De nu 61-jarige ex-ambtenaar was het in 2014 wel zat. De sfeer op zijn werk in Arnhem was behoorlijk verpest door een organisatie. Bovendien moest hij ondernemers met vragen steevast naar internet verwijzen. De opheffing van de afdeling waar hij werkte, was aanstaande en zijn naaste collega stond op de drempel van zijn pensioen. En dan moest hij zich ’s ochtends ook nog haasten om een goede plek te bemachtigen, vertelde hij eerder: “Als je te laat komt, zit je de hele dag naast de lift. Gek werd ik van dat geping van die lift.”
Via de Griek naar Turkije
De opeenstapeling van ergernissen bracht hem tot het plan om een flinke slag te slaan. “Ik zat toen te denken: het sluit hier over anderhalve maand en dan komt niemand er meer achter.” Voor zijn plan had hij wel een bedrijf nodig en dat vond hij in een Grieks restaurant, eigendom van een 65-jarige Rotterdammer. De ambtenaar maakte een negatieve aanslag dividendbelasting van € 19,5 miljoen over aan het bedrijf. Dat bedrag werd daarna in 41 porties verdeeld over twee bankrekeningen van een Turkse zwager van de restauranteigenaar.
Rabo lette wel op
Er zou geen haan naar kraaien, wist de ambtenaar, want bedragen onder de € 20 miljoen werden zelden gecontroleerd. Dat klopte, maar hij had buiten de Rabobank gerekend. Die sloeg na een week wél aan op de reeks bedragen die waren overgemaakt. De zwager had zelf inmiddels € 1,3 miljoen opgenomen voordat de bank de rekeningen blokkeerde.
Vier jaar later kwam de belastingman voor de rechter. Toen was het geld nog niet opgespoord, volgens het OM door afgewezen rechtshulpverzoeken aan Turkije. Volgens het OM was de reputatie van de Belastingdienst aangetast doordat een van hun eigen ambtenaren voor een ‘duizelingwekkend’ bedrag fraudeerde. De strafeis was daarom vijf jaar cel. Tegen de restauranteigenaar werd drie jaar gevangenisstraf geëist.
Onzeker of het geld terugkomt
De rechter veroordeelde de ex-ambtenaar tot vier jaar cel en die straf heeft het gerechtshof nu met enkele maanden verlaagd. “Verdachte heeft nagedacht over hoe hij het geld van de belastingdienst op een bankrekening van een bedrijf kon krijgen zodat hij het daarna kon wegsluizen. Hij heeft kalm, koelbloedig en weloverwogen zijn plan vanaf zijn werkplek en vanachter zijn computer bij zijn werkgever uitgevoerd. Nadat het geld op de rekening van één van de bedrijven van een mededader was gestort, hebben verdachte en zijn mededaders het geld direct weggesluisd naar twee rekeningnummers van een van hen in Turkije.” Er blijkt ook een bedrag te zijn overgeboekt naar nog een ander bedrijf van een mededader. “De Nederlandse Staat is in een langdurige civiele procedure verwikkeld om het geld waarop beslag is gelegd in Turkije terug te krijgen. Het is nog maar de vraag of dit geld ooit weer terugkomt bij de Belastingdienst.”
Geen last van geweten
De man heeft op grove wijze misbruik gemaakt van de positie die hij had bij de Belastingdienst. “Hij heeft het adequaat functioneren van de Belastingdienst schade toegebracht. Daarbij is niet alleen de Belastingdienst financieel benadeeld, maar ook de Nederlandse Staat en daarmee alle belastingplichtigen. Aan de Belastingdienst is ook imagoschade toegebracht.” Hij heeft zich ook schuldig gemaakt aan het medeplegen van witwassen. “Hij beoogde met (een deel van) het door hem verduisterde en witgewassen geld een nieuw leven in het buitenland op te bouwen, zonder zich rekenschap te hebben hoeven geven van zijn handelingen. Dat verdachte niet van de buit heeft geprofiteerd en geen luxe leven is gaan leiden in Turkije komt niet doordat hij last van zijn geweten kreeg, maar doordat het verdachte in Turkije duidelijk werd dat hij zijn deel van het verduisterde en weggesluisde geld niet in handen zou krijgen. Daarna is verdachte onverrichterzake teruggekeerd naar Nederland.”
Lagere straffen in hoger beroep
In beginsel ziet het hof reden voor een gevangenisstraf van 60 maanden. Maar omdat de procedure zo lang heeft geduurd, gaat daar een derde vanaf. De man krijgt daarom 40 maanden cel opgelegd met aftrek van voorarrest. De Rotterdamse eigenaar van het restaurant heeft een gevangenisstraf van 24 maanden gekregen, beduidend minder dan de 46 maanden die de rechter eerder oplegde. Een andere medewerker van de fiscus is in hoger beroep vrijgesproken van medeplichtigheid. De medeplichtigen die het geld op hun rekening gestort kregen, zijn veroordeeld tot geldboetes van € 27.000 en € 18.000.
De dief is schuldig dat is vast. De heler ook. En degene die de gelegenheid geeft ook. Hier is sprake van diefstal en heling, ze worden bestraft. Wat ik dus mis is de gelegenheidgever. Waarom wordt die organisatie/directie/chef/ambtenaar niet vervolgd?
hoe zo strafvermindering wegens lange procedure?
bij ambtenaren duurt als lang, hij heeft de gedurende de procedure in vrijheid geleeft, wat is zijn nadeel?
Schade verrekenen met zijn ABP pensioen en korten tot op bijstandnivo