Wanneer je als werknemer zakelijke kilometers maakt met je privéauto, dan krijg je hiervoor een vergoeding van je werkgever. De fiscus heeft bepaald dat de vergoeding slechts tot een maximum van €0,23 onbelast vergoed mag worden. Ontvang je meer dan € 0,23 per kilometer, dan is het meerdere boven de € 0,23 belast. De grens van €0,23 wordt in de praktijk vaak gebruikt als maatstaf voor de vergoeding van de autokosten die een werknemer krijgt als deze zijn privéauto zakelijk gebruikt. Je werkgever mag de werkelijke vergoeding zelf bepalen, zolang hij over het meerdere boven de €0,23 maar loonbelasting inhoudt en afdraagt. De onbelaste kilometervergoeding van € 0,23 dekt vrijwel nooit de vaste en variabele autokosten.
Variabele kosten of ook vaste kosten?
Als je de auto toch al hebt, dan zou je naar het idee van VZR kunnen zeggen dat alleen de variabele kosten van de auto vergoed moeten worden om deze kosten te dekken. De belangenbehartiger stelt dat je ‘waarschijnlijk als gebruiker al rekening houdt hoe je de auto gaat gebruiken: zakelijke en privé’. En: ‘dat je bovendien als eigenaar van de auto al volledig het risico van het gebruik van de auto en daarmee ook de kosten voor de verzekering, het onderhoud en de afschrijvingen draagt’. Het is volgens VZR niet meer dan reëel dat ook hiervoor een bijdrage wordt opgenomen in de vergoeding die door de werkgever wordt bepaald.
VZR werkt naast de variabele kilometerkosten met een beschikbaarheidsvergoeding. Deze vergoeding is een bedrag per kilometer voor het beschikbaar hebben van de auto. Deze toeslag bedraagt vijftig procent van het vaste gedeelte van de kilometerkostprijs.
Waarom een normstelling?
VZR heeft samen met enkele mobiliteitsdeskundigen een norm bepaald en zal deze norm ieder jaar opnieuw berekenen en aanpassen als dat nodig is. De norm is gebaseerd op de meest gebruikte auto’s in drie categorieën. Deze categorieën zijn dit jaar omhoog bijgesteld. Het bleek namelijk dat er bijna geen auto’s meer te koop zijn onder de €20.000,-. De nieuwe categorieën zijn: A tot € 25.000,-; B van €25.000,- tot €45.000,-; en C boven €45.000,-.
Norm
VZR laat weten ‘hiermee een kader aan de kilometervergoeding te hebben opgesteld waarmee je met je werkgever afspraken kunt maken over de vergoeding voor zakelijke kilometers met de privéauto’.
Als je alleen uitgaat van de variabele kosten, zoals de wetgever nu (nog) doet, en je heb een elektrische auto die je ’s nachts laat opladen omdat je een dynamisch contract met de stroomleverancier heb waardoor je ongeveer elke nacht geld toe krijgt, komt het moment dat je aan de baas moeten gaan betalen voor elke kilometer.