Is het tijd om de wet DBA in de prullenbak te gooien? Ja, zeg ik. De problemen en zorgen bij bedrijven en zelfstandigen zonder personeel zijn dusdanig groot dat ik ervoor pleit dat Wiebes met een nieuwe VAR komt. Ondertussen probeert de staatssecretaris alles en iedereen gerust te stellen.
Diezelfde Wiebes heeft drie varianten bedacht om spaarders en beleggers niet langer meer de dupe te laten zijn van het fictieve rendement. Dan de belasting voor multinationals. De staatssecretaris ziet het niet gebeuren dat er draagvlak komt binnen de Europese Unie om multinationals harder aan te pakken bij het ontwijken van belasting.
‘Wet DBA leidt tot ongewenste effecten’
Rond de wet DBA predikt Wiebes vooral rust. Maar tot nu toe slaagt hij er niet in om de gemoederen te bedaren. Ga maar na: de fiscus loop achter met de beoordeling van de modelovereenkomsten, de meeste daarvan krijgen geen groen licht en bedrijven keren zich uit onzekerheid rond de wet af van ZZP’ers.
Nieuwste ontwikkeling is dat het oprichten van een eigen BV wordt gezien als mogelijkheid om de fiscale gevolgen van een dienstbetrekking te ontlopen. Daarmee zou het werknemerschap verdwijnen. Dat zorgt nu ook vreemd genoeg voor bezorgdheid bij ’echte’ ondernemers met een BV. Die denken dat de fiscus er nu naar streeft een eigen BV tegen te gaan en dit ziet als een belastingconstructie.
Deze zorgen zijn niet nodig, stelt Wiebes. ‘Iemand die persoonlijk verplicht is om de arbeid te verrichten en onder werkgeversgezag staat, is ook een werknemer als hij via zijn eigen BV werkt.’ Het gaat immers nog altijd om het vaststellen van de gezagsverhouding tussen werknemer en werkgever en daarvoor dienen de modelovereenkomsten, zegt de staatssecretaris
Wiebes kan zeggen wat hij wil, maar hiermee is er een nieuw hoofdstuk toegevoegd rond de invoering van de wet DBA. Dat kan zo niet langer, vind ik. Een wet die dermate veel onduidelijkheden bevat en toelichtingen behoeft, met ook nog een speciaal meldpunt voor knelgevallen, is geen goede wet. Het leidt alleen maar tot ongewenste effecten. De bedoeling was de klok van de maatschappelijke ontwikkelingen vooruit te zetten. Wiebes zet hem achteruit, of in ieder geval stil. Tijd voor de nieuwe VAR.
Wiebes wil spaarders en beleggers tegemoetkomen
Momenteel betalen spaarders en beleggers dertig procent over een verondersteld jaarlijkse opbrengst van vier procent. Dit fictieve rendement valt niet goed bij veel Nederlanders. Oneerlijk, vinden ze. Want de beleggers en spaarders halen een veel lager rendement. De spaarrente is gedaald naar bijna nul procent, kortom er wordt meer dan 100 procent belasting betaald over de rente, is het idee van de belastingbetaler.
Wiebes leeft mee met de beleggers en spaarders. Hij ziet kansen om deze heffing te veranderen, aan de hand van drie methodes voor de heffing in box drie. Het duurt nog wel even voordat deze verandering er komt. De varianten moeten nog worden uitgewerkt en vervolgens volgt een keuze. De wetswijziging komt dan eind 2018. Daar zit je dan met je spaargeld.
Gaan multinationals meer belasting betalen?
Na de 13 miljard euro naheffing voor Apple dreigt nu McDonald’s het haasje te worden. De Amerikaanse fastfoodketen heeft volgens de Europese Commissie te weinig belasting betaald aan Luxemburg. Dus staat de Amerikanen een naheffing van een half miljard te wachten, schrijft de Britse zakenkrant Financial Times.
Daarmee krijgt de discussie rondom de belastingontwijking nieuw zuurstof. Nederland mengt zich er ook in. Minister Jeroen Dijsselbloem van Financiën (PvdA) zei zelfverzekerd: ‘Internationale bedrijven hebben de plicht hun belastingen op een eerlijke manier te betalen.’ Maar Wiebes (VVD), daar is ie weer, zei dat de Europese landen er weinig voor voelen om het voor multinationals moeilijker te maken te verhuizen naar landen met voordelige tarieven. Waar komt Dijsselbloems overtuiging vandaan? Of is het verkiezingsretoriek?
De Wet DBA is niet het probleem en een nieuwe VAR is daarom ook geen oplossing.
Het achterliggende probleem is het enorme verschil in belasting- en premiedruk tussen ondernemers en werknemers. Met als gevolg dat werkgevers veel liever ZZP’ers inhuren dan personeel aannemen, terwijl het uitvoerende werk gewoon hetzelfde blijft. De oplossing ligt dus in het aanzienlijk verkleinen van genoemd verschil in belasting- en premiedruk. Opvallend vind ik dat ik binnen de politiek niemand kan aanwijzen die deze oplossingsrichting noemt. Hopelijk zijn ze er wel en heb ik ze alleen gemist. Omdat het verkleinen van genoemd verschil in belasting- en premiedruk naar mijn mening alleen mogelijk is door ingrijpende keuzes te maken over de verhouding tussen ondernemers en werknemers en de inrichting van het sociale bestel van onze samenleving, vermoed ik echter dat de politici hier niets over durven te zeggen. Ik ben benieuwd hoe de politieke discussie hierover zich de komende maanden gaat ontwikkelen en laat me graag positief verrassen.