Zorgverzekeraars mogen van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) samen afspraken maken om tijdens de coronacrisis financiële steun te geven aan zorgaanbieders die op dit moment minder of geen werk hebben door de coronacrisis, zoals fysiotherapeuten, kraamverzorgenden en de aanbieders in de wijkverpleging. Het gaat om een continuïteitsbijdrage en een vooruitbetaling aan zorgaanbieders die niet direct betrokken zijn bij hulp aan coronapatiënten.
Financiële steun van zorgverzekeraars
Voor zorgaanbieders die niet direct betrokken zijn bij de zorg voor coronapatiënten is er op dit moment minder of zelfs geen werk door de landelijke maatregelen om de crisis te bestrijden. De continuïteitsbijdrage is een generieke regeling, gebaseerd op een vast percentage van de omzet die van de zorgverzekeraar komt. Daarmee kunnen deze zorgaanbieders een groot deel van hun vaste lasten betalen en ingehuurde zzp’ers en onderaannemers doorbetalen. Als de financiële nood hoog is kunnen zorgverzekeraars de zorgaanbieders een voorschot geven. Daarnaast kunnen zorgverzekeraars in individuele gevallen altijd extra financiële steun geven.
ACM-bestuursvoorzitter Martijn Snoep: ‘We moeten er niet aan denken dat een deel van de zorg straks wegvalt doordat zorgaanbieders nu het hoofd niet boven water kunnen houden. Dat levert niet alleen op korte termijn, maar ook op langere termijn schade op. Het is daarom belangrijk om zorgaanbieders nu financieel te ondersteunen. Dat mogen de zorgverzekeraars samen doen omdat zorgaanbieders nu eenmaal contracten hebben met verschillende zorgverzekeraars. Zo kunnen alle zorgverzekeraars ook na de crisis aan hun zorgplicht voldoen en blijven verzekerden toegang houden tot voldoende, goede en betaalbare zorg.’
Samenwerking noodzakelijk
De gezamenlijke zorgverzekeraars vroegen de ACM naar de mogelijkheden voor de afspraken voor de steunmaatregelen met het oog op de concurrentieregels. De ACM oordeelt dat deze samenwerking tussen de zorgverzekeraars noodzakelijk is om de zorg tijdens en na de crisis in stand te houden. Zorgaanbieders ontvangen hun inkomen namelijk van verschillende zorgverzekeraars. Zonder de gezamenlijke steunmaatregelen van zorgverzekeraars bestaat het risico dat de hulp voor sommige zorgaanbieders te laat komt, of onvoldoende is om straks na de crisis door te kunnen gaan.
Gezamenlijk kunnen de zorgverzekeraars snel een uitvoerbare en effectieve regeling maken. Daarbij wil de ACM dat de zorgverzekeraars een onafhankelijk bureau inschakelen om de hoogte van de bijdrage te berekenen. Ook mogen individuele zorgverzekeraars altijd meer doen om zorgaanbieders te helpen. De afspraken die zorgverzekeraars hebben gemaakt zijn minimumafspraken. Omdat de afspraken bovendien tijdelijk zijn en ze niet verder gaan dan noodzakelijk, passen zij binnen de wettelijke kaders.
Geef een reactie