Volgens de rechter is niet gebleken dat de bank haar zorgplicht heeft geschonden door de fraude, die meer dan elf jaar duurde, niet eerder te ontdekken. Distripoint moet de proceskosten van circa 18.700 euro betalen.
De civiele procedure tegen de bank volgde op een grootschalig intern fraudegeval bij Distripoint. Een administratief medewerkster wist daar tussen 2011 en 2022 ruim een miljoen euro aan bedrijfsgelden te verduisteren. De vrouw vervalste facturen van leveranciers en liet het geld overmaken naar haar eigen bankrekeningen bij ABN AMRO en naar rekeningen van een volleybalvereniging waar zij toegang toe had.
Nadat de fraude in 2022 aan het licht kwam, werd de werkneemster in september 2023 strafrechtelijk veroordeeld. Hoewel ze tot terugbetaling werd veroordeeld, is tot op heden maar een klein deel van het verduisterde bedrag voldaan: ongeveer 50.000 euro. Distripoint legt ook een deel van de verantwoordelijkheid bij ABN AMRO en stelde de bank aansprakelijk. Het bedrijf voert aan dat de bank de fraudesignalen had moeten oppikken.
Bancaire zorgplicht
In de rechtszaal betoogde Distripoint dat ABN AMRO tekort is geschoten in haar zorgplicht. De bank had volgens het bedrijf moeten ingrijpen omdat het betalingsverkeer van de medewerkster opvallend was. Ze ontving bij Distripoint een beperkt salaris. Dit bleek uit de maandelijkse overschrijvingen op haar bankrekening. Daarnaast boekte haar werkgever extreem veel hoge bedragen over naar haar rekeningen en die van de volleybalvereniging, zelfs rechtstreeks naar haar spaarrekening. De omschrijvingen van deze overboekingen betroffen veelal factuurnummers, wat duidt op zakelijke transacties. Volgens Distripoint had dit alles bij ABN Amro moeten opvallen, als de bank de rekeningen adequaat had gemonitord. Op grond van de op de bank toepasselijke wet- en regelgeving was de bank dat ook verplicht, betoogde Distripoint.
Geen subjectieve wetenschap van fraude
Maar de rechtbank volgde deze redenering niet. De rechtbank stelt voorop dat de bank niet gehouden is alle transacties op de bij haar aangehouden rekeningen volledig en op detailniveau te controleren. Dat zou ook niet kunnen zonder het maatschappelijke belang van een soepel lopend betalingsverkeer ernstig geweld aan te doen.
De bank is wel gehouden transacties te monitoren, maar op een meer globaal niveau, en met specifieke doeleinden, zoals het tegengaan van witwassen en terrorisme, of bijvoorbeeld het beschermen van particuliere beleggers, op grond van specifieke wet- en regelgeving. Voor zover dergelijke wet- en regelgeving al zou strekken tot bescherming van een derde zoals Distripoint – de bank betwist dat dit het geval is – geldt dat de door Distripoint genoemde concrete aanwijzingen bij dat type transactiemonitoring niet zijn opgevallen en ook niet hadden hoeven opvallen.
Distripoint heeft – zo oordeelt de rechtbank – tegenover de betwisting door de bank niet duidelijk gemaakt dat het hier zou gaan om extreme aantallen bankrekeningen of om extreme aantallen overboekingen, mede gelet op de periode van 11 jaar waarover de fraude zich heeft uitgestrekt. Ook kan het bedrijf niet worden gevolgd in haar stelling dat het gaat om opvallend hoge bedragen (€ 1.000,00 tot € 2.000,00 zijn geen hoge bedragen) of om vreemde betalingskenmerken/omschrijvingen (nummers zijn algemene veel voorkomende betalingskenmerken).
Dat een werkgever naast een maandsalaris nog andere bedragen overmaakt naar een werknemer is ten slotte ook niet zo bijzonder dat ABN Amro daarop had moeten aanslaan, ook niet als het gaat om een overboeking naar een spaarrekening. Dat is nog daargelaten dat het enkele feit dat Distripoint maandelijks een vast bedrag overmaakte onder waarschijnlijk de omschrijving ‘salaris’ niet zonder meer meebrengt dat de bank subjectieve wetenschap had van een dienstverband en het daarbij behorende salaris.
De conclusie is dat Distripoint niet voldoende heeft gesteld om aan te kunnen nemen dat de bank subjectieve wetenschap had van serieuze aanwijzingen voor fraude. De bank was dus naar het oordeel van de rechtbank niet gehouden om tot actie over te gaan en is niet aansprakelijk voor de schade die Distripoint door toedoen van de werkneemster heeft geleden. De vorderingen van Distripoint worden dan ook afgewezen.
Het moet niet gekker worden, de banken hebben al zoveel zorgplicht, losten die wij als rekeninghouders gezamenlijk mogen bekostigen. In plaats van de hand in eigen boezem te steken proberen de schuld af te schuiven, belachelijk!
Het is waarschijnlijk een heel rijk bedrijf. Als je zelfs 1 miljoen niet mist …….
Ik mis al jaren 1 miljoen op mijn bankrekening 🙁
De rechters zijn slappe happen, er moet strenger opgetreden worden tegen deze oplichters.
En de Accountant van het bedrijf?..waar hebben zij jaarlijks op gecontroleerd?
Die zal hieropvolgend aangeklaagd gaan worden denk ik.
Het is echt stuitend: een bank die miljardensteun nodig had, maar nu doet alsof niets haar aangaat. Als dit hun definitie van verantwoordelijkheid is, hadden ze beter failliet kunnen gaan.
De banken hebben een hele grote poot in Know Your Client wat zwaar op de resultaten drukt. Ze nemen de zorgplicht erg serieus ook op het gebied van Anti Money Laundring lees witwassen. Maar het is net wat hier al eerder gememoreerd is, nog meer controles zal leiden tot een vastlopen van het betalingsverkeer. Daarnaast zullen de kosten de pan uit rijzen en dan komt het voortbestaan van elke bank in gevaar. Als je 11 jaar als bedrijf de fraude niet detecteert is het eerste wat je moet doen als bedrijf de hand in eigen boezem steken en een audit functie met mandaat opzetten in plaats van naar de banken te wijzen.
Interne bedrijfsprocessen moeten door distripoint worden herzien. Opmerkelijk dat dit soort transacties niet opgemerkt zijn door een controller, finance manager of directeur. Het vier ogen principe is daar niet bekend. Ook fiscaal lijkt het bedrijf het niet op orde te hebben. Fictieve facturen betekenen een fictieve positie op de te vorderen omzetbelasting mits vastgesteld in het systeem.
Als je als bedrijf 11 jaar lang niet de controle houdt, en geen zicht houdt op je transacties, dan moet je ook niet zeuren bij je bank. Stelletje mafketels.
Waarschijnlijk hebben ze rechtsbijstand met een stel kleuter juristen die dachten dat ze dit wel konden waarmaken.
Als bedrijf ben je zelf verantwoordelijk voor fraudepreventie. ABN heeft niet moedwillig meegewerkt.
Je gaat een autobedrijf toch ook niet voor de rechter de slepen omdat je te hard hebt gereden?
Wel als die de verkeerde bandenmaat erop heeft gezet.
Als dat zou gebeuren komen er boetes en als dan blijkt dat niemand bij de garage al die tijd eens naar de auto keek wat nu de juiste maat was.
Dan dus wel. Overigens letterlijk de reden waarom auto tellers meer dan de werkelijke snelheid aangeven, anders zou de fabrikant bij minder aansprakelijk raken. Jij reed 100 maar dat bleek 105 te zijn. Dus omgekeerd, jij denkt 100 te rijden maar rijdt 98… Of minder (afhankelijk hoe oud de auto en dus hoe nauwkeurig de fabrikant durft).
Wat een heerlijke polarisering van reacties…
Natuurlijk valt het bedrijf te verwijten… Men mist een miljoen niet…. Dat moet een keer opvallen, en eerder dan een decennium.
Maar….
Met alle onzin van de huidige bank regels dat je niet eens tussen rekeningen niet mag overboeken, dan is dit tekstboek witwassen.
Een miljoen die vanuit een bedrijf naar prive rekeningen en zelfs spaarrekeningen is geboekt. Dat soort transacties hadden weldegelijk opgepakt moeten worden én daar had het bedrijf op gewezen moeten worden. Vooral de boeking naar de spaarrekening valt te verwijten…
Dus ja echt wel, er zijn hier drie partijen die iets te verwijten vallen.
Ik heb in mijn dagelijks werk met cijfers te maken , welk geen deze cijfers doen verschrompelen.