PwC: Besluit over ontslagvergoedingen tussen Nederland-Duitsland niet meer van toepassing

Wat betekent dit?
Op de lijn Nederland-Duitsland zijn vanaf 1 januari 2016, in plaats van de allocatieregels voor ontslagvergoedingen uit het besluit van november 2007, de toewijzingsregels voor ontslagvergoedingen uit het 2014 OESO-commentaar van toepassing. Voor 2016 (‘het overgangsjaar’) kan overigens nog een keuze wordt gemaakt op grond waarvan het oude belastingverdrag nog een jaar van toepassing is, waardoor het ontslagvergoeding besluit uit 2007 in die situaties nog tot 1 januari 2017 van toepassing zou moeten zijn.

Achtergrond
De Nederlandse allocatieregels voor ontslagvergoedingen in internationale situaties, gebaseerd op het 2014 OESO-commentaar, zijn in april 2015 toegelicht in een ander beleidsbesluit waar wij u eerder over hebben bericht. Op grond van dat besluit van de staatssecretaris van april 2015, waarin wordt aangesloten bij het gewijzigde OESO-commentaar, wordt in Nederland voor ontslagvergoedingen die na 15 juli 2014 zijn genoten nog slechts gekeken naar de werklanden in de 12-maandsperiode voorafgaand aan het ontslag. Voor de toewijzing van heffingsrechten over de ontslagvergoeding wordt aangesloten bij de internationale allocatie van de arbeidsbeloning voor de werkzaamheden in die 12-maandsperiode.

Zoals aangegeven kan voor 2016 nog worden gekozen voor toepassing van het oude belastingverdrag, waardoor het bijbehorende besluit uit 2007 dat de allocatieregels voor ontslagvergoedingen tussen Nederland en Duitsland regelt nog van toepassing zou zijn. Op grond van dat besluit werd naar het gehele arbeidsverleden gekeken en niet naar een periode van 12 maanden (OESO 2014) of de ‘4+1 periode’ (HR jurisprudentie 2004). Hierbij moet wel de vraag worden gesteld of het besluit voor de allocatie van ontslagvergoedingen op de lijn Duitsland-Nederland uit 2007 überhaupt wel van toepassing is. Het Hof Den Bosch heeft namelijk bepaald dat dit besluit onder voorwaarden niet van toepassing zou zijn.

Bron: PwC