Volgens toenmalig EU-mededingingscommissaris Margrethe Vestager genoot het koffiebedrijf tussen 2008 en 2014 vele miljoenen aan ongeoorloofde belastingvoordelen in Nederland.
Door een constructie met het intellectuele eigendomsrecht in het buitenland werden de vergoedingen voor het branden van koffiebonen in Nederland niet belast. Dit schuiven met winsten kwam neer op een kunstmatige en illegale verlaging van de belasting, aldus Vestager, die eiste dat Nederland ruim 25 miljoen euro moest terugvorderen van Starbucks.
Hof
Zowel de Nederlandse overheid als Starbucks vocht dit besluit aan bij het Europese Hof van Justitie. In 2019 oordeelde het Hof dat de fiscale afspraken niet in strijd waren met de Europese regelgeving. Vijf jaar later haalt de Europese Commissie bakzeil. Ook soortgelijke onderzoeken naar fiscale afspraken tussen Luxemburg en Fiat en Amazon zijn gestaakt. De belastingafspraken hebben de bedrijven “geen selectieve voordelen” opgeleverd, laat de Commissie weten.
(ANP)
Wat een boeiende uiteenzetting was dit artikel! Het lijkt erop dat de juridische strijd rondom de fiscale vorderingen en belastingconstructies eindelijk tot een einde is gekomen na een lange periode van onzekerheid. Veel dank voor de uitgebreide toelichting. Vraag me wel af, hoe denk je dat dit in de toekomst vergelijkbare belastingconstructies tussen bedrijven en landen zal beïnvloeden? Reizen naar verschillende internationale bestemmingen toont ook vaak unieke economische afspraken, dus ben benieuwd naar de langetermijngevolgen van deze besluitvorming in Europese context.