Het FD schrijft over de zaak rond de controller, die vijf jaar terug voor de rechtbank moest verschijnen. Als interim-projectmanager bij een havenbedrijf bleek hij tussen 2013 en 2016 miljoenen euro’s facturen te hebben verstuurd voor niet-geleverde diensten. Hij leidde een luxe bestaan, ondanks een persoonlijk faillissement in 2015. Hij werd schuldig bevonden aan valsheid in geschrifte, oplichting en witwassen van € 2,6 miljoen en kreeg in 2020 33 maanden celstraf. Tegen die veroordeling loopt nog een hoger beroep.
Aangifte
Daarna ging hij gewoon verder aan de slag als controller, via kortlopende opdrachten, zoals bij vastgoedadviseur JLL. Daar werd de samenwerking echter snel verbroken: “Tijdens het proces om hem in dienst te nemen, kwam zijn achtergrond aan het licht en hebben we besloten om niet verder te gaan met het aannameproces.”
Via een detacheerder kwam V. bij ProRail terecht, waar een VOG nodig was – en die leverde hij aan. Het spoorbedrijf wist niet van zijn eerdere veroordeling. Drie jaar terug ging hij bij Nationale-Nederlanden werken en daar ging wel een alarmbel rinkelen: vorig jaar werd aangifte gedaan van het indienen van een valse VOG. V. was toen alweer bij de volgende opdrachtgever beland: de gemeente Rotterdam, als senior regiehouder Jaarrekeningen. Ook daar kwam hij met een VOG op de proppen.
Vorige maand werd V. veroordeeld tot een taakstraf van tachtig uur en een voorwaardelijke celstraf van twee maanden. Hij is tegen de straf in beroep gegaan; zijn verweer is onder meer dat iemand anders een valse VOG heeft opgesteld om hem in diskrediet te brengen.
Geef een reactie