De maatregel raakt werkgevers die hun personeel korting geven op producten of diensten van het eigen bedrijf. Denk aan kleding, boodschappen of hypotheekadvies. Nu geldt daarvoor nog een gerichte vrijstelling binnen de werkkostenregeling. Werkgevers kunnen werknemers maximaal 500 euro per jaar belastingvrij korting geven, met een maximale korting van twintig procent.
Het kabinet volgt daarmee een aanbeveling uit de evaluatie van de werkkostenregeling door SEO Economisch Onderzoek. Volgens SEO dient de aparte vrijstelling voor personeelskorting geen actueel maatschappelijk doel meer. De maatregel is ook door de Tweede Kamer aangedragen als dekkingsmaatregel voor het energiepakket.
Korting kan nog via vrije ruimte
De werkkostenregeling blijft bestaan. Werkgevers kunnen personeelskortingen ook na het verdwijnen van de aparte vrijstelling blijven geven. Zij moeten de korting dan aanwijzen als eindheffingsloon en onderbrengen in de vrije ruimte.
Dat vraagt wel om een nieuwe blik op het WKR-budget. Kortingen die nu buiten de vrije ruimte blijven, kunnen daar vanaf 2027 wel op gaan drukken. Bij overschrijding van de vrije ruimte is over het meerdere nu tachtig procent eindheffing verschuldigd.
Werkgevers die personeelskortingen hebben vastgelegd in arbeidsvoorwaarden of cao’s, moeten beoordelen of aanpassing nodig is. Als de korting niet binnen de vrije ruimte past, kan dat leiden tot extra lasten of tot aanpassing van bestaande afspraken.
Meer keuzes volgen op Prinsjesdag
Het kabinet kijkt ook naar andere aanpassingen van de werkkostenregeling. Zo wordt gekeken naar het schrappen van de eerste schijf van de vrije ruimte. Dan zou één percentage gaan gelden voor de hele loonsom.
Ook ligt op tafel of werkgevers op één dag zowel een thuiswerkvergoeding als een reiskostenvergoeding mogen geven. Verder wordt gekeken naar het tarief van de eindheffing bij overschrijding van de vrije ruimte.
De gerichte vrijstelling voor scholing en studie blijft volgens het kabinet bestaan zonder einddatum. Ook wil het kabinet bekijken hoe werkgevers via de WKR kunnen worden gestimuleerd om werknemers te helpen bij het sneller aflossen van studieschulden. Op Prinsjesdag moet duidelijk worden welke andere aanbevelingen uit de evaluatie worden overgenomen.
Ooit ( al ruim vóór 2015) werd de WKR mogelijk gemaakt als vereenvoudiging (zo’n kleine 30 regels in LHn verdwenen) en de werkgever mocht op de stoel van de fiscus gaan zitten om zelf te bepalen wie wat waarom en waar belastingvrij ging krijgen. Hoera, leve de vrijheid, was toen het idee. U weet het misschien nog wel van de Franse Revolutie: de Liberté Het komt weer uit, het zijn sterke benen die de weelde van de vrijheid kunnen dragen. Na een paar decennia is ook de WKR verworden tot een fiscaal gedrocht waar niemand meer gelukkig mee is, wat met name de niet-commerciële werkgevers veel geld is gaan kosten omdat ze, kost-wat-het-kost, optimaal willen en zullen teruggraaien. Want dat is HRM ofwel het échte personeelsbeleid, maakt niet uit wat het (de baas!) kost. Een andere kant is: de advieskantoren e.d. leven er van.