En dat is een stijging van 43 procent ten opzichte van 2022. Deze stijging komt doordat financiële instellingen onder steeds meer druk staan om verdachte activiteiten te signaleren en rapporteren. De wetgeving is aangescherpt (Wwft) en verplicht financiële instellingen om verdachte transacties te melden. Toezichthouders, zoals De Nederlandsche Bank en de Autoriteit Financiële Markten, houden steeds strenger toezicht op de naleving van anti-witwasregels en leggen sneller boetes op bij overtredingen.
Ook worden technologie en analysetools steeds verfijnder, wat het makkelijker maakt om verdachte transacties en patronen te detecteren. Tel daarbij op dat de georganiseerde misdaad blijft groeien, financiële markten steeds internationaler zijn geworden en de digitale economie (zoals crypto en andere valuta) het witwassen van geld eenvoudiger maakt. Het is dan ook niet verrassend dat het aantal meldingen van ongebruikelijke transacties flink is gestegen.
Transactiemonitoring prioriteit geven?
Accountants staan hierdoor onder toenemende druk om transactiemonitoring – lange tijd onderbelicht, vooral gezien als een administratieve last én voorbehouden aan banken – serieus te nemen en naar een hoger niveau te tillen. Geavanceerde technologie biedt gelukkig steeds meer mogelijkheden om transacties efficiënt te monitoren en de aandacht te geven die vereist is.
Toch blijven accountants het nog uitdagend vinden om (nieuwe) cliënten te accepteren, terwijl ze ook ‘politieagent’ moeten spelen en ongebruikelijke transacties moeten melden.
Uit een rondgang die wij deden bij zo’n honderd accountants blijkt dat het merendeel nog geen waterdicht systeem heeft om transacties te monitoren en zoekende is in hoe dat het beste te integreren – op zo’n manier dat het niet alleen aan de regelgeving voldoet, maar ook flexibel is en aangepast kan worden aan veranderende wetgeving en technologieën.
Verdachte transacties herkennen, hoe doe je dat?
Om dit makkelijker en effectiever te maken, hebben wij een whitepaper geschreven met een stappenplan als handvat. Want wanneer is het bijvoorbeeld nodig om opheldering te vragen over een transactie? Want niet iedere afwijkende transactie is immers meteen ongebruikelijk of verdacht.
Een voorbeeld van een transactie die opheldering nodig zou hebben: een lokale klant, die normaal gesproken alleen kleine binnenlandse betalingen verricht, maakt opeens een bedrag van €50.000 over naar een bankrekening in een land met een verhoogd financieel risicoprofiel.
Als dit niet past bij het normale transactiepatroon van de klant, kan deze betaling als verdacht worden beschouwd. Als reactie kun je dan vragen om extra informatie over de transactie, zoals de herkomst van het geld, het doel van de betaling, en eventuele contracten of facturen die de betaling ondersteunen. Hiermee krijg je inzicht in de rechtvaardiging van de transactie en controleer je of de cliënt zich aan de wet- en regelgeving houdt.
Indien de cliënt onvoldoende uitleg of bewijs hierover kan leveren, kun je overwegen de transactie of de cliënt te melden bij de autoriteiten voor verder onderzoek.
Transactiemonitoring voor accountants
Meer weten over de do’s en don’ts bij transactiemonitoring? Download de whitepaper ‘Transactiemonitoringstappenplan voor accountants‘ om je verder in te lezen over hoe je je transactiemonitoringsproces effectief, transparant en compliant inricht.
Geef een reactie