Aanleiding is de modernisering van de rechtsbescherming bij uitstel van betaling en kwijtschelding; van die gelegenheid is ook gebruikgemaakt om beleidsregels uit de Leidraad Invordering 2008 te codificeren. Voor de adviespraktijk is de kern: de rechtsgang wordt fundamenteel anders en voorwaarden worden duidelijker waardoor het proces voorspelbaarder wordt.
Belangrijkste punten in het kort
- Betere rechtsbescherming: geschillen over uitstel van betaling (en kwijtschelding) kunnen voortaan – na bezwaar – worden voorgelegd aan de belastingrechter.
- Spoelere omgang voor “speciale” crediteuren, waaronder dwangcrediteuren, kunnen buiten een saneringsakkoord worden gehouden.
- Meer ruimte om een “peildatum” te kiezen.
- Het wordt mogelijk om alléén de fiscale schuld te saneren; dit is vooral vastlegging van bestaand, informeel beleid.
- De afwijzingsgronden voor een verzoek om kwijtschelding worden gewijzigd en uitgebreid.
Rechtsgang naar de belastingrechter
Het administratief beroep bij de directeur wordt vervangen door een bezwaarprocedure, gevolgd door beroep bij de belastingrechter. Dit geldt voor zowel uitstel van betaling als kwijtschelding. Voorheen stond na administratief beroep alleen de civiele rechter als restrechter open, maar dat was weinig effectief. Let op het overgangsrecht: bepalend is de dagtekening van de beschikking . Vóór 1 januari 2027 blijft het oude regime gelden.
Sanering: speciale crediteuren en de fiscus als enige schuldeiser
Kwijtschelding in de zakelijke sfeer vindt plaats in het kader van een akkoord met alle schuldeisers, maar de ontvanger kan toestaan dat speciale crediteuren – zoals pandhouders, leveranciers onder eigendomsvoorbehoud of dwangcrediteuren – niet hoeven toe te treden (art. 21). Nieuw vastgelegd is dat ook kwijtschelding mogelijk is wanneer de ontvanger de enige overgebleven schuldeiser is: dan kan alléén de fiscale schuld worden gesaneerd. Dit is vooral een codificatie van bestaand, informeel beleid (art. 26.3.8 Leidraad).
Peildatum
Het kiezen van een peildatum is nodig om een akkoord voor te bereiden. Je moet nu eenmaal een moment bepalen waarnaar de crediteurenposities worden beoordeeld. Dit geeft altijd een wat gekunsteld beeld omdat een lopend bedrijf nu eenmaal geen stilstaand water is. Nu hanteert de belastingdienst het uitgangspunt dat de datum van indiening van het verzoek geldt als die peildatum. Nieuw is dat de belastingschuldige straks kan kiezen voor een afwijkende peildatum die ligt voor de indiening van het verzoek om kwijtschelding.
Gewijzigde afwijzingsgronden
De gronden om geen kwijtschelding te verlenen worden aangescherpt: bij bewust of verwijtbaar onjuiste informatie (met tegenbewijs), bij een lopend bezwaar of (hoger) beroep, wanneer gestelde zekerheden nog niet zijn uitgewonnen, en wanneer een derde of medeschuldenaar verhaal kan bieden. Daarnaast geldt nu voor álle verzoeken – ook in de privésfeer – dat lopende fiscale verplichtingen tijdens de behandeling tijdig en volledig moeten worden nagekomen, op straffe van afwijzing (na een hersteltermijn).
Betekenis voor de praktijk
In de praktijk zal dit nieuwe beleid dus een beter en inzichtelijker beeld geven rondom saneringen. Dat is goed voor de praktijk en maakt de advisering over de mogelijkheden sterker. Of er ook meer ruimte is voor sanering hangt natuurlijk van de situatie af. Ook de rechtsbescherming verbetert, hetgeen een langgekoesterde wens van de praktijk was. Niet langer één instantie die haar eigen beslissingen toetst maar een externe, onafhankelijke rechter, die de belastingplichtige in staat stelt bezwaren voor te leggen.
Geef een reactie