Het kabinet wil met het voorstel kleine en middelgrote werkgevers sneller duidelijkheid geven over het kunnen vervangen van een zieke werknemer.
Langdurig ziek zijn, of arbeidsongeschikt raken, heeft grote impact. In eerste instantie natuurlijk op de werknemer. Maar ook een werkgever komt voor problemen te staan als een werknemer langere tijd niet kan werken. De werkgever heeft dan gedurende minimaal 2 jaar de verplichting de zieke werknemer te re-integreren en gedeeltelijk het loon door te betalen. Ook moet de werkgever de functie van de zieke werknemer beschikbaar houden, waardoor hij slechts voor tijdelijke vervanging kan zorgen. Dit maakt met name kleine bedrijven minder wendbaar. En vormt voor relatief veel mkb-werkgevers een belemmering om werknemers een vast contract aan te bieden.
Andere werkgever
In het arbeidsmarktpakket hebben kabinet en sociale partners daarom afgesproken om de re-integratie in het tweede ziektejaar in het mkb zoveel mogelijk te richten op het zogenaamde tweede spoor. Dat wil zeggen dat iemand aan de slag gaat bij een andere werkgever, zonder de mogelijkheid van terugkeer naar de eigen werkplek. Dit wordt mogelijk met instemming van de werknemer of met toestemming van UWV.
Minister Aartsen: “Dat is goed voor de werkgever, want deze weet zo sneller of hij iemand nieuw mag aannemen om weer op volle sterkte te komen. Voor de werknemer is eerder duidelijk dat de re-integratie zich richt op een baan bij een nieuwe werkgever.”
Meer voorstellen
Dit is de tweede stap die minister Aartsen zet om de periode van loondoorbetaling bij ziekte meer werkbaar te maken voor werkgevers. Een eerste wetsvoorstel heeft hij recent naar de Raad van State gestuurd voor advies. Dit regelt dat het advies van de bedrijfsarts leidend wordt bij de re-integratietoets door UWV na twee jaar ziekte. Werkgevers krijgen zo meer zekerheid over de verplichtingen rond de periode van loondoorbetaling bij ziekte. Het kabinet werkt de komende periode meer voorstellen uit om de periode van loondoorbetaling bij ziekte beter uitvoerbaar te maken voor werkgevers, met name voor het mkb.
Zo wordt het mkb wel heel onaantrekkelijk voor werknemers.
Ik denk dat dit heel onverstandig is en dat het mkb hierdoor nog moeilijker aan werknemers kan komen in de huidige markt.
Gewoon weer terug naar 6 weken loondoorbetaling bij ziekmelding. Daarna ZW-uitkering voor werknemer. Werkgever kan tijdelijke kracht inhuren tegen loonbetaling. In de loop vh ziekteproces wordt aan reïntegratie gewerkt vd werknemer. Bij langdurige ziekte komt er na max. 2 jaar WIA-uitkering.
Beter zou zijn na twee jaar een zgn” basisbaan”. Met het invoeren van de “basisbaan” gaan arbeidsongeschikten reïntergreren naar arbeidsvermogen tegen minimaal minimumloon. Dus geen Bijstandsuitkering meer. De overheid regelt via hun Werkbedrijven banen voor mensen, die langdurig uitgevallen zijn, maar nog wel zinvolle (nu nog vrijwillige-) werkzaamheden kunnen verrichten. Dus iedereen doet in beginsel voor 36 uren per week met zinvolle activiteiten/werk mee in de maatschappij. Dat komen er heel veek werkenemers bij in de zorg, en andere beroepen. Minder eenzaamheid. Minder regels is minder handhavers en meer leuke activiteiten mogelijk, die nog georganiseerd kunnen worden.
Zelf na ruim 1,5 jaar de uitgang van mijn ziekte gevonden en binnenkort volledig teruggekeerd in mijn oorspronkelijke baan. Voor mij zou deze regeling heel negatief hebben uitgepakt.