Registeraccountant De Vries wil iets doorbreken in de accountancy. Tijdens haar inauguratie als hoogleraar Behavioural Audit, Assurance & Control op Nyenrode maakte ze er een soort cabaret van. Ze zong en speelde piano. De journalist omschrijft haar als een vrouw met een haardos waar een hardrocker in de jaren 80 jaloers op zou zijn geworden. Het beeld is gezet.
Space Shuttle
Toch was haar oratie in september allesbehalve speels of grappig. Ze had het over hoe menselijk gedrag onderschat wordt in risicomanagement en verhaalde over de ramp met de Space Shuttle in 1986. Ze had, actueler, ook kunnen verwijzen naar het imploderen van mini-onderzeeër Titan: de Netflix-documentaire laat haarscherp zien hoe narcisme, slippendragers en een gebrek aan kritisch tegengewicht een fatale cocktail oplevert.
Vinkjes zetten
Waarmee De Vries meteen de huidige praktijk in de accountancy op scherp zet. Politiek en toezichthouder AFM hebben een cultuur gecreëerd van schijnzekerheid. ‘Als alle vinkjes groen zijn is het goed, denken we. Maar waarom zijn er dan toch zoveel beursschandalen, faillissementen, ongelukken?’ Haar antwoord: ‘Medewerkers vermijden het rapporteren van risico’s uit angst voor gedoe, gezichtsverlies of extra werk. Leidinggevenden willen slecht nieuws voor de top vermijden. Afwijkingen worden gebagatelliseerd. Om de steeds grotere stapel regels en procedures te omzeilen, ontstaan olifantenpaadjes’.
Aan de knoppen
De Vries werd een bekendheid in de accountancy door haar adviesrollen voor de minister van Financiën. De eerste keer in de Commissie Toekomst Accountancy, die moest bedenken hoe het accountantswerk beter kon. Toch was ze niet direct ‘om’ toen ze werd gepolst, vertelt ze onder het genot van een glas wijn (en daarna glazen spa). Ze stemde toe omdat commissievoorzitter Annetje Ottow haar uitlegde dat ze echt een verschil kon maken door aan de knoppen te zitten. Later volgde een tweede adviesrol voor de regering, als een van de ‘kwartiermakers’ om de verbeteringen die de CTA voorstelde aan te jagen.
Fraude
De Vries vindt dat ze inderdaad een verschil heeft kunnen maken. De accountancysector is minder defensief en er wordt beter naar jongeren geluisterd, stelt ze. Maar, erkent ze, de Wet Toekomst Accountancy, die kwaliteitsverbeteringen moest verankeren, heeft veel scherpe randjes verloren. En het duurde zo lang. Soms dacht ze weleens: ‘Waar doe ik het allemaal voor?’ Zoals bij de examenfraude.
Bron: FD
Geef een reactie