Rumoer in de maatschap (25): In het duister

Voordat die afspraak plaatsvond, wilde ze echter de kamer van Schuimstra helemaal uitgemest hebben. Weliswaar was de stapel dossiers al aanmerkelijk geslonken, maar er waren ook nog zaken op de kamer van Schuimstra waarvan ze niet wist wat ze er mee aan moest. Zoals een fraai uit hout gesneden briefopener en een wereldbol. Ook waren er een paar dossiers waarvan ze niet konden achterhalen wat nu de stand van zaken was. Het waren in ieder geval geen dossiers van klanten van de maatschap.  Ze kwamen niet voor in de administratie en een rondgang onder de medewerkers leerde dat ook niemand zich hiermee bezig had gehouden. Sommige dossiers waren zo te zien ook al in geen jaren geopend. Ze vond het weliswaar een vreemde zaak, had Manfred prive ook nog zaakjes die hij buiten de boeken van de maatschap hield?, maar ze kon Manfred er niet meer naar vragen. Er had zich de afgelopen tijd ook niemand gemeld. Dus ging ze er vanuit dat dit om privéaangelegenheden ging. In overleg met de andere vennoten had ze besloten deze dossiers aan de familie te overhandigen. Zij moesten dan maar zien wat ze er mee deden. Het eigen exemplaar van de maatschapsakte van Manfred had ze trouwens ook niet gevonden. Aangezien John bij zijn vader thuis ook niets had aangetroffen had ze een kopie  van de akte voor hem gemaakt. Dan wist hij in ieder geval wat er in stond.

Nadat ze had ontbeten, stapte in de auto en reed naar kantoor. Het was nog rustig op de weg. Ze luisterde naar Radio2, waar de presentator op enthousiaste wijze probeerde zijn luisteraars wakker te krijgen. Na een kwartier draaide Joke de parkeerplaats van het kantoor op. Alles in kantoor was nog donker toen ze de sleutel in het slot stak. Ze typte de toegangscode in en knipte de lichten aan. Ze besloot de deur weer op slot te doen; het zou nog wel anderhalf uur duren voordat de eerste medewerker zich zouden melden. Meestal was Rianne de eerste die het kantoor betrad. Haar man zette haar iedere ochtend om even voor acht uur af. Joke zette haar tas op het bureau van haar eigen kamer neer. Daarna liep ze naar de kamer van Manfred. In de hoek lagen een paar verhuisdozen. Ze vouwde er twee uit en ging vervolgens systematisch de kamer van Manfred door waarbij ze de snuisterijen, zoals de briefopener, in de ene doos legde en het papierwerk in het andere dossier. Terwijl ze bezig was met opruimen, besefte ze dat Manfred inderdaad nog wel van de oude stempel was als het ging om het verzamelen van papier. Het probleem was dat hij veel te veel kasten op zijn kamer had staan.

Op zijn bureau had Manfred een fotolijstje staan van zijn vrouw en zijn jongste kinderen. Die stopte ze in de doos met snuisterijen, ook de pennen in de la van zijn bureau stopte ze er bij. Ze zou niet weten wat ze er mee moest. Ze dacht aan het gesprek dat ze straks zou hebben. Ze hoopte dat het gesprek niet al te veel nieuwe vragen en inzichten zou oproepen, zodat degene die de waardering deden begin januari hun rapport konden uitbrengen. In het vorige gesprek was John op bepaalde punten behoorlijk volhardend geweest. En hoewel ze nu iets meer begreep van de achtergrond had ze het toch behoorlijk irritant gevonden. Ze was in ieder geval blij dat ze niet zelf met John hoefde te onderhandelen. Toen ze het bureau had leeggeruimd, keek ze de kamer rond. Ze was nagenoeg klaar met het uitruimen. Joke keek even naar buiten en zag dat het nog steeds donker was. Je leeft als een mol, dacht ze. Je gaat met donker uit huis en met donker naar huis. Daar was weinig aan. Geef haar maar de lente en de zomer.

Joke moest alleen nog de bovenste kasten aanpakken. Daar zat waarschijnlijk niet veel in. Staande op de vloer kon je er niet bij, dat had ook voor Manfred gegolden. Ze schoof de bureaustoel naar de kast en stapte er op. Het ding wiebelde en Joke moest zich aan de kast vasthouden om niet te vallen. Ze opende het eerste kastdeurtje. Daar lag niets in. Toen opende ze het tweede deurtje. Achter in de hoek zag ze iets liggen. Het leek op een schrift. Ze pakte het en stapte van de stoel af. Gelukkig stond ze weer op de grond. Ze bladerde het schriftje door. Joke verwachtte dat het een oud kasboekje of iets dergelijks zou zijn en liep al naar de doos met papierwerk om het er bij te stoppen. Toen viel het haar op dat er allerlei aantekeningen in stonden. Aantekeningen van Schuimstra zelf.

Lees hier aflevering 1 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 2 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 3 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 4 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 5 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 6 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 7 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 8 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 9 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 10 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 11 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 12 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 13 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 14 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 15 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 16 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 17 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 18 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 19 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 20 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 21 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 22 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 23 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.

Lees hier aflevering 24 van het feuilleton Rumoer in de Maatschap.