zijn.
Fraudeverdenking
Daar komen ze achter via een zevental cliënten, die óók stuk voor stuk door de sociale recherche zijn bezocht en uitgebreid aan de tand gevoeld. Siffa wordt door de gemeente als ‘onbetrouwbare zorgaanbieder’ gezien, zo blijkt uit stukken die door de gemeente uitsluitend aan deze groep cliënten zijn verstrekt. Het bedrijf zou onder andere ‘zorg gedeclareerd hebben die niet geleverd is’.
Uren bijhouden
Als bewijs wordt aangevoerd dat bij zes verschillende waarnemingen een aantal steekproeven niet of géén cliënten op dat moment bij de dagbesteding aanwezig waren. Terwijl die uren wél gedeclareerd zijn. Ook zijn er foto’s gemaakt van hulpbehoevende cliënten die alleen in een supermarkt waren en boodschappentassen tillen. Bewijzen van niks, vindt Jan Eigenhuis. Maar Siffa had zich veel ellende kunnen besparen, voegt hij toe in de krant, als nauwgezet een dienstrooster was bijgehouden. Dat is niet gebeurd. Daardoor is het lastig te bewijzen op welke momenten de zorg wél geleverd is. Voor de rest houdt Siffra er een ‘keurige boekhouding’ op na, aldus Eigenhuis, die zelf 17 jaar in de psychiatrie werkte voordat hij boekhouder werd.
Onderzoek UWV
UWV start een onderzoek naar de Haarlemse zorgverlener. Ze komen erachter dat een medewerkster van het bedrijfje ziek werd, daardoor uit dienst trad en een uitkering aanvroeg. Later ging ze vrijwilligerswerk doen, uitgerekend bij de dagbesteding van Siffa. De rechercheurs van de gemeente troffen de vrouw daar aan en vermoeden dat Siffa haar zwart betaalde. Kees Eigenhuis, de broer van Jan en ook werkzaam bij Abel: ‘Haar grootste fout is geweest dat ze haar vrijwilligerswerk had moeten melden bij het UWV, dat heeft zij verzuimd. Maar de gemeente Haarlem heeft vervolgens aan het UWV gemeld dat er meerdere bewijzen zijn dat deze mevrouw zwart uitbetaald is.’ UWV weigert de bewijslast te delen met SIffra en het administratiekantoor.
Niet nodig
Jan Eigenhuis is nóg met stomheid geslagen over de gang van zaken. De kwestie heeft er namelijk toe geleid dat zeven oude, dementerende of zelfs zwakbegaafde cliënten zijn herbeoordeeld en min of meer ‘gezond’ zijn verklaard. Zij hebben hierdoor minder uren zorg tot hun beschikking gekregen. De zeven cliënten zijn de grootste verliezers, zegt de boekhouder in het Noord-Hollands Dagblad.
Speelbal
De broers Eigenhuis blijven zich, ‘belangeloos en vanwege een groot rechtvaardigheidsgevoel’, inzetten voor Siffa om de waarheid boven tafel te krijgen. Nu de gemeente op geen enkele manier meewerkt, zoeken ze de publiciteit. Want iedereen mag weten welk onrecht Siffa én haar kwetsbare cliënten is aangedaan. Jan Eigenhuis: ‘De gemeente gebruikt een groep kwetsbare mensen als speelbal, om voor zichzelf te kunnen rechtvaardigen dat ze een onderzoek hebben gedaan dat eigenlijk niks opgeleverd heeft.’
Op de foto: Jan Eigenhuis (foto Facebook)
Bron: Noordhollands Dagblad
Ik weet het zo net nog niet.
Wel heel veel rook…
Bij zoveel regelgeving tegenwoordig is het makkelijk een uitglijder te vinden. Dat mag evenwel niet ten koste gaan van de zorgvuldigheid bij een onderzoek. Transparantie is dan het eerste wat er van partijen gevraagd mag worden. Dossiers opeisen zonder een schriftelijke goedkeurende verklaring te tonen van de betrokken organisatie is al de eerste onrechtmatigheid, waardoor het hele onderzoek met argusogen bekeken moet worden. Ook de bewijsvoering lijkt te rammelen. Beter is het zo’n onderzoek door een onafhankelijke en professionele partij te laten verrichten, want bewijs in een eventuele rechtzaak zal duidelijk en sluitend moeten zijn. Jammer dat dit via de pers moet worden uitgesponnen, want het is niet goed voor vertrouwen in de overheid.