Feuilleton Professional in de knel (2): Bepalingen NV-COS 240. Even vroeg ze zich af of ....

‘Jan Janssens. Ja, met drie maal s, Hollandser kan het niet, mijn voorouders hadden niet veel fantasie. Aangenaam kennis te maken.’ Die kan knijpen, dacht Susan toen ze zijn hand schudde. Susan nam Jan op. Krullend haar met een Blaudzunbaard. Begin 40 schatte ze. ‘Ja, jij kent mij niet, maar Dimitri zei dat jij zijn fantastische adviseur bent, dus ik zei tegen hem. Dan moeten we ook met haar kennismaken.’ Susan bleef het allemaal vreemd vinden.

Dimitri had haar gisteren gebeld en aangegeven dat hij een belangrijk gesprek had en graag wilde dat Susan ook aanschoof.

‘Ja, maar je jaarrekening is nog niet klaar hoor.’

‘Die is ook helemaal niet belangrijk. Ik heb een belangrijke zakelijke bespreking, dus wil ik graag dat je erbij bent.’

‘Maar dan moet ik ook even met Els overleggen of zij ook kan?’ sputterde Susan.

‘Voorlopig kan het denk ik wel zonder Els. Jij bent toch mijn accountant?’ zei Dimitri met een glimlach.

…nog in opleiding

‘Nou, ik ben nog in opleiding. Dus je mag me nog geen accountant noemen.’

‘Wat maakt mij dat nou uit of je een papiertje hebt of niet. Ik deel alles met jou, dus ik wil graag dat je bij dat gesprek aanwezig bent. Morgen 10.00 uur.’

Susan had nog gevraagd waar het over ging. Maar Dimitri gaf aan dat ze dat morgen wel zou zien. ’s Avonds had ze het er nog even met Rick over gehad. Ze had met hem gesproken over haar onzekerheid. ‘Denk jij dat ik dit wel kan?’ Tegelijkertijd was ze ook heel erg gevleid dat Dimitri haar zoveel vertrouwen gaf. Ze had nog even nagedacht of ze Els moest inlichten. Maar bedacht zich dat ze beter eerst het gesprek kon afwachten. Straks stelde het allemaal niets voor. Dimitri kwam wel vaker met rare ideeën.

‘Je weet dat Dimitri helemaal ABBA gek is?’ ging Jan verder. Susan glimlachte. Je moest wel blind zijn omdat niet te zien. Zijn hele werkkamer lag vol met prullaria van ABBA. Toen ze er een keer iets over opmerkte had Dimitri aangegeven dat het waarschijnlijk met zijn Russische roots te maken had. ‘In Rusland zijn ze ook nog altijd gek met ABBA.’

‘Maar ik zit hier niet om over ABBA te praten. Nee, het gaat over iets heel belangrijks, iets waar Dimitri heel rijk van kan worden als hij het goed aanpakt. Maar daar hebben we jou wel bij nodig. Dimitri vertelt er wel meer over.’

NV-COS 240

Wonderlijke man die Jan, dacht Susan. Waar is Dimitri die man tegen het lijf gelopen? Het moest wel heel belangrijk zijn, want Dimitri vergat helemaal om haar koffie aan te bieden. Helemaal niets voor hem. Tegelijkertijd was haar nieuwsgierigheid gewekt. Waarvan zou Dimitri nu heel rijk kunnen worden Tegelijkertijd was ze ook achterdochtig, snel rijk worden ging meestal gepaard met schimmige fiscale constructies. Even vroeg ze zich af of ze Dimitri moest wijzen op de bepalingen uit NV-COS 240. Een standaard die ze bijna uit haar hoofd kent. Geen essay, geen nieuwe opdracht of cliëntaanvaarding zonder aandacht te besteden aan NV-COS 240. Je kon er zelfs op zakken had ze wel eens gehoord.

‘Nou het zit zo. Ik ken Jan al vanaf mijn jeugd. We woonden in dezelfde straat en nu kwam ik hem onlangs weer eens tegen. En terwijl wij zo aan het praten waren kregen we het ook over het werk dat we nu doen. Nu blijkt dat Jan al jaren een groothandelsbedrijf in koffie en thee heeft.’ Dat je daar een goede boterham mee kan verdienen kon Susan zich voorstellen, maar hoe Dimitri daar nu rijk van kan worden, dat zag ze nog niet helemaal.

‘Nou, is het volgens Jan zo, dat wat ik in Nederland doe, ik ook in Afrika zou kunnen doen. Omdat dat werelddeel veel groter is, kan ik er veel meer schaalgrootte bereiken.’

Jan onderbrak Dimitri: ‘We zouden ook iets kunnen doen met microkrediet. Heel maatschappelijk verantwoord allemaal. Wat we nodig hebben is iemand die dat allemaal voor ons uitzoekt en regelt en volgens Dimitri ben jij die slimme meid.’

Afrika

Susan zag leeuwen, olifanten en krokodillen voor zich. Duizenden mensen opeengepakt in grote steden en kinderen die net genoeg te eten hadden om niet dood te gaan. Dimitri had zich weer eens mee laten nemen in een of ander woest idee. Maar als je dat ging uitwerken, dan wist ze het wel. Ze was blij dat ze Els niet gebeld had. ‘Zonde van mijn tijd’ zou ze hebben gezegd. ‘Je had beter je tijd aan de jaarrekening kunnen spenderen.’

‘Nou wat vindt je ervan?’ vroeg Jan enthousiast.

‘Ja, ik zie het businessconcept nog niet meteen voor me. Dat je met koffie en thee je geld kunt verdienen dat snap ik wel.’

‘Dit wordt veel groter. Afrika wordt booming. De Chinezen zitten er al. En Dimitri heeft zijn naam mee.’

Ze keek naar Dimitri. Zijn gebruinde kale kop deed haar deed denken aan John van den Heuvel, journalist bij de grootste krant van Nederland. Ging die man geld verdienen in Afrika? Ze moest dit gesprek afkappen en Dimitri verlossen van die Jan.

Susan keek op haar smartphone. ‘Ik heb zo een andere afspraak. Dus ik stel voor dat Dimitri, Els en ik het er binnenkort een keer over hebben.’ Ze pakte haar laptoptas en stond op.

‘Wie is die Els?’

‘Dat is ook een accountant. De baas van Susan.’ Dimitri schoof zijn stoel achteruit.

‘Maar je hebt niet veel tijd. Dat weet je.’ Klonk de toon van Jan nu meer dreigend of leek dat maar zo?

‘Ik ga erover nadenken,’ beloofde Dimitri.

‘Zeg Susan, bedankt dat je tijd vrij wilde maken.’

‘Ja Susan, leuk om je ontmoet te hebben. Volgens mij snap jij heel goed hoe wij hier rijk van kunnen worden. Alleen ben je nog wat voorzichtig omdat je accountant bent.’ Wat een jovialiteit van iemand die ze een uur geleden nog helemaal niet kende.