De wens om internationaal ervaring op te doen, leefde al vroeg. “Ik had in mijn KPMG-tijd in Nederland al een paar zomers in Londen gewerkt. Je zag daar dat internationale secondments heel normaal waren. In Nederland was dat minder gebruikelijk, maar ik voelde wel dat ik het nu moest doen als ik nog een keer die stap wilde maken.” De keuze voor Australië was mede ingegeven door familie, maar vanzelfsprekend was de overstap niet: “Het was geen luxepakket waarbij je voor twee jaar wordt uitgezonden met alles geregeld. Wij hebben echt hard gewerkt om via onze werkgevers die overplaatsing voor elkaar te krijgen, want voor je visum is het cruciaal dat een werkgever dat faciliteert.” Zo zette Rijnders haar carrière voort in Sydney, in eerste instantie in dezelfde functie: “Op papier leek het een promotie, want ik werd associate director, maar in de praktijk was het gewoon de rol van senior manager die ik in Nederland ook had.”
Reality check
Toch voelde het vanaf de eerste dag anders. “In Nederland dacht ik altijd dat mijn Engels prima was. Maar zodra je alles van a tot z in die taal moet doen, kom je erachter hoeveel vocabulaire je mist. Zeker in forensic accounting, mijn specialisme, draait alles om juridische nuances. En het rechtssysteem in Australië is compleet anders, sterk gebaseerd op de Engelse traditie. Zelfs hoe je een rapport begint of samenwerkt met handhavers als politie, overheid en toezichthouders is daar weer anders geregeld.” Die eerste maanden waren ook een reality check voor Rijnders. “Je denkt dat je wel wat kunt omdat je negen jaar ervaring hebt. Maar dan merk je dat je opnieuw moet leren. Dat besef maakt nederig. Je moet bereid zijn jezelf even klein te maken en vooral te luisteren.”
Cultuurverschillen
Naast vakinhoudelijke verschillen waren er culturele contrasten. “Nederlanders zijn heel direct en gewend aan een platte hiërarchie. Je loopt bij wijze van spreken zo het kantoor van een partner binnen. In Australië werkt dat niet zo. Daar is het gebruikelijk dat je via vaste momenten – de “1:1s” – je zaken bespreekt met leidinggevenden. Zelfs iets simpels als vakantie aanvragen gaat via zo’n formeel gesprek.” Dat systeem schept volgens Rijnders duidelijkheid en structuur, maar er is ook een nadeel: “Mensen doen minder snel hun mond open. Ik zag regelmatig collega’s die heel goed wisten dat iets efficiënter kon, maar die het niet durfden te zeggen. Daardoor ontstaan juist weer inefficiënties.”
Wat Nederlanders daarvan kunnen leren? “Misschien dat we in sommige situaties best wat meer respect mogen hebben voor de formele rol van de leidinggevende. Tegelijkertijd ben ik blij dat we die openheid en pragmatiek hebben, want die zorgen er vaak voor dat je sneller tot een beter resultaat komt.”
Van forensic accounting naar business partnering
Na een aantal jaren bij KPMG Australië maakte Rijnders een overstap naar UNSW, een universiteit in Sydney. Daar kwam ze terecht in een rol die in Nederland nauwelijks bekend is: business partnering. “UNSW is een enorme organisatie, met een omzet van zo’n drie miljard dollar per jaar. Veel groter dan welke Nederlandse universiteit dan ook. Elke faculteit en ondersteunende dienst heeft een eigen directie en budgetten van honderden miljoenen. Als businesspartner fungeer je als schakel tussen finance en de leiding van zulke units. Mijn teams deden de maandafsluitingen, de rapportages en de journaalposten. Mijn rol was vooral om alles te vertalen naar strategische beslissingen voor bijvoorbeeld de decanen (de deans) van de faculteiten.” Ze vergelijkt het met de rol van een commercieel controller in Nederland: “Alleen dan veel groter en complexer, met tientallen senior managers en deputy vice-chancellors onder de vice-chancellor. Dat Angelsaksische model met hoge collegegelden maakt universiteiten tot enorme bedrijven. Daarin is business partnering onmisbaar.”
Een onverwachte sabbatical
In 2020 zegde het gezin de banen op met het plan een jaar door Australië te reizen en daarna terug te keren naar Europa. “Onze kinderen waren zes en negen, een ideaal moment. We hadden de caravan, de route. En toen kwam Covid. Na vier maanden reizen zaten we vast in een schuur bij een boer, want verdergaan mocht niet meer. Het was bijna apocalyptisch.” Uiteindelijk keerden ze terug naar Sydney, waar Rijnders opnieuw bij UNSW aan de slag ging. Ditmaal in een rol die draaide om bezuinigingen. “Het was hard, want er moesten veel mensen uit. Tegelijkertijd gaf het me een unieke ervaring in restructuring, iets wat ik anders nooit had gedaan. Maar uiteindelijk moest ik ook mezelf wegbezuinigen.”
