Het is een ondernemer met een reclamebureau niet gelukt om het zakelijke karakter van een personeelsreis naar een eiland aan te tonen. De gerichte vrijstelling binnen de werkkostenregeling is dan ook niet van toepassing op de tienduizenden euro’s aan kosten die werden gemaakt voor het weekendje weg, oordeelt de rechtbank Zeeland-West-Brabant.
Uitspraak: ECLI:NL:RBZWB:2020:5446
De ondernemer met het reclamebureau nam van vrijdag 8 juni 2018 tot en met zondag 10 juni 2018 30 medewerkers mee naar het eiland en maakte daarvoor € 44.420 aan kosten. Zo werd onder anderen een catamaran gehuurd voor bijna €6000,- en werden verschillende ‘inspiratiebezoekjes’ gebracht aan attracties. In haar aangifte loonheffing merkte de ondernemer de kosten van de reis aan als kosten die vallen binnen de vrije ruimte. Conform het door de fiscus naar aanleiding van een verzoek om vooroverleg ingenomen standpunt werd € 35.060 afgedragen in verband met overschrijding van die vrije ruimte.
Terecht afgedragen?
Bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant was vervolgens in geschil of die afdracht van € 35.060 terecht was. Daarbij draaide het om de vraag of op de kosten van de reis een gerichte vrijstelling als bedoeld in artikel 31a, tweede lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 (Wet LB) van toepassing is.
De ondernemer voerde aan dat de doelstelling van de reis tweeledig was. Enerzijds wilde ze haar nieuwe activiteiten op het gebied van virtual reality introduceren aan de medewerkers, waarbij de focus lag op het verbeteren van de samenwerking en hen inspiratie te laten opdoen voor de uitbreiding van de marktpositie. Anderzijds werd het 25-jarig jubileum gevierd, maar dat maakte volgens de ondernemer slechts een beperkt onderdeel uit van de reis. Voor de zakelijke elementen verwees ze onder meer naar hand-outs van presentaties, facturen en het programma van de reis.
Geen (overwegend) zakelijk karakter
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de ondernemer echter niet aannemelijk gemaakt dat de reis een (overwegend) zakelijk karakter had. De reis was aangekondigd als een jubileumreis. In het reisblog waarin het programma wordt bekendgemaakt, is geen enkele vermelding van de zakelijke activiteiten die de ondernemer heeft aangevoerd. Daarbij heeft ze ter zitting verklaard dat de werknemers niet doorbetaald hebben gekregen voor zover de reis op zaterdag en zondag heeft plaatsgevonden. Ook is niet aannemelijk gemaakt dat het verblijf een tijdelijk verblijf is in de zin van artikel 31a, tweede lid onderdeel b, van de Wet LB. Het enkele gegeven dat het eiland specifiek de belangstelling van de ondernemer had vanwege de citybranding, rechtvaardigt niet de conclusie dat het verblijf noodzakelijk was in het kader van de dienstbetrekking.
Met betrekking tot de diverse geserveerde drie-gangendiners, lunches en een wijnproeverij komt de rechtbank gezien het voorgaande eveneens tot het oordeel dat een meer dan bijkomstig zakelijk karakter ontbreekt. De ondernemer heeft daarnaast niet aannemelijk gemaakt dat activiteiten bijdragen aan het onderhoud en de verbetering van kennis en vaardigheden ter vervulling van de dienstbetrekking, aangezien deze veelal van algemene en recreatieve aard zijn.
Nu de rechtbank hiermee tot het oordeel komt dat het verblijf en de activiteiten geen zakelijk karakter hebben, geldt dit eveneens met betrekking tot het vervoer. De rechtbank komt dan ook tot de conclusie dat geen van de gerichte vrijstellingen van toepassing is en het bedrag van € 35.060 in verband met de overschrijding van de vrije ruimte terecht is afgedragen.
Geef een reactie