Column | Tipping point

Het nieuws dat de controlerende accountant van Shell de impact van klimaatrisico en energietransitie als een key audit matter ziet is een tipping point in de discussie over de rol van accountants bij niet-financiële informatie en duurzaamheidsaspecten in het bijzonder, schrijft Fou-Khan Tsang:

Ik heb het wel eens vaker benoemd in mijn columns: het begrip tipping point, oftewel omslagpunt. Voor mij staat dit vooral voor een signaal of gebeurtenis, die aangeeft dat een bepaalde ontwikkeling echt doorzet. Dat iets niet langer wordt gezien door een kleine groep voorlopers, maar dat er een definitieve stap naar een veel breder draagvlak aan het plaatsvinden is. Wat mij betreft was het nieuwsbericht dat de controlerende accountant van Shell, Allister Wilson van EY, de impact van klimaatrisico en energietransitie op de financiële verantwoording als een key audit matter ziet, een tipping point in de discussie over de rol van accountants bij niet-financiële informatie en duurzaamheidsaspecten in het bijzonder. Hiervoor verdient Allister al een standbeeld – wat mij betreft tegenover het standbeeld van Pincoffs op Rotterdam-Zuid, dat houdt de boel een beetje in evenwicht.

Toelichting key audit matter

Overigens, wie denkt ‘ach, de accountant heeft een mooie volzin opgenomen en al die ‘groene’ accountants staan gelijk te juichen’, nodig ik graag uit om even de heel uitgebreide accountantsverklaring te lezen. Daarin wordt op twee pagina’s uiteengezet waarom klimaatrisico’s en de energietransitie als een key audit matter worden gezien, welke werkzaamheden men heeft verricht en wat de belangrijkste bevindingen zijn. Specifiek gaat de accountant nog in op de verwachtingen van investeerders op de vraag of de plannen van Shell wel ‘Paris Proof’ zijn. Een terechte vraag wat mij betreft, omdat het vandaag de dag een beetje mode is dat bedrijven in hun jaarverslag schermen met hun ambities rondom het Klimaatakkoord van Parijs. De conclusie van de accountant was dat de operationele plannen in ieder geval nog niet in lijn zijn met de ambities.

Trend gezet

Deze eerste stap zal tot gevolg hebben dat ook andere accountants niet kunnen achterblijven, wanneer hun cliënten substantiële risico’s lopen als het gaat om klimaatverandering en de energietransitie. Dan hebben we het naast olie- en gasmaatschappijen minimaal over energiebedrijven, zware industrie en luchtvaartmaatschappijen. Maar ook banken met grote leningportefeuilles bij klimaatgevoelige bedrijven behoren tot deze groep. Kortom: de trend is gezet. Het tipping point is bereikt; de ontwikkelingen zijn nu echt onomkeerbaar. Vanuit de accountancywetenschap en de regelgevende instanties verwachten we dan natuurlijk ook snel guidance en misschien wil EY met de accountancywereld ook nog wel wat dieper delen hoe ze dit hebben aangepakt.

Ook in de mkb-praktijk

Nu denkt u waarschijnlijk: ‘leuk voor Fouk met zijn groene hobby, maar dit raakt mij natuurlijk helemaal niet in mijn mkb-praktijk’. Laatst las ik ook in een evaluatie van een (online) congres dat een bezoeker mijn lezing over de rol van accountants en duurzaamheid maar had overgeslagen, omdat hij het onzin vond. Ik denk dat het dezelfde persoon was die 10 jaar geleden bij mij wegliep, toen ik tijdens een bijeenkomst met de zaal de uitdaging aanging om € 1000 te investeren in Bitcoin. Maar ook in het mkb speelt dit toch echt een rol, want hoe gaat u een kantoorpand in 2023 waarderen als dit niet voldoet aan energielabel C? Wat is het businessmodel van uw cliënt bij de introductie van een CO₂-belasting? Daarnaast is er Europese regelgeving in de maak, waardoor er in de nabije toekomst ook van mkb-ondernemingen wordt verwacht dat ze veel meer disclosure gaan geven over hun klimaatprestaties. Kortom, ook in het mkb zullen klimaatrisico’s en de energietransitie in de komende jaren steeds relevanter worden. Belangrijke vraag: doet u ook mee?

Fou-Khan Tsang RA, voorzitter Raad van Bestuur Alfa Accountants en Adviseurs. Hij schrijft deze column op persoonlijke titel.