Dat blijkt uit het tweede faillissementsverslag van curator Wouter Jongepier. De curator heeft bovendien een betaling als paulianeus aangemerkt en vernietigd, terwijl hij na een jaar nog altijd wacht op toegang tot de administratie van de vennootschap.
door Misha Hofland
Tennor was het investeringsvehikel van Lars Windhorst, die lang bekendstond als zakelijke wonderboy. De voormalige eigenaar van voetbalclub Hertha BSC en onder andere het luxueuze modemerk La Perla verwierf bekendheid als vermogende superinvesteerder. Hij wist enorm veel kapitaal aan te trekken door obligaties uit te geven, maar kwam de laatste jaren steeds vaker in het nieuws vanwege betalingsproblemen en faillissementen.
Accountant in de problemen
De op Schiphol gevestigde investeringsmaatschappij Tennor Holding stond daarom al in de belangstelling van toezichthouder AFM. Accountancy Vanmorgen berichtte in 2023 dat de AFM onderzoek deed naar Windhorst en Tennor. Ook het relatief kleine (en inmiddels overgenomen) FSV Accountants + Adviseurs kwam in de problemen en leverde daarom de Wta-vergunning in, die verplicht is voor het uitvoeren van wettelijke controles. De controlerend accountant van het Gelderse accountantskantoor kreeg een tuchtklacht aan de broek. Tijdens de zitting bij de Accountantskamