Ex-voorzitter hockeyclub in hoger beroep vrijgesproken van verduistering

Het gerechtshof in Arnhem heeft de taakstraf voor de ex-voorzitter van een hockeyclub teruggedraaid. De man was eerder veroordeeld omdat hij met clubgelden onder meer privé een auto had gekocht, maar het hof acht verduistering niet bewezen omdat er binnen de vereniging sprake was van ‘meerdere onduidelijke geldstromen’.

De 58-jarige man uit Vianen werd begin vorig jaar door de rechtbank Midden-Nederland veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur. De rechter achtte bewezen dat de man over een periode van een kleine drie jaar ruim € 35.000 aan clubgelden had achterovergedrukt. Tussen januari 2014 en december 2017 had hij verschillende keren grote geldbedragen opgenomen met de bankpas van de hockeyclub en diverse spullen aangeschaft. Maar uit de bonnen bleek dat de artikelen niet voor de hockeyclub bestemd waren; de man zelf had toegegeven dat ze bij hem thuis stonden. Het opgenomen geld werd onder meer gebruikt voor de aanschaf van een auto en het onderhoud daaraan. Ook een verkeersboete werd zo mede gefinancierd door de leden van de hockeyclub. De man stelde dat er sprake was van verrekening van geld dat hij voor de hockeyclub had voorgeschoten. De rechtbank ging daar niet in mee en oordeelde dat de ex-voorzitter zijn positie had misbruikt en de club financieel heeft gedupeerd.

Voorgeschoten geld verrekend

Tegen de taakstraf van 240 uur heeft de man beroep aangetekend. Hij stelt dat hij toestemming had om de gelden op te nemen of over te maken vanwege een soort van ‘rekening-courantafspraken die door de medebestuurders en (kas-) commissieleden met hem waren gemaakt. De club zat op zwart zaad en daarom schoot de voorzitter weleens iets voor. Later werd dat verrekend met opnames of uitgaven van clubmiddelen voor privédoeleinden. De man voert aan dat de club ook bij anderen op die manier te werk ging. ‘Verdachte heeft consequent verklaard dat hij wegens financiële problemen van de hockeyclub bedragen heeft moeten voorschieten. De bedragen die hij heeft voorgeschoten of die hij tegoed had wegens zijn werkzaamheden binnen de hockeyclub, boekte hij vervolgens weer terug naar zichzelf of werden verrekend door vanaf de rekening van de club betalingen te doen ten behoeve van zichzelf. Volgens verdachte waren de overige bestuursleden op de hoogte van deze gang van zaken en werd deze handelswijze ook goedgekeurd. Aldus heeft verdachte hetgeen aan hem is tenlastegelegd bestreden met een alternatieve lezing van de gebeurtenissen die niet stroken met een bewezenverklaring’, zo overweegt het hof.

Omzeilen maximale vrijwilligersbijdrage

Dat kent gewicht toe aan enkele voorbeelden die de ex-voorzitter heeft aangedragen met betrekking tot vrijwilligersvergoedingen die verdeeld over meerdere rekeningen werden overgemaakt of deels als onkostenvergoedingen te boek kwamen te staan. ‘Uit hetgeen de verdediging naar voren heeft gebracht […] blijkt dat er binnen de hockeyvereniging sprake was van meerdere onduidelijke geldstromen. Uit de verscheidene e-mailberichten volgt dat de bestuurders en commissieleden zochten naar allerlei manieren om de vastgestelde maximale vrijwilligersbijdrage te omzeilen, bijvoorbeeld door meerdere vrijwilligerscontracten af te sluiten eventueel onder andere namen dan die van de begunstigde zelf. Nu hiermee naar het oordeel van het hof vast staat dat het met de vastgestelde maximale vrijwilligersbijdrage niet erg nauw werd genomen, is naar het oordeel van het hof niet onaannemelijk dat ook op het gebied van andere financiële aangelegenheden werd gehandeld op een wijze zoals door verdachte geschetst.’

Het alternatieve scenario van de ex-voorzitter kan daarom niet worden uitgesloten en daarmee is het hof er niet van overtuigd dat de man daadwerkelijk geld heeft verduisterd: zijn taakstraf wordt ongedaan gemaakt. ‘Het vorenstaande sluit overigens niet uit dat verdachte (en de overige bestuurs- en commissieleden) mogelijk wel civielrechtelijk (bestuurdersaansprakelijkheid) verantwoordelijk kan (kunnen) worden gehouden voor zijn (hun) handelingen.’

Uitspraak gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, gepubliceerd 26 juli 2021