Werkkapitaal, ook wel bedrijfskapitaal genoemd, is het verschil tussen de vlottende activa zoals voorraden, debiteuren en liquide middelen en de vlottende passiva, zijnde crediteuren en overige kortlopende schulden. Van der Weg: ‘Als bedrijven groeien, hebben ze vaak te weinig werkkapitaal om die groei te kunnen financieren. Dat komt doordat je als ondernemer veel op rekening verkoopt en je debiteuren niet direct betalen, terwijl je zelf wel weer nieuwe voorraad moet inkopen. Om dit te overbruggen zijn er diverse financieringen mogelijk.’
Hij legt uit dat financiering van werkkapitaal meerdere aspecten kent. Je kunt werkkapitaal nodig hebben om je inkoop te financieren. Dit wordt inkoop- of ook wel handelsfinanciering genoemd. Je hebt bijvoorbeeld voorraad ingekocht in China wat daar in een container zit. Je hebt het al betaald, maar het is nog niet in je bezit. Als je heel veel voorraad hebt, kun je voorraadfinanciering nodig hebben om de periode te overbruggen voordat alles verkocht is. Tot slot kun je, als je voornamelijk op rekening verkoopt, een voorfinanciering van je debiteurenbestand nodig hebben. Dat noem je factoring.
Factoring als oplossing om je debiteuren te financieren
Van der Weg gaat eerst dieper in op de materie rondom factoring: ‘Dat gebeurt onder andere met snel groeiende bedrijven die technisch gezien prima draaien en resultaat maken, maar op een gegeven moment te weinig geld hebben om die groei te kunnen financieren. En als zulke bedrijven in een fase zitten dat ze ‘nog niet veel vet op hun botten hebben’, dan zijn banken niet geïnteresseerd om te financieren, omdat ze het risico te hoog vinden.’
Hoewel je zou verwachten dat de gemiddelde bank een ondernemer met bijvoorbeeld een aantoonbaar debiteurenbestand van tweeënhalve ton gemakkelijk aan een financiering kan helpen, begint het probleem volgens Van der Weg al met het feit dat de bank niet alle debiteuren bij kan houden, omdat ze daar simpelweg geen organisatie voor hebben. De bank wil dan in het gunstigste geval wel een rekening courant krediet verschaffen voor een percentage van de gemiddelde debiteurenstand. Van der Weg: ‘Als we uitgaan van die debiteurenbestand van tweeënhalve ton, dan zegt de bank over het algemeen: ‘Oké, dan krijg je van ons veertig à vijftig procent in rekening courant krediet aan financiering.’ Dat betekent dat je op dat moment een rekening courant krediet krijgt van honderd- tot honderdvijfentwintigduizend euro, waarmee het nog helemaal niet gezegd is dat je de groei kunt financieren.’
Om ondernemers hierin tegemoet te komen, hebben veel grootbanken daarom een factoringmaatschappij opgericht. Bedrijven kunnen hun uitstaande facturen daarheen sturen, waarna er gekeken wordt of de betreffende debiteuren kredietwaardig zijn. Als dat het geval is, krijgt de ondernemer negentig procent over het uitstaande debiteurenbestand gefinancierd en de debiteuren betalen de factuur aan de factoringmaatschappij. ‘Daarmee kun je het redelijk goed beheersbaar maken’, aldus Van der Weg: ‘en naarmate je dus groeit en steeds meer facturen verstuurt, krijg je ook automatisch meer financiering. Op die manier is factoring een goede oplossing om je debiteuren te financieren.’
Het is niet zo dat de factoringmaatschappij tien procent van de factuur opstrijkt. Er wordt eerst gekeken hoe lang de factuur uitgestaan heeft. Via een afrekening wordt er over die periode een rente berekend plus factoringskosten, waarna het restant van de factuur aan de ondernemer uitgekeerd wordt.
Meer vrijheid met ‘American Style Factoring’
Naast deze zogenaamde traditionele vorm van factoring is ‘American Style Factoring’ een variant waarbij je je factuur, voor negentig tot zesennegentig procent van het factuurbedrag, aan de factoringmaatschappij verkoopt. Het betalingsrisico ligt in dat geval formeel ook geheel bij de maatschappij en als ondernemer heb je het grootste deel van je geld en ben je verder van alle sores af. In de praktijk werkt het zo dat je rond de verkoop zo’n vijfentachtig procent krijgt en dat het restant uitgekeerd wordt zodra de volledige factuur aan de factoringmaatschappij is betaald.
Deze vorm van factoring is wel duurder. Van der Weg legt uit waarom: ‘Dat heeft te maken met het feit dat de factoringmaatschappij alle risico’s op zich neemt. Je betaalt als ondernemer gemiddeld anderhalf procent per maand over je factuurbedrag. Stel dat je een betalingstermijn van negentig dagen hebt, dan ben je vier à vijf procent van je factuurbedrag kwijt. Dat lijkt niet zo veel, maar op jaarbasis heb je het over twintig procent rente. Maar het is wel een manier om snelle groei beheersbaar en financierbaar te houden.’