Na UNSW volgde een overstap naar BDO, waar een oud-manager haar vroeg mee te komen. Toch bleek dit niet de weg vooruit voor Rijnders. “Het bevestigde eigenlijk dat ik geen partner wil worden. Binnen accountants- en advieskantoren groeit het aandeel commerciële activiteiten steeds verder, tot je op een punt komt dat je bijna niets meer doet van wat je ooit leuk vond aan het vak. Voor mij was dat omslagpunt bereikt. Ik heb het bijna twee jaar volgehouden uit loyaliteit, maar wist: dit is niet mijn pad.”
Nederland versus Australië én Spanje
Werken in het buitenland betekent ook leren omgaan met sociale codes. “Wat ik van Nederland mis, is de open cultuur en humor. In Australië eet iedereen zijn lunch achter de computer. Een gezamenlijke kantine? Die bestaat daar niet. Dat maakt het werk minder sociaal. Ik heb bewust geprobeerd elementen van de Nederlandse werkcultuur in te brengen met teamlunches, maandagvergaderingen met een rondje grappige anekdotes. Maar dat moet je langzaam opbouwen, anders vinden mensen je raar. Uiteindelijk waarderen de meeste collega’s het enorm.”
Sinds vorig jaar woont het gezin in Spanje, vooral om bij hun dochter te zijn die op hoog niveau voetbalt. Rijnders werkt er remote voor Australië, maar oriënteert zich ook op de Spaanse arbeidsmarkt. “Wat ik tot nu toe zie, is dat titels en internationale ervaring er hier minder toe doen. Je moet je echt bewijzen, laten zien dat je hard werkt. Maar als je eenmaal binnen bent en je levert, dan kun je ook heel snel doorgroeien.”
Over houding en gedrag gesproken: Rijnders zag ook een opvallend verschil tussen Nederland en Australië in de houding tegenover technologie. “Nederland is digitaal vooruitstrevend, geeft start-ups sneller een kans en durft risico te nemen. Natuurlijk gaat er ook weleens iets mis, ‘maar daar leer je van’ zeggen we in Nederland dan. In Australië zijn organisaties veel risicomijdender. Ze kiezen liever voor een Big4 of McKinsey, zodat niemand hen later kan verwijten dat ze een verkeerde keuze maakten. Daardoor blijven ze vaak hangen in inefficiënte systemen.” Die mentaliteit merkte ze ook toen ze een eigen bedrijf opzette dat koppelingen via API’s bouwde. “We wonnen wel klanten, maar nooit de volumes die nodig waren. Het ecosysteem was er niet klaar voor. Dat was een harde les.”
Advies aan jonge accountants
Wat Rijnders jonge accountants zou meegeven die dromen van een buitenlandervaring? “Het allerbelangrijkste is: doe het gewoon. Als je alles te veel wilt plannen, komt het er niet van. Soms moet je vertrekken zonder zekerheid en erop vertrouwen dat er onderweg kansen ontstaan. Natuurlijk is dat spannend, maar de ervaring die je opdoet, professioneel én persoonlijk, is onbetaalbaar.” Of zo’n stap altijd een carrièremove omhoog betekent? “Niet per se. Voor mij was het nooit bedoeld als springplank naar de top. Ik ben juist het schoolvoorbeeld dat je ook uit andere motieven kunt vertrekken. Het hangt af van je ambities en je thuissituatie. Maar in alle gevallen: je wordt er een rijker mens van.”
Van de directe Nederlandse humor via de formele Australische hiërarchie tot de Spaanse bewijsdrang: de loopbaan van Rijnders toont hoe accountancy zich steeds weer anders laat invullen, afhankelijk van land en cultuur. Wat blijft? “Dat is de kern van het vak: nauwkeurigheid, integriteit en het vermogen bruggen te slaan tussen cijfers en mensen.”
“Of ik straks in Spanje bij een accountantsorganisatie werk of toch verbonden blijf aan Australië, dat weet ik nog niet”, besluit ze. “Maar één ding is zeker: ik mis kantoor. Het sociale aspect, het samen optrekken. Dat maakt dit vak ook buiten Nederland zo waardevol.”
Tekst: Sander Voortman
Deze bijdrage komt uit het AV-Top 50 magazine van december 2025. Het volledige magazine vind je hier (gratis download): https://www.accountancyvanmorgen.nl/kennisdoc/av-3-2025-av-top-50/
Geef een reactie