Belastingadviseurs en andere vrije beroepsbeoefenaren worden ten onrechte onder de werking van de Wet toezicht trustkantoren 2018 (Wtt). Dat stelt de NOB in een reactie op de internetconsultatie.
Met de nieuwe wet, die in het voorjaar door de Tweede Kamer is gegaan, worden de normen waaraan trustkantoren moeten voldoen aangescherpt en krijgt het toezicht meer handhavingsmiddelen ter beschikking.
Het ontwerpbesluit heeft tot gevolg dat belastingadviseurs die door hun cliënt zijn gemachtigd belastingaangiftes in te dienen of afspraken te maken met de Belastingdienst over een vergunning ingevolge de Wtt zouden moeten beschikken. De NOB ziet dat bepaald niet zitten en vraagt met klem het betreffende artikel van het ontwerpbesluit niet in deze vorm op te nemen.
De Orde vraagt zich onder anderen af op welke cijfers de stelling is gebaseerd dat de Wtt regelmatig wordt omzeild door gebruik te maken van volmachten verleend aan niet-trustkantoren. ‘De NOB kan de redenering dat een ieder die bindende handelingen kan verrichten feitelijk kan optreden als bestuurder niet volgen. Een volmacht machtigt de gevolmachtigde veelal tot bepaalde handelingen namens de volmachtgever, maar bestuursbesluiten plegen daar nu juist niet onder te vallen. Er is dus een wezenlijk formeel en materieel verschil tussen bestuurder en gevolmachtigde. Voor belastingadviseurs in het algemeen en onze leden in het bijzonder geldt dat de belastingadviseur die door zijn cliënt is gemachtigd belastingaangiftes in te dienen en afspraken te maken met de Belastingdienst, geenszins optreedt als feitelijk bestuurder van zijn cliënten. De Code of Conduct van de NOB bepaalt juist dat leden hun onafhankelijkheid ten opzichte van hun cliënten dienen te bewaken’, schrijft de beroepsvereniging van belastingadviseurs. ‘De NOB Wijst er op dat door de ruime formulering van de aanvullende trustdienst alle beroepsbeoefenaren die door hun cliënt gemachtigd worden rechtshandelingen te verrichten hiervoor een vergunning zouden moeten aanvragen. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan advocaten, notarissen en belastingadviseurs. De NOB gaat er vooralsnog vanuit dat dit niet de bedoeling is van de wetgever. Mocht dit wel zo zijn dan vindt de NOB het bestuursrechtelijk niet passend dit bij AMvB te regelen.’
Er moet naar iedere wet kritisch worden gekeken of het niet zorgt dat de toezichthouder een stok krijgt waarmee het willekeurig kan slaan. De Wtt lijkt op dit vlak door te schieten.