Waarom was ze eigenlijk naar het feest gegaan? Marga kon zich wel voor het hoofd slaan. Zou ze toen maar wat minder hebben gedronken, dan was er helemaal niets gebeurd en had ze niet toegestemd. Maar ze gaf helemaal geen toestemming! Ze had kunnen ingrijpen, hem kunnen wegduwen, maar dat deed ze niet. En een week later maakte hij toch zijn excuses. “Sorry, dat het gebeurd is. Wil je niets tegen mijn vrouw vertellen?” Natuurlijk zou ze niets tegen zijn vrouw vertellen. Het idee alleen al. Dan stond zij zeker voor schut. Het was gebeurd en zij – Marga – moest ermee leren leven. Alleen vervelend dat deze gedachtenstroom – niet meer dan een cirkelredenering – iedere ochtend weer terugkwam. Het zou fijn zijn wanneer ze dit terugkerende ochtendritueel uit kon zetten. Dat ze heel hard “Stop!” zou kunnen roepen en dat het dan over was. Marga kijkt op haar telefoon. Nog een kwartier en dan mag ze uit bed. Dan kan ze zich weer focussen. Ontbijten, reizen, werken, reizen, leren, een fles wijn en dan slapen. Nog even en dan mag ze weer opstaan. 6.45 uur, niet eerder en niet later.
Stipt 8.25 uur openen de deuren van het kantoorverzamelgebouw zich om Marga naar binnen te laten. Ze pakt de lift en stapt op de derde verdieping uit. Ze loopt langs de pantry en pakt een kop thee, waarna ze naar haar kamer loopt. Ze sluit haar laptop aan op een groot beeldscherm en logt in. 8.30 uur, precies op tijd, zoals altijd. Terwijl ze uit het raam kijkt en ziet dat de zon zijn best doet de wolken op te lossen, denkt ze na over de werkzaamheden die ze vandaag moet doen. Een vragenbrief van de Belastingdienst voor een klant beantwoorden, een klant bellen of hij nu eindelijk zijn stukken eens wil aanleveren, de btw-aangifte voorbereiden voor een andere klant. De middag heeft ze gereserveerd om aan de slag te gaan met het samenstellen van een jaarrekening. Allemaal werkzaamheden die Marga leuk vindt. Getallen, cijfers, verbanden, analyses: het geeft haar energie. Het klopt altijd en als het niet klopt zoekt ze net zo lang door totdat ze de oorzaak heeft gevonden, waardoor het dus weer klopt. Een vriendin van haar is werkzaam op een advocatenkantoor, moet altijd om haar lachen als ze vertelt dat cijfers nooit liegen en altijd kloppen. “Je kunt het toch ook kloppend maken? Of uitleggen waarom het niet klopt? De waarheid is niet zwart-wit, er zijn zoveel grijstinten. Dat vind ik nou zo leuk aan het recht. Het komt aan op de argumenten.” Marga huivert, zoveel onzekerheid? Dat kan ze niet aan.
“Wil je nog een kopje thee?” Jeroen gooit zijn laptoptas op tafel. “Ja lekker.” Jeroen, haar vaste kamercollega: altijd vriendelijk, alleen wat minder stipt. De ene dag is hij er om 8.47 uur, een andere dag om 8.52 uur en dan weer om 8.43 uur. “Word je daar nu niet heel onrustig van”, had ze wel eens gevraagd. Jeroen had haar vreemd aangekeken. “Wat bedoel je? We zijn toch vrij om te komen en te gaan, als we onze uren maar maken.” “Ja, maar het lijkt mij zo raar dat je geen vast ritme hebt, dat je iedere dag maar weer moet beslissen hoe laat je nu weer naar kantoor gaat.”
“Nou dat gaat vanzelf, als mijn vriend zich gedoucht heeft dan stap ik uit bed. We ontbijten samen en dan stap ik op de fiets naar mijn werk. Hoe laat ik dan aankom, daar hou ik mij niet mee bezig.”
“Ik zou er niet tegen kunnen. Als ik een partner had, zou ik daar afspraken met hem over maken.”
“Hier je kopje thee. En tada, kijk eens waar ik aan gedacht heb. Een onderzetter. Zo word je bureau niet vies.”
“Dankjewel”
“Weet je, ik heb nog eens zitten nadenken over dat gesprek dat we laatst hadden over de vraag in hoeverre je nu bij klanten onderzoek naar zwart geld moet doen. Volgens mij is dat een onmogelijke exercitie. Want zwart geld zie je niet, dat is nu eenmaal het probleem met zwart geld. Dus wat moet je dan onderzoeken?”
“Ze kunnen geld witwassen. Zwart geld wit maken. Ja maar die klanten hebben we niet, dat zou onmiddellijk opvallen. En een bakker die een keer een croissantje niet aanslaat, daar hoeven we toch geen aandacht aan te besteden? Ik denk dat de mensen die echt geld willen witwassen dat zo slim aanpakken dat we dat niet zien. Die hebben een nummerrekening in Zwitserland of op een of ander exotisch eiland, of die lopen met een usb-stick met bitcoins rond.”
“Ja, klanten zullen heus niet aan de grote klok hangen dat ze met zwart geld bezig zijn. Maar ik vraag me vaak af: stel nu dat het onder onze neus gebeurt. Dat de bakker iedere week € 5.000 extra verantwoordt als omzet. Wij voeren een cijferbeoordeling uit en zeggen tegen de bakker dat hij best wel een goede marge heeft. De bakker zegt: ja dat komt omdat ik zo efficiënt met mijn grondstoffen omga en mensen betalen graag wat meer bij een warme bakker. En wat betreft die grondstoffen, dat past toch helemaal in het duurzaamheidsbeleid van de overheid.”
Jan Wietsma
Eerdere afleveringen:
Geef een reactie