VZR publiceert jaarlijks normbedragen voor een reële kilometervergoeding voor wie met een privéauto zakelijke kilometers maakt. Voor een middenklasse-auto met een catalogusprijs tussen € 25.000 en € 45.000 is dat vastgesteld op minimaal € 0,38 per kilometer.
De Belastingdienst hanteert een maximum van € 0,23 als onbelaste vergoeding voor zakelijke kilometers. “Die grens wordt in de praktijk vaak gebruikt (of liever gezegd misbruikt) als maatstaf voor de vergoeding van de autokosten die een werknemer krijgt als deze zijn privéauto zakelijk gebruikt”, aldus VZR. De werkgever mag echter de werkelijke vergoeding zelf bepalen zolang hij over het meerdere boven de € 0,23 maar loonbelasting inhoudt en afdraagt. “De onbelaste kilometervergoeding dekt vrijwel nooit de vaste en variabele autokosten.”
Rekening houden met alle kosten
VZR roept het nieuwe kabinet op om de onbelaste kilometervergoeding structureel te hervormen en pleit voor een systeem waarbij jaarlijks de maximale onbelaste vergoeding vastgesteld wordt op basis van de werkelijke kosten. “Het is essentieel dat de fiscale kaders de zakelijke rijder niet langer financieel benadelen, maar een realistische afspiegeling vormen van de noodzakelijke kosten voor werkgerelateerde mobiliteit.”
Zo vindt de vereniging dat in de kilometervergoeding ook rekening wordt gehouden met de kosten van verzekering, onderhoud en afschrijvingen. Daarom werkt VZR met een beschikbaarheidsvergoeding: een bedrag per kilometer voor het beschikbaar hebben van de auto. Die toeslag bedraagt 50% van het vaste gedeelte van de kilometerkostprijs.
VZR heeft met mobiliteitsdeskundigen een norm bepaald die ieder jaar opnieuw wordt berekend en aangepast als dat nodig is. De norm is gebaseerd op de meest gebruikte auto’s in de categorieën tot € 25.000, tot € 45.000 en boven de € 45.000. “VZR adviseert werkgevers om minimaal het gewogen gemiddelde tussen de variabele kosten en de vaste plus de variabele kosten te gebruiken als kilometervergoeding.”
Objectief kader
Voor de middenklasse komt de VZR op een vergoeding voor variabele kosten van € 0,17, € 0,20 voor vaste kosten en € 0,02 voor rente. Zo komt het normbedrag per kilometer op € 0,38. Voor duurdere auto’s hanteert VZR een norm van € 0,51 per kilometer, auto’s tot € 25.000 zitten op € 0,28. “VZR geeft hiermee een helder en objectief kader aan de kilometervergoeding.”
Uit de VZR stelling: . “De onbelaste kilometervergoeding dekt vrijwel nooit de vaste en variabele autokosten.” blijkt dat zij ook de vaste lasten meenemen in hun sommetje.
Uit de stelling: ” komt de VZR op een vergoeding voor variabele kosten van € 0,17 ” blijkt dat de vergoeding van € 0,23 voldoende is voor bedoelde “middenklasser”.
Omdat de vaste lasten ook betaald moeten worden als het voer-,vaar-, of desnoods vlieg-tuig niet voor de baas wordt gebruikt is het vergoeden daarvan loon. De VZR bewijst gewoonweg zijn/haar eigen ongelijk.
Het is natuurlijk van de gekke dat alle forfaits en tarieven jaarlijks geïndexeerd worden, denk aan het DGA-loon, de maaltijdvergoeding, maar dat de KM-vergoeding niet jaarlijks wordt geïndexeerd.
Belastingheffing is inmiddels een doel op zich, en niet meer een middel…
ergens gaat het daar mis ja….
Maar ook: als je de kmv hoger maakt zal het misbruik weer eens navenant zijn, wat is zakelijk? Als ik met een vriend iets zakelijks bespreek bij hem thuis met een biertje? Eigenlijk wel ja.
Werknemers kiezen er zelf voor om een (dure) auto te gebruiken voor hun zakelijke kilometers. Er zijn voldoende alternatieven waarmee men wel financieel uitkomt met 23 cent per kilometer. De auto staat dus weer eens centraal, terwijl daar helemaal geen reden voor is.
En welke alternatieven zijn dat dan? De fiets en lopen? Dat kan niet altijd.
@Gabi: Welke alternatieven zijn dat? Openbaar vervoer is ook niet goedkoop. Voor kleine afstanden kun je gaan lopen of fietsen. Maar daarna houdt het wel op.
Zonder korting is de trein ook duurder dan 23 cent. Ik heb even voor een willekeurige rit uitgerekend wat het kost met 40% korting en dan kom ik uit op iets meer dan 19 cent per kilometer.