Een arts voerde besnijdenissen uit en droeg geen btw af omdat hij meent dat deze ingreep onder de vrijstelling valt. De fiscus legde een naheffing op. De rechter stelt de Belastingdienst in het gelijk. Besnijdenissen dienen in de regel geen therapeutisch doel en vallen daarmee niet onder de btw-vrijstelling.
De arts voerde tussen 1 augustus 2015 en 31 december 2017 besnijdenissen uit bij overwegend minderjarige jongens. Hij bracht daarbij geen omzetbelasting in rekening bij het bedrijf waarvoor hij op dat moment in opdracht werkte. Medische handelingen met een therapeutisch doel zijn vrijgesteld van btw. Over ingrepen zonder medische indicatie, zoals cosmetische operaties, moet wel omzetbelasting worden betaald. Daarvoor geldt het lage btw-tarief.
Standpunt artsenorganisatie
Omdat de arts verzuimd had de medische redenen van de besnijdenissen in zijn administratie te vermelden, kon de belastingdienst niet vaststellen of de ingrepen btw-plichtig waren of niet. Daarom kreeg de arts in maart 2020 een naheffingsaanslag. De arts was het hier niet mee eens. Volgens hem dienen alle besnijdenissen een therapeutisch doel. De rechter ging hier niet in mee. Als er alleen religieuze redenen zijn om een jongen te besnijden, is er geen therapeutisch doel. Bovendien wees de rechter erop dat uit het standpunt over jongensbesnijdenis van artsenorganisatie KNMG blijkt dat de beroepsgroep een algemeen therapeutisch doel van besnijdenissen niet erkent. ‘Er is geen overtuigend bewijs dat circumcisie in het kader van preventie of hygiëne zinvol of noodzakelijk is’, aldus de KNMG. De rechter achtte het niet aannemelijk dat er een medische indicatie was bij álle door de arts uitgevoerde besnijdenissen.
Een ander argument van de arts was dat de Belastingdienst niet inhoudelijk mag toetsen en dat het aan de behandelend arts is om te beoordelen of een besnijdenis een therapeutisch doel heeft. Ook daar was de rechter het niet mee eens. Het beleid zegt niet dat de behandelend arts de enige en beslissende stem heeft bij het bepalen van het voornaamste doel van een dienst. Het beleid laat ruimte voor een toets door de Belastingdienst. De rechter vond dat de fiscus in het onderhavige geval zijn toetsruimte niet te buiten was gegaan.
Gelijkheidsbeginsel
Volgens de arts zou algemeen bekend zijn dat alle klinieken voor besnijdenissen de medische vrijstelling wel krijgen, daar niet wordt gecontroleerd en niet wordt nageheven, terwijl dat bij hem wel is gebeurd. Hij beargumenteerde dan ook dat het gelijkheidsbeginsel was geschonden. Maar de rechtbank was van mening dat de arts geen bewijzen had aangeleverd die zijn vermoedens van ongelijkheid bevestigen.
Lees hier de uitspraak.
Geef een reactie