Het is een ABC’tje: de A van Apeldoorn, de B van de volle breedte en de C van Chris Lans. De registeraccountant zit bij Boon Accountants Belastingadviseurs helemaal op zijn plek. ‘We werken samen hard aan teaminspanningen, maar wel met een gezonde balans tussen werk en privé.’
Twee keer per week staat Chris Lans op de judomat. Behalve dat het een mooie sport is, heeft hij er ook lessen opgedaan die hij dagelijks toepast in zijn werk. ‘Bij het lesgeven aan kinderen merkte ik dat wat voor mij werkt, niet per se ook voor een ander werkt. Soms is een andere aanpak nodig. Nu ik leidinggeef aan een team met junior accountants en assistenten heb ik daar veel aan: ik ben minder stellig en kan flexibeler schakelen.’
Al bijna de helft van zijn leven is Lans bezig met accountancy. ‘Ik ben nu bijna 36 en ik wist eigenlijk in 3 VWO al dat ik accountant wilde worden’, vertelt hij. ‘Ik vond cijfers leuk en haalde een 9,7 voor de module boekhouden. Toen ik een week met een accountant was meegelopen, een relatie van mijn vader, wist ik het zeker. En destijds wist ik nog niet eens hoeveel uitgebreider het vak was met klantcontact en het aansturen van teams.’
Kop koffie
Zijn loopbaan bij Boon begon vier jaar geleden met een telefoontje van een van de directeuren. ‘Ik werkte destijds bij een kantoor in Enschede en woonde in Zutphen. Maar mijn vriendin wilde graag terug naar Apeldoorn, de stad waar zij van-daan komt. We verhuisden en werden daarna ook ouders van een dochter. Ik wilde graag dichter bij huis werken – ik was dagelijks anderhalf uur onderweg – dus de uitnodiging kwam op het juiste moment. Ook de persoonlijke benadering vond ik leuk.’
Promotie maken
Na die eerste kop koffie wist Lans het zeker. ‘Het was absoluut geen moeilijke keuze. De manier waarop Boon controles aanpakt, spreekt mij aan. Er is één vestiging met meer dan 70 medewerkers, de partners zijn aanwezig op de afdeling en dat zorgt voor korte lijnen, een informele sfeer en grote betrokkenheid bij de opdracht. Ook zijn er volop mogelijkheden om door te groeien. Zo heb ik twee jaar geleden mijn RA-titel gehaald en heb ik promotie gemaakt. Ik stuur nu een team aan, waarin ik mijn kennis overdraag en collega’s help zich verder te ontwikkelen. Verder ben ik eindverantwoordelijk voor niet-wettelijke controles.’
Afwisseling
Wat de junior manager in de controlepraktijk vooral aanspreekt, is de afwisseling in zijn klantenportefeuille en de collega’s met wie hij werkt. ‘Al die verschillende branches waarvoor we werken, hebben hun eigen dynamieken. Tegelijkertijd zie je soms dwarsverbanden, bijvoorbeeld over softwaregebruik of cybersecurity: wat bij de internationale machinebouwer speelt, gebeurt ook bij de im- en exporthandel en de kleine stichting. Het is interessant dan de vertaalslag te kunnen ma-ken.’ Daarnaast doen wij niet aan aparte specialisaties: iedereen kan alles – natuurlijk wel met aandachtsgebieden. Zo houd je een brede blik.’
Onderling contact
Het vele contact met verschillende collega’s zorgt voor extra werkplezier. ‘Elke klant heeft natuurlijk een vast team, maar bij de ene klant zit je met twee collega’s, en bij de volgende met vier andere collega’s. Dat maakt het werk boeiend: je spart met elkaar over overwegingen of werkt samen hard om een deadline te halen. Ook hebben we alle diensten in huis – van advies tot fusies en overnames – waardoor je op alle afdelingen komt en met iedereen in contact staat. Binnen ons team accountancy is er veel ruimte voor persoonlijk contact. Van de dagelijkse gesprekken met de assistenten tot in de groepsapp. Daar gaat het zelden over zakelijke aangelegenheden.’
Lampen uit
Tot slot is de sociale component groot bij het Apeldoornse accountantskantoor. ‘De afgelopen jaren kon er wat minder aan uitjes, maar regelmatig is er een spontane borrel op kantoor, gaan collega’s tussen de middag samen lunchen of even wandelen. Die hechtheid is ook in het werk te merken: we zijn er voor elkaar. Als team werken we samen, voelen we ons verantwoordelijk voor het gezamenlijke resultaat en springen we bij als het nodig is, zonder dat iemand het ‘beste jongetje van de klas wil zijn’. Een overwerkcultuur kent Boon dan ook niet. ‘Natuurlijk is het in het voorjaar druk en maken we weleens overuren, maar over het algemeen zijn de lampen hier ’s avonds uit. Hier werken is een heel compleet plaatje.’
Breinkraker
Daardoor houdt Chris Lans voldoende tijd over voor zijn gezin en hobby’s. ‘Inmiddels is mijn dochter bijna vijf en mijn zoontje net drie. Geweldig vind ik dat mijn dochter nu ook op de judomat te vinden is op zaterdagochtend. Voor mijzelf is judo een manier om even uit mijn hoofd te komen, net als golfen of een wandeling maken met onze witte herdershond. Maar geef je me de kans, dan zit ik op Netflix toch weer een breinkraker te kijken als Manifest. Uiteindelijk blijf ik toch een denker en puzzelaar. Precies waarom accountancy bij Boon me nog geen dag verveelt.’
Auteur: Naomi van Esschoten
Deze bijdrage komt uit de tweede editie van het AV-magazine dat gaat over lifestyle en carrière. Dit magazine is verschenen in maart 2022.
Geef een reactie