Miljonair Barry Hay luncht voor 14,25

Een van de meer smakelijke rubrieken in het FD is de rubriek ‘Diner met het FD’. Een interview in een vaak prijzig restaurant met een bekende Nederlander, waarbij ook de drank- en spijskaart uitgebreid besproken wordt en de lezer op het eind een gespecificeerde rekening krijgt voorgeschoteld. Het leverde memorabele stukjes op. Zo blijft de lunch met KPMG-topman Marc Hogeboom in het geheugen (28 juni 2023). Frank en vrij sprak hij over zijn ambities nog vier jaar door te gaan, hij kon inmiddels ook weer om Youp van ’t Hek lachen, maar een paar weken later moest hij opstappen vanwege de examenfraude bij KPMG. Afgelopen week schoof muziekmiljonair Barry Hay van de Haagse band Golden Earring aan. Wat een verschil. Waar Hogeboom lunchte voor 205,50 en drie glazen wijn dronk, spendeerde Hay in restaurant Sama Sebo niet meer dan 14,25 hield hij het bij cappuccino en cola zero. En vervolgens eiste hij de rekening nog op ook!

Gat in hand

Dat komt omdat de rocker op de kleintjes heeft leren letten toen hij eens ‘onder curatele’ stond en elke dag soep moest eten. Hoe de zanger in deze situatie verzeild raakte, vermeldt het artikel niet. Maar Hay’s biografie uit 2016 door Sander Donkers geeft duidelijk. Voor die ‘curatele’ moeten we ver terug in de tijd. Het jaar was 1969, Hay was 21 en woonde in een commune. Zeggen dat hij een gat in zijn hand had, is een understatement. Hay hád geen hand. En dus klopte de belastingdienst aan. Of de zanger zijn schuld van 200.000 gulden aan de fiscus zo snel mogelijk wilde aflossen. Hij werd onder curatele gezet door zijn management en moest terug naar een gage van 350 gulden per week.

Soep maken

Hay: ‘Nou, toen heb ik maar soep leren maken. Ik kocht een hele grote tienliterpan, en ben me gaan bekwamen in allerlei verschillende soepen. Elke maandag een nieuwe soort, ik werd er goed in ook. Sommige verzon ik zelf. De hele commune kwam langs als ik weer bezig was. Iedereen vrat ervan. Mijn “witte soep” was het meest populair. Met aardappels, witte bonen, bloemkool, prei, kalfsvlees en kruiden – alles wat wit was, zat erin. Voor honderd piek at ik de hele week, en dan had ik nog voldoende geld over om een beetje gek mee te doen. Dus het was allemaal helemaal niet zo erg. Ik ben dol op soep, nog altijd. Je kunt me ervoor wakker maken. Maar niet ’s nachts, hè!’

Huishoudboekje

Door drie hits in de Verenigde Staten was de jonge Hay snel uit de financiële problemen. Maar hij bleef een big spender. Gelukkig let zijn vrouw Sandra strak op het huishoudboekje. Zij heeft hem voor veel fouten behoed, weet de zanger. ‘Want ik gaf elke cent uit die ik had. Con gusto.’ Als hij businessclass met Emirates Airlines naar Australië wil vliegen, mede omdat het business class én met Emirates is, oftewel maximaal luxueus, dan ‘mag’ dat overigens nog steeds gewoon.

Royalties

Dat betaalt hij van zijn royale royalties. Als medecomponist (Kooymans is de andere) van een prijsnummer als Radar Love (1973) krijgt hij een ‘leuke’ jaarlijkse uitkering van auteursrechtenorganisatie BumaStemra. Hij belegt zelf niet, maar ‘er is iemand aan het spelen met geld dat in Zwitserland staat’. Een aardig nieuwtje: er is een partij die zijn portefeuille Golden Earring-songs wil kopen. Andere rockers op leeftijd als Bob Dylan en Bruce Springsteen deden dat al eerder en kregen honderden miljoenen. Hay doet het niet op aanraden van zijn advocaat. ‘Die zegt: “Heb je het geld nodig?” Nee. Hij: “Waarom zou je het dan doen?” Omdat het veel is, antwoordde ik. Hij: “Als je het op de bank zet, is het alleen maar sores. Nu ontvangen je erven tot zeventig jaar na je overlijden dat Buma-geld.” Oké, helder verhaal.’

Sandra en Barry Hay stonden erop dat zij de bon voor hun rekening zouden nemen. Na lang aandringen mocht de verslaggever nog steeds alleen voor zijn eigen consumpties betalen.