Het grote voordeel van ‘American Style Factoring’ is dat je als ondernemer in principe geen enkel risico loopt en je kunt voor jezelf bepalen welke factuur je verkoopt en welke factuur je in eigen beheer houdt, omdat je bijvoorbeeld zeker weet dat de betreffende debiteur te vertrouwen en goed van betaling is. Dit is niet mogelijk bij de traditionele vorm van factoring, want dan maak je een overeenkomst waarbij je al je facturen laat voorfinancieren, of ze nu een week uitstaan, een maand, of twee maanden.
De best passende oplossing tegen de beste prijs
Hij vertelt dat er vooral de afgelopen vijf jaar een enorme groei heeft plaatsgevonden in deze vorm van factoring en er diverse alternatieve factoringmaatschappijen zijn toegetreden tot de financieringsmarkt, omdat er veel vraag naar is en er door de financiers behoorlijk wat rendement op gemaakt wordt.
Het mag duidelijk zijn dat Credion bedrijven hierin van dienst kan zijn door, op maat per specifieke situatie, de beste werkkapitaalfinanciering en dus ook de beste factoringoplossing te organiseren. De mensen van Credion bestuderen nauwkeurig wie de debiteuren van het betreffende bedrijf zijn, wat de status van het bedrijf is en wat de gemiddelde factuurgrootte is. Alle factoringmaatschappijen hebben hun eigen specialismen, maar Credion creëert helderheid in deze markt en kan door het grote volume waar het mee werkt qua tarieven een beter en scherper aanbod doen dan gemiddeld. Of zoals Van der Weg het zegt: ‘Wij zorgen voor de best passende oplossing tegen de beste prijs.’
Een handelsstroom tot twaalf maanden toe volledig voorfinancieren
Dit geldt natuurlijk ook voor inkoop- en voorraadfinanciering! Van der Weg: ‘Heel vaak ben je qua werkkapitaal met alleen die debiteurenfinanciering nog niet volledig geholpen, want je koopt spullen in die je vooruit moet betalen terwijl je ze nog moet ontvangen en er, in het geval van halffabricaten, ook nog iets van moet maken. Dan kan er een situatie ontstaan dat je een inkoopfinanciering nodig hebt. Maar als je spullen inkoopt, groeit je voorraad en kan er dus ook een moment komen dat je een voorraadfinanciering nodig hebt, omdat de producten nog wel verkocht moeten worden.’
Wat betreft de inkoop- of handelsfinanciering komt Van der Weg terug op het voorbeeld van een in China ingekochte voorraad: ‘Stel: je koopt vijfduizend plasma tv’s in China. Het wordt daar in een zeecontainer gestopt die naar Europa gevaren wordt. Maar omdat je ze wel betaald hebt, ben je door de zeereis gemiddeld drie maanden je geld kwijt voordat je de tv’s daadwerkelijk in je bezit hebt en dus kunt verkopen. Voor die drie maanden overbrugging heb je dan wel geld nodig! Nou zijn er tegenwoordige grote transporteurs, zoals Maersk, die het buitenlandse bedrijf wel vooruit willen betalen mits de lading in een container van hen gestopt wordt. Dan hoef jij die vijfduizend tv’s pas aan Maersk te betalen als de container in Nederland geleverd is.’
De banken willen qua voorraadfinanciering via een rekening courant vaak niet verder gaan dan gemiddeld zo’n vijfendertig procent van de voorraad, omdat ze stellen dat ze heel slecht in kunnen schatten wat de waarde van de voorraad is en ze niet kunnen controleren wat er wel en niet in de loods ligt opgeslagen. Van der Weg: ‘Ook daarin zijn inmiddels specialistische partijen ontstaan die een voorraadfinanciering beter in kunnen schatten waardoor er veel betere financieringen mogelijk zijn. Op basis van wat er daadwerkelijk in een loods is opgeslagen, kunnen ze de voorraad tegen een veel hoger percentage bevoorschotten. Ze willen daarvoor wel inzage hebben in het inkoop- en verkoopbeleid. Eigenlijk is het een soort factoring, maar dan qua voorraad.’
Van der Weg legt uit dat het op deze manier tegenwoordig mogelijk is om via inkoop-, voorraad- en debiteurenfinanciering een handelsstroom tot twaalf maanden toe volledig voor te financieren. En omdat Credion met meer dan negentig geldverstrekkers samenwerkt, kan de organisatie gedurende dat jaar het volledige financieringstraject verzorgen. Als ondernemer heb je dan maar met één partij te maken in plaats van een aantal partijen, wat alles wel zo overzichtelijk maakt.
Tekst: Leo Singor
Introductie-artikel: Artikel Credion Stapelen van financieringen
Het eerste artikel van deze serie: Artikel Credion Vast en zeker goed in financieringen van vastgoed
Geef een reactie