Fou-Khan Tsang: Over regels, jaarrekening 2015 en banken

Deze bovenstaande mail kreeg ik een tijdje terug al van een collega-accountant. De bankier die hem verstuurde, was misschien wat te enthousiast, maar dit geeft wel een goed beeld van hoe bankiers er vandaag de dag in zitten. Voor 1 april moeten steeds meer jaarrekeningen ‒ ja: dan wel over 2014 ‒ definitief afgerond zijn en bij de bank liggen. Toen ik laatst met een bankier hierover sprak, verzuchtte hij: ‘Ja, regelgeving’. ‘Welke?’ was mijn vraag. ‘Hoe bedoel je?’ was zijn wedervraag. Ik legde hem uit dat wij accountants ook aan allerlei regels moeten voldoen. COS’en, Verordeningen en wetten om er maar een paar te noemen. Aangezien ik weleens wilde weten waar dit dan wel niet staat, vroeg ik dus om welke regelgeving het ging; Basel III of misschien andere wetgeving?

De lieve bankier keek mij wat appelig aan. ‘Regelgeving, ik denk internationale’, verder wist hij niet te komen. Voor mijn lol heb ik toen maar eens Basel III doorlopen, maar daar niets kunnen vinden. Sindsdien stel ik de vraag aan iedere bankier die ik spreek, en nog geen een heeft die vraag aan mij kunnen beantwoorden. Maar het gesprek met deze bankier was nog niet ten einde. ‘Maar Fouk, dat is dadelijk toch met SBR al helemaal geen probleem meer? Met een druk op de knop stuur je dan de jaarrekening naar mij toe? By the way, waarom doen accountants daar nu zo lang over?’ ‘Oh, heel simpel, omdat jullie er niet voor willen betalen.’

‘Betalen, betalen, jullie klanten betalen er toch al voor en dan moeten wij daarvoor betalen?’ ‘Tja, dat denk ik ook altijd wanneer ik de rekening zie van het inlezen van elektronische bankafschriften. Hoeveel was het ook alweer: 8 cent per mutatie?’

‘Ja, maar dat komt uit onze systemen en dan moet je ervoor betalen.’ ‘Oké, volgens mij komt het in jullie systemen, omdat mensen tegenwoordig via telebankieren gewoon zelf de mutaties invoeren. Daarna hoeven jullie er toch niets meer aan te doen? En jullie klanten betalen er al voor?’ ‘Ja, maar aan betalingsverkeer verdienen wij niets meer; daar moet echt geld bij.’ ‘Wil je een tip van een goede accountant? Als je een dienst hebt die niets meer oplevert, moet je ermee stoppen.’

‘Stoppen met betalingsverkeer? Nee, dat kan echt niet. Wat is dat nu voor een raar advies?’ ‘Ach, ik dacht: jullie brengen jaarlijks ook van die mooie rapporten uit over wat wij allemaal moeten doen en laten, laat ik ook een adviesje geven. Stop met betalingsverkeer; de Paypals van de deze wereld verdienen er wel geld mee.’

‘Ja, maar dat zijn geen bankiers. Die zijn alleen maar uit op je data en die gaan daar allemaal enge dingen mee doen. En die snelle jongens staan ook nog eens niet onder toezicht. Maar Fouk, we wijden wat te veel uit, waarom doen de accountants nu gewoon niet mee met SBR?’ ‘Maar wat gaan jullie dan met die informatie doen?’ ‘Nou, allereerst kunnen er dan wat mensen bij ons uit die de gegevens nu allemaal in zitten te voeren; zonde van het geld. En de informatie gaat natuurlijk onze systemen in: kunnen we de klanten sneller raten, benchmarken. En ja, Big Data heeft de toekomst, hè?’

‘Oh, je gaat er dus enge dingen mee doen? ‘Nee, nee, Fouk, jij blijft ook maar doorzeuren; het gaat gewoon onze systemen in. Maar wat wil je dan hebben voor een jaarrekening in SBR?’ ‘Ik denk 8 cent per regel.’ ‘8 cent per stuk? Dat is niet veel vriend, dat is geen vetpot hoor.’ ‘Nee, 8 cent per regel. Wel even goed luisteren: een jaarrekening heeft zo’n kleine 3000 regels, dus dan kom ik vanzelf weer rond die 250 euro uit.’

‘Maar Fouk, 250 euro, dat kan toch niet, dat is toch een belachelijk bedrag?’ ‘Ik vind van niet en misschien geven we die dan aan de klant als korting. En ik heb nog een reden waarom accountants nog steeds niet via SBR aanleveren.’ ‘Oooh, welke dan? ‘Het mag niet.’ ‘Van wie niet?’ ‘Van internationale regelgeving.’