Een werknemer wil eerst haar eigen privégegevens van de laptop kunnen verwijderen voordat zij de laptop bij de werkgever inlevert. De werkgever stelt dat de laptop alleen bedoeld was voor zakelijk gebruik en wil niet dat de werknemer nog toegang krijgt tot de privacygevoelige informatie uit de digitale omgeving van het bedrijf. Wat vindt de rechter hiervan?
Laptop in bruikleen
Er is een dienstverband geweest tussen de werkgever als werkgever en de werknemer als werknemer en dat dienstverband is inmiddels beëindigd. De werknemer heeft ten behoeve van dat dienstverband van de werkgever een laptop in bruikleen gekregen. Zij heeft die laptop nog in haar bezit. De werkgever heeft de toegang tot de laptop geblokkeerd.
Eerst eigen gegevens verwijderen
De werkgever wil de laptop terug en heeft daartoe een vordering (de vordering in conventie) in kort geding ingesteld. De werkgever vordert afgifte van de laptop op straffe van een dwangsom. De werknemer verzet zich niet tegen het teruggeven van het apparaat, maar zij wil daarvoor eerst toegang tot de laptop om haar eigen gegevens te kunnen verwijderen. Zij beroept zich ten aanzien van die gegevens op privacy. De werknemer heeft in verband daarmee een tegenvordering (een vordering in reconventie) ingesteld om op straffe van een dwangsom af te dwingen dat zij de gelegenheid krijgt om haar privégegevens van de laptop te verwijderen.
Alleen zakelijk gebruik laptop
Privégegevens verwijderen van de laptop vindt de werkgever geen redelijke eis om de volgende redenen:
- De laptop mocht alleen zakelijk worden gebruikt en was dus niet bedoeld voor het opslaan van privégegevens.
- Toegang tot de laptop betekent ook toegang tot de vertrouwelijke bedrijfsomgeving. In dat opzicht doet ook de werkgever een beroep op bescherming van privacygevoelige informatie.
Oordeel rechter gevraagd
Beide partijen hebben hun vordering gehandhaafd en vragen vonnis. De kantonrechter komt tot het oordeel dat zowel in conventie als in reconventie het mindere van de vorderingen toewijsbaar is. Dat betekent dat beide partijen over en weer ten dele gelijk krijgen. Aan dat oordeel ligt de hierna volgende motivering ten grondslag.
Privacygevoelige gegevens
Privacygevoelige gegevensDe vordering van de werkgever is niet volledig toewijsbaar, want de werkgever heeft niet betwist dat zich op de laptop privacygevoelige gegevens van de werknemer bevinden. Dat de werknemer deze gegevens er mogelijk niet op mocht zetten, maakt dat niet anders. De gegevens staan op de laptop en het zijn privacygevoelige gegevens in de zin van de AVG. De werknemer heeft dus een punt als zij zegt dat die niet ter beschikking van de voormalig werkgever mogen komen.
Toegang tot digitale bedrijfsomgeving
Anderzijds is de tegenvordering van de werknemer evenmin volledig toewijsbaar. Dat komt omdat het verlenen van toegang tot de laptop zou betekenen dat de werknemer toegang krijgt tot de digitale bedrijfsomgeving van de werkgever. En dat kan ertoe leiden dat zij toegang krijgt tot bedrijfsgegevens van de werkgever die privacygevoelig zijn in de zin van de AVG en waar de werkgever verantwoordelijk voor is.
Oplossing ligt in het midden
De kantonrechter is daarom van oordeel dat de oplossing in het midden ligt. Die oplossing komt neer op het praktische voorstel dat de directeur/bestuurder tijdens de mondelinge behandeling is gedaan en dat door de werknemer ook is geaccepteerd.
Laptop op werk geschoond
Dat voorstel houdt in dat de laptop naar de werkgever wordt gebracht en dat de laptop daar door iemand van het bedrijf, niet de directeur/bestuurder of operationeel directeur, wordt geschoond zodat de vertrouwelijke gegevens van de werknemer worden verwijderd. De werknemer mag daarbij aanwezig zijn.
Eigen kosten dragen
Dat betekent dat beide partijen gelijk (of, zoals je wil: ongelijk) krijgen en daar hoort bij dat iedere partij de eigen kosten draagt (compensatie van kosten). Bovendien heeft de kantonrechter niet kunnen vaststellen dat het feit dat partijen in deze kortgedingprocedure verwikkeld zijn geraakt in overwegende mate aan de één of de ander te wijten is.
Uitspraak Rechtbank Overijssel, 18 juli 2022, ECLI:NL:RBOVE:2022:2365
Geef een reactie