Wouter draaide de sleutel van het contact om en draaide zich schuin naar Daan toe. Hij keek naar het beschaamde gezicht van Daan, merkte de pijn en de wanhoop op die in die ene zin ‘Je zult mij wel een enorme nietsnut vinden!’ lag opgeslagen. Daan sloeg zijn ogen neer.

Daan zwaaide kort naar Joke en Wouter toen hij hotel verliet. Hij had zijn spullen in de achterbak gegooid. Was achter het stuur gaan zitten. Kort daarna werd er tegen het raam getikt. Het was Wouter. Daan schrok en wilde het portierraam naar beneden doen. Maar het contact was nog niet aan. Voorzichtig deed hij […]

Wouter vroeg aan Yasin of hij het rapport In het publiek belang al had gelezen. ‘Nee daar ben ik nog niet aan toegekomen’ antwoordde Yasin. ‘En als ik er wat van lees, dan heeft dat toch altijd betrekking op de grote kantoren. Ik denk dat ons kantoor daar niet zoveel mee te maken heeft.’

Toen Daan wakker werd voelde hij zich duf in zijn hoofd. Hij wilde blijven liggen, zich ziek melden. Langzaam drong het tot hem door dat dit niet ging. Hij had vandaag een afspraak met de Belastingdienst. Een klant van hem had controle gehad en daar waren een aantal onregelmatigheden naar voren gekomen.

Daan keek naar zijn mail. Een uitnodiging van Joke voor een vennotenvergadering met Wouter, daar zat hij helemaal niet op te wachten. Hij las verder.

‘Mag ik de maatschapsakte eens zien?’ vroeg Wouter. Joke liep naar haar bureau en pakt een document en overhandigde het aan Wouter. ‘Ik vind het trouwens wel grappig dat de oudste zoon de maatschapsakte niet kon vinden tussen de stukken van zijn vader. Kennelijk bewaarde Manfred de akte niet thuis.’

‘Wil je koffie’ vroeg Joke aan Wouter ‘We hebben tegenwoordig ook cappuccino.’ ‘Toe maar de zaken gaan er op vooruit,’ reageerde Wouter terwijl hij knipoog gaf. ‘Nou ja! Het oude koffieapparaat ging stuk en toen moesten we wel wat nieuws en volgens de verkoper kon je tegenwoordig niet meer met een apparaat zonder cappuccino aanzetten. […]