Wanneer een onderneming in een WHOA-traject, surseance van betaling of faillissement terechtkomt, rijst vaak de vraag of de problemen niet eerder zichtbaar waren of hadden moeten zijn, en hoe is er omgegaan met die signalen? Is er gewaarschuwd? De vraag kan dan ook ontstaat wat de rol van de accountant dan is.
De Nederlandse juweliersketen Lucardi heeft op het nippertje een faillissement afgewend via een Whoa-akkoord, zo meldt het FD. Daarmee lijkt de keten gered. Maar achter die redding schuilt een ongemakkelijke realiteit: een groot deel van de rekening komt terecht bij de Belastingdienst en kleinere schuldeisers.
Na jaren getouwtrek hebben de EU-justitieministers donderdag in Luxemburg een stap gezet richting harmonisatie van faillissementsregels. De lidstaten bereikten een akkoord over hoe de nationale regels meer op elkaar moeten gaan lijken, al blijft er door compromissen veel ruimte voor landen om hun eigen koers te blijven varen.
Iets meer dan 6 procent van de bedrijven beoordeelt de eigen schuldenlast als problematisch. Voor bijna 94 procent van de bedrijven is de schuldenlast dragelijk. Daarnaast geven meer bedrijven aan een lagere dan een hogere schuldenlast te hebben dan vorig jaar.
Een WHOA-akkoord kan financiers niet dwingen eerder toegezegde financiering te verstrekken onder gewijzigde voorwaarden, heeft de Hoge Raad vrijdag geoordeeld. Zo’n akkoord kan wel de rechten van schuldeisers beperken, maar niet hun verplichtingen wijzigen.
Het aantal uitspraken onder de Wet homologatie onderhands akkoord (WHOA) neemt sinds een piek in 2021 af. Desalniettemin begint de procedure een vaste plaats in het insolventierecht te winnen.
