Er spelen in de sector even geen grote zaken die de gemoederen bezighouden. Maar gaat het wel zo goed, vraagt Pheijffer zich af. “Als de aandacht en druk van buitenaf verminderen, sluipt de zelfgenoegzaamheid binnen de gelederen, neemt de zelfverzekerdheid toe, verslapt de aandacht voor kwaliteit ten gunste van commercialiteit en ontkiemen opnieuw incidenten. Met alle negatieve gevolgen en schade van dien, want ook dat leert de geschiedenis.”
De hoogleraar wijst op de risico’s van de versoepelde regels voor duurzaamheidsverslaggeving. “Het risico bestaat dat als de investeringen in ESG-expertise niet renderen en de winstverwachtingen niet uitkomen, druk binnen de accountantsorganisatie ontstaat om de winstderving koste wat het kost elders te compenseren.”
Daarnaast ziet Pheijffer de gevaren van private equity, die schaalvergroting met zich meebrengt. “De snelle groei door overnames van accountantskantoor Accon AVM bewijst hoe het mis kan gaan.” Te veel optimisme over de resultaten van overgenomen partijen kan leiden tot manipulatie van de cijfers. “Het is dan ook goed dat de AFM het voornemen heeft om de bestuurders van grote accountantskantoren buiten het oob-segment in de nabije toekomst steviger op geschiktheid te toetsen.”
Andere risico’s zijn de oproep van de AFM om scherper te zijn frauderisico’s en de wankele reputatie van de branche, gekoppeld aan de krappe arbeidsmarkt. “Verlaging van opleidingsduur en -eisen, zoals her en der wordt voorgesteld, biedt voor dat laatste geen oplossing. Het kan louter leiden tot kwaliteitserosie, waarbij het wachten is op incidenten met negatieve reputatie-impact.” Wat Pheijffer betreft moet de sector er vooral voor zorgen dat de risico’s beheersbaar blijven en zich niet negatief ontwikkelen. “Anders gezegd: koester het gebrek aan turbulentie en laat het geen teken zijn van stilte voor de storm.”
Lees hier de volledige column
Geef een reactie