Een werkgever mag een naheffingsaanslag die bij wijze van eindheffing is opgelegd (wegens niet toepassen bijtelling voor privégebruik auto) niet doorberekenen aan de werknemer.
De werkgever had kunnen kiezen voor oplegging van een gewone naheffingsaanslag, die dan, indien juridisch en feitelijk haalbaar, op de werknemer verhaald had kunnen worden. In deze zaak staat bovendien niet vast dat een dergelijke aanslag (herleidbaar naar de werknemer) is opgelegd en wist de werkgever van privéverbruik van de leaseauto zonder bijtelling toe te passen of een kilometerregistratie ter verantwoording te vragen.
Partijen houdt verdeeld de vraag of de werkgever gerechtigd is om de aan hem opgelegde naheffing van loonbelasting door te berekenen aan de werknemer.
Privégebruik auto van de zaak
De werkgever stelt dat hij naar aanleiding van een belastingcontrole meerdere naheffingsaanslagen loonheffing heeft ontvangen. Hieraan zou ten grondslag liggen dat de werknemer privé gebruik heeft gemaakt van de bedrijfswagen, zonder dat er een bijtelling plaatsvond op het salaris van de werknemer.
De werknemer stelt dat het hem was toegestaan om privé gebruik te maken van de bedrijfswagen. Partijen hebben hierover afspraken gemaakt. Het privégebruik van de bedrijfswagen kwam in plaats van een loonsverhoging.
Niet herleidbaar naar werknemer
De kantonrechter overweegt als volgt.
Uit de overgelegde stukken kan niet worden vastgesteld dat aan de werkgever naheffingsaanslagen zijn opgelegd die herleidbaar zijn naar de werknemer. De door de werkgever in het geding gebrachte mededelingen en aanmaning van de Belastingdienst tonen dit niet aan, noch kan hieruit het door de werkgever gestelde door de werknemer verschuldigde bedrag van € 9.408,18 worden afgeleid. De werkgever heeft (vooralsnog) dan ook niet aangetoond een geldige grondslag om tot inhouding/terugvordering/verrekening te hebben.
Nooit aangesproken op privégebruik
Ten overvloede wordt nog overwogen als volgt.
Als niet weersproken staat vast, dat de werkgever wist dat de werknemer privé gebruik maakte van de bedrijfswagen. Dat partijen hierover afspraken hebben gemaakt, kan niet worden vastgesteld, nu deze afspraken niet op schrift staan en deze door de werkgever worden betwist.
De werkgever heeft de werknemer echter nooit, ten minste vanaf 2005 tot de naheffingsaanslag in 2022, aangesproken op dit privégebruik, een kilometerregistratie ter verantwoording gevraagd en/of een bijtelling toegepast. Dit terwijl de werkgever als inhoudingsplichtige verantwoordelijk is voor de juiste inhoudingen.
Naheffingsaanslag bij wijze van eindheffing
Wanneer naheffing plaatsvindt na gebleken onjuistheden in de inhouding, wordt aan de inhoudingsplichtige een naheffingsaanslag bij wijze van eindheffing opgelegd. De loonheffing wordt dan berekend naar het gebruteerde tabeltarief, dat is gebaseerd op de veronderstelling dat de inhoudingsplichtige de loonheffing over de betrokken loonbestanddelen voor zijn rekening neemt.
Als de inhoudingsplichtige dit laatste niet wenst, kan hij, indien verhaal van de te weinig geheven loonbelasting op de werknemer juridisch en feitelijk mogelijk zou zijn, ervoor kiezen te vragen om oplegging van een ‘gewone’ naheffingsaanslag die op zijn werknemer verhaalbaar is. In dat geval wordt de naheffingsaanslag berekend naar het enkelvoudige tarief.
Geen verzoek om eindheffing te voorkomen
Als de inhoudingsplichtige nalaat te verzoeken de regels voor eindheffing buiten toepassing te laten, komt de na te heffen loonbelasting voor rekening van de inhoudingsplichtige. Hoewel ter zake van verhaal van die belasting op de werknemer als te veel betaald loon geen formeel wettelijk verbod bestaat, is dan verhaal van de als eindheffing aan de inhoudingsplichtige opgelegde en voor hem een eigen schuld opleverende naheffingsaanslag op de werknemer niet meer mogelijk.
Verschuldigde eindheffing niet op werknemer verhalen
Het voorgaande brengt mee dat nu de werkgever geen gebruik heeft gemaakt van deze mogelijkheid om door middel van het hiervoor bedoelde verzoek eindheffing te voorkomen, hij het bedrag van de door hem verschuldigde eindheffing niet als te veel betaald loon op de werknemer kan verhalen. Ook al zou de werkgever dus wel de juiste (volledige) naheffingsaanslagstukken in het geding hebben gebracht, waaruit zou kunnen worden afgeleid dat de naheffing te herleiden is naar het privégebruik van de bedrijfswagen door de werknemer, dan nog had het verweer van de werkgever niet kunnen slagen.
Uitspraak Rechtbank Limburg, 24 mei 2023, ECLI:NL:RBLIM:2023:3185
Geef een reactie