Grote opdrachtgevers hebben geen enkel vertrouwen meer in de Wet Deregulering Beoordeling Arbeidsrelaties (DBA). Dat blijkt uit onderzoek van The Future Group in samenwerking met ondernemersorganisatie ONL onder ruim 400 grote opdrachtgevers.
Driekwart van de bedrijven geeft aan vooraf geen enkele zekerheid te hebben. Ruim 67% vindt de toetsingscriteria onwerkbaar. Veel bedrijven kiezen daarom liever voor payrollconstructies. De Wet DBA moet er via model- en maatwerkovereenkomsten voor zorgen dat de fiscus de onderlinge arbeidsrelatie beter kan controleren. Het is de bedoeling op die manier schijnzelfstandigheid aan te pakken. De wet pakt echter averechts uit. Opdrachtgevers kappen massaal met ZZP’ers omdat zij geen risico’s willen lopen.
Flater
Bart Timmer van The Future Group: ‘Het niet handhaven van de Wet DBA bevestigt de flater. Zelfs met een goedgekeurde modelovereenkomst durven sommige klanten het niet meer aan om zelfstandig professionals in te huren. Grote opdrachtgevers grijpen dan liever naar payrollconstructies. Er moet nu snel een oplossing komen.’ ONL en The Future Group roepen op de Wet DBA definitief van tafel te vegen en hebben een voorstel richting de formerende partijen gestuurd. Daarin staan de keuze van werkenden en het gericht aanpakken van schijnzelfstandigheid centraal. Volgens ONL en Future Groupt gaat het om ‘een juridisch goed onderbouwd voorstel, tot stand gekomen in overleg met juristen en academici. De keuze van werkenden en het gericht aanpakken van schijnzelfstandigheid staan hierin centraal’.
Inschrijving
Iedereen die zichzelf inschrijft als ondernemer en ervoor kiest om niet als werknemer te werken, krijgt geen problemen met de Belastingdienst. Bij schijnzelfstandigheid is dit anders. De Belastingdienst gaat gericht handhaven indien er geconcurreerd wordt op arbeidsvoorwaarden, door het afpakken van sociale zekerheden of onderbetaling. Duidelijke criteria zorgen ervoor dat de Belastingdienst gericht kan optreden. Tegelijkertijd hebben opdrachtgevers en ZZP’ers die zich aan de regels houden niets te vrezen.
Wetswijziging
Het voorstel vergt volgens de indieners een relatief eenvoudige wetswijziging. In de Wet op de Loonbelasting 1964 wordt opgenomen wanneer opdrachtgevers niet inhoudingsplichtig zijn voor sociale premies en heffingen. De keuze van werkenden is hierbij leidend. Ook komt er een wettelijke bepaling waarmee schijnzelfstandigheid gericht wordt aangepakt. ‘Het blijven opschorten van de Wet DBA helpt niet, er moet nu een definitieve oplossing komen. Zzp’ers en opdrachtgevers lijden al meer dan een jaar schade, we moeten stoppen met het vooruit schuiven van deze hete aardappel’, aldus ONL-voorzitter Hans Biesheuvel (foto).
Twee aspecten vallen op. Het zijn (nog steeds) sterke benen die de weelde kunnen dragen. En dat ook willen. Nu de ondernemer de “vrijheid” heeft om zelf te bepalen of het loondienst of inhuur wordt en ook feitelijk is lijkt dat ineens te moeilijk te zijn.
Het hier voorgestelde kunnen kiezen door de werknemer is het echte probleem. De rationele keus om niet te willen betalen levert direct voordeel op maar ondergraaft de solidariteit waarop sociale (uitkering) stelsels gebaseerd zijn.