Consumenten worden verkeerd geïnformeerd doordat kledingmerken ten onrechte claimen dat hun producten verantwoord en met respect voor mensenrechten zijn geproduceerd, aldus de drie organisaties. Ze onderzochten de uitingen van 80 kledingmerken in hun (web)winkels, op social media en in duurzaamheidsverslagen. Daarna toetsten ze de claims over sociale bedrijfsvoering aan de realiteit, gebaseerd op onderzoeken van onafhankelijke organisaties.
Dwangarbeid en slavernij
En volgens Consumentenbond-directeur Sandra Molenaar is de realiteit heel anders. “In de fabrieken worden mensenrechten regelmatig geschonden.” We Fashion adverteert bijvoorbeeld met de slogan ‘We care’, met een verwijzing naar audits die bij alle fabrieken zouden aantonen aan dat zij 100% voldoen aan de eis geen dwangarbeid in te zetten. “Maar Transparantem, een onafhankelijke non-profitorganisatie, vond bij een leverancier van We Fashion in Mauritius meerdere aanwijzingen van dwangarbeid.”
Leveranciers van Nike in Taiwan bedienen zich volgens andere onderzoeken van schuldslavernij: de arbeiders moeten werken om een schuld af te lossen die in werkelijkheid nauwelijks afgelost kan worden. In de keten van Nike komt ook intimidatie, het innemen van documenten, excessief overwerk en bewegingsbeperkingen voor. “Geconfronteerd met de bevindingen verwijst de Nike-leverancier naar externe commerciële audits waaruit zou blijken dat alles in orde is.”
Vraagtekens bij commerciële audits
Maar die audits roepen vragen op bij de organisaties omdat de controlerende bedrijven worden betaald door de modebedrijven zelf. “De controles worden vaak vooraf aangekondigd, waardoor leveranciers de tijd krijgen om problemen te verhullen. En als er al misstanden gerapporteerd worden, blijft dat onzichtbaar voor buitenstaanders.” De rapportages zijn niet openbaar. “Daardoor is het ook onduidelijk of kledingmerken eventueel wél gesignaleerde misstanden daadwerkelijk aanpakken.”
Emma Vogt, coördinator bij SKC: “Het liefst willen we dat bedrijven helemaal geen commerciële audits meer gebruiken om hun sociale verantwoordelijkheid aan te tonen. Maar zolang die wel worden gebruikt, moeten kledingmerken en modeketens in ieder geval verplicht worden om de auditrapporten openbaar te maken. Dan kunnen toezichthouders en onafhankelijke organisaties de informatie uit zo’n audit controleren.”
SKC, de Consumentenbond en Somo willen dat mededingingsautoriteit ACM actiever gaat handhaven op social washing met behulp van de Leidraad duurzaamheidsclaims.
Geef een reactie