Rumoer in de maatschap 2016 (10) Het werk van een accountant

Paula had de hele middag besteed aan de analyse van de cijfers van Meerman. Ze kon er slecht tegen als ze iets opmerkelijks had gevonden, maar niet kon verklaren wat de oorzaak was. De administratie van Meerman was niet bijzonder ingewikkeld.

Meerman had een groothandel in fietsen en fietsartikelen en Paula had tijdens haar opleiding geleerd dat de administratie van een groothandel ging om inkoop- en verkoop en de betalingen en ontvangsten. Daarnaast had je natuurlijk te maken met vorderingen en voorraden, maar de bedragen die hiermee samenhingen waren redelijk eenvoudig vast te stellen. De hoge marge op de verkochte fietsen in het eerste halfjaar was iets wat Paula direct was opgevallen. In eerste instantie had ze gedacht dat ze de voorraadmutatie niet goed had verwerkt –een onjuiste verwerking van de voorraadmutatie kon tot een fors hogere of lagere winst  leiden-. Maar dat was niet zo. Daarna was ze dieper de administratie ingedoken. Ze had inkoop- en verkoopbestanden ingelezen in Excel – een rekenprogramma – en vervolgens diverse analyses gemaakt. Meerman kocht een groot deel van fietsen in China en op enig moment was het haar opgevallen dat de inkoopprijzen in Yuan sterk fluctueerden. Dat was bijzonder, want de Yuan zelf was toch een behoorlijk stabiele munt. Weliswaar waren er altijd verschillen, maar dat de prijzen op de ene factuur vijf keer zo laag waren als op de andere, dat snapte ze niet. Ze vond het ook bijzonder dat ze dit niet had opgemerkt bij het controleren van de jaarrekening van het afgelopen boekjaar. Tegelijkertijd bedacht ze zich dat het niet zo bijzonder was dat ze verleden jaar niets had opgemerkt. Kennelijk gaf de cijferbeoordeling daar toen geen aanleiding toe.

Paula merkte vaak dat mensen geen idee hadden van het werk dat een accountant deed. Als ze op een verjaardag vertelde dat ze accountant was, dan was de eerste opmerking die ze hoorde iets in de trant van ‘dus jij spoort fraude op’ of ‘ik moet dus oppassen met jou in de buurt, want jij ziet meteen dat ik iets niet goed gedaan heb in de boekhouding.’ Als degene die de opmerking maakte echt geïnteresseerd was in het werk dat Paula deed, dan wilde ze nog wel eens poging doen om uit te leggen wat een accountant deed. Dat een accountant niet de hele tijd aan fraude denkt, dat zij niet alleen maar met cijfers bezig is, dat haar werk niet saai is. Dat het werk van een accountant heel gevarieerd is en dat het mede aan accountants te danken is, dat tickets voor Lowlands of een bioscoop ook echt geldig zijn. Hoewel er uitzonderingen op de regel waren, dat snapte zij ook wel. Maar als er geen accountants waren, dan zou de verleiding voor mensen om te gaan sjoemelen alleen maar toenemen. Voor geld gingen mensen tenslotte over lijken. Letterlijk en figuurlijk. Dus in die zin had ze een heel dankbaar beroep.

‘Ben je nog niet naar huis,’ vroeg Yasin.

‘Nee, ik werk nog even door, ik wil nog iets uitzoeken.’

‘De moeder van Christa belde zojuist. Ze zei dat de operatie van Christa goed is verlopen. Volgens Christa hadden haar remmen niet goed gewerkt. Haar moeder gaat haar morgen ophalen.’

Dat is ook een gedoe, dacht Paula. Even heen en weer naar Frankrijk. Christa zou vast hebben geprotesteerd. Maar goed ze wist ook niet of je eigenlijk nog wel auto mocht rijden als je gips om je pols had.

‘Lukt het verder een beetje?’ wilde Yasin weten.

‘Nou, ik kan de verschillen nog steeds niet verklaren. Ik zal morgen wel eens met Meerman gaan praten. Ik werk nu nog even door.’

‘Tot morgen dan maar weer.’

Paula hoorde de sleutel in het slot draaien. Ze draaide haar stoel naar het bureau en ging met de muis langs de honderden cellen op het beeldscherm, af en toe markeerde ze een cel. Om zeven uur hield ze het voor gezien. Ze klapte haar MacBook dicht, deed deze in haar rugtas, liep naar beneden en schakelde het alarm in. Vervolgens deed ze de deur opnieuw op slot en liep naar huis. Onderweg dacht ze na over Meerman. Hield hij iets voor haar achter? Misschien moest ze wel wat toeschietelijker worden. Wellicht zou hij haar dan wat meer vertellen. Wat is dat nu weer voor onzin, Paula? dacht ze. Ze was geen geheim agent of zo. Ze was accountant die de feiten moest laten spreken. Ze liep stevig door naar huis. Toen ze sleutel in het slot stak kwam Beagle haar al kwispelstaartend tegemoet.

Lees hier aflevering 9 van Rumoer in de maatschap 2016

Lees hier aflevering 8 van Rumoer in de maatschap 2016

Lees hier aflevering 7 van Rumoer in de maatschap 2016

Lees hier aflevering 6 van Rumoer in de maatschap 2016

Lees hier aflevering 5 van Rumoer in de maatschap 2016

Lees hier aflevering 4 van Rumoer in de maatschap 2016

Lees hier aflevering 3 van Rumoer in de maatschap 2016

Lees hier aflevering 2 van Rumoer in de maatschap 2016

Lees hier aflevering 1 van Rumoer in de maatschap 2016