De Subsidieregeling extensivering melkveehouderij (Sem) maakt onderdeel uit van het stikstofbeleid van het kabinet. Volgens het ministerie van Landbouw sluit de verlenging aan bij de aanpak die in de stikstofbrief van 26 juni is aangekondigd om vergunningverlening weer op gang te brengen en boeren te ondersteunen bij de omschakeling naar een toekomstbestendige bedrijfsvoering.
Met de regeling kunnen melkveehouders ervoor kiezen hun veestapel met 10 tot 20 procent te verkleinen ten opzichte van 2025. Zij ontvangen gedurende drie jaar een vergoeding voor de lagere melkinkomsten, berekend op 1.606 euro per koe per jaar. Daarnaast krijgen zij 110 euro per fosfaatrecht dat wordt ingeleverd. Die fosfaatrechten worden definitief uit de markt gehaald.
Volgens het ministerie biedt de verlenging ondernemers meer tijd om te bepalen of extensivering past bij hun bedrijfsvoering en toekomstplannen.
Slechts 42 aanmeldingen
Tot nu toe hebben 42 melkveehouders zich aangemeld. Gezamenlijk zullen zij ongeveer 700 koeien minder gaan houden. Dat is een fractie van het potentieel dat het kabinet eerder voorzag. Minister Jaimi van Essen rekende eerder dit jaar voor dat de regeling, als het volledige subsidiebudget wordt benut, kan leiden tot een afname van de veestapel met circa 64.000 melkkoeien.
Naast de rijkssubsidie leveren ook Nederlandse banken een bijdrage aan de regeling. Op verzoek van de Tweede Kamer bieden zij rentekortingen aan melkveehouders die voor verduurzaming van hun bedrijf een nieuwe lening afsluiten.
Melkveehouders die gebruik willen maken van de Sem kunnen zich nu tot en met 27 januari 2027 aanmelden bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO).
Niet te ontkennen valt dat deze regeling best aardig bedoeld kan zijn (geweest). Daarmee is niet onder- of erkend dat heel veel boeren, i.c. melkveehouders niet kunnen (rationeel) en daarom dan dus ook niet meer willen (emotioneel) stoppen. In veel gevallen blijkt de afrekening met de fiscus de niet te nemen hobbel te zijn. Na generaties lang uitstellen door doorschuiven (ook mede dankzij het VLB beleid) komt het moment van de waarheid, tenminste als ze stoppen of krimpen. Een kleine greep uit de mogelijkheden: het niet meer van toepassing zijn van de landbouwvrijstelling, het altijd maximaal opgebouwd hebben van een pensioenreserve ( m.n. ook FOR), de woning vanuit een verre historie al als zakelijk vermogen, financieringen zonder rekening te houden met latenties. Of wel ze hebben zelf gevraagd om zo weinig of geen belasting te betalen maar vergaten dat uitstel geen afstel is. Terzijde: Is ze dat ook ooit voorgehouden door hun riant beloonde adviseur? ?? Nu dus even niet zeuren en aftikken, want alle voordeel heb tenslotte ook z’n nadeel zei ons aller Cruyf vroeger al eens. Zijn wat filosofische uitspraak: “je gaat het pas snappen als je het door heb”: hier dan te vertalen als: je snapt het nog steeds niet hoe je zo dom kunt zijn geweest als de aanslag op de mat valt”. Maar gelijk had ie.