Het is zaterdagochtend. Gijs staat aan de rand van het voetbalveld. Zijn volle aandacht is gericht op de voorzet van Jamie, waaruit een paar minuten later een doelpunt volgt. Gijs steekt zijn duim op en roept: ‘Goed gedaan!’

‘Weet jij waarvoor ik je heb laten komen?’ vraagt Joost. Hij klinkt duidelijk geïrriteerd. ‘Ik heb geen idee,’ zegt Pascal. ‘U hebt mij gebeld, en toen ben ik meteen gekomen.’

Marga en Chantal zitten samen op de bank. ‘Wat woon je hier leuk,’ zegt Chantal. ‘Mooi uitzicht op de straat en het park.’

Marga heeft Chantal gevraagd of ze vanavond bij haar langs wil komen. Ze wil graag doorpraten over het gesprek dat ze samen met Gijs hebben gehad. Maar dat is voor straks. Nu zit ze op kantoor, bezig met het laatste theoretische vak van haar post-bacheloropleiding MKB-accountant. Daar moet ze een adviesopdracht voor maken.

Gijs staat in de keuken en maakt voor zichzelf een cappuccino. Daarna loopt hij naar zijn tafel in de kamer en gaat zitten. Hij bladert door zijn onderzoeksmateriaal.

‘Je kunt goed toneelspelen,’ zegt Joost van Kalderhove tegen de man die samen met hem aan de bar staat. De man knikt en neemt een slok bier. ‘Dat gaat mij wel goed af.’ Hij lacht. ‘In de rechtszaal speel ik ook een rol.’

Er is een moment, kort na een storm, waarin alles stil lijkt. De regen is opgehouden, de wind gaat liggen, en heel even denk je: het is voorbij. Maar wie op het water heeft gevaren, weet dat dit het gevaarlijkste ogenblik is. De echte deining komt niet tijdens de storm. Die komt erna, wanneer je je hebt laten verleiden tot opluchting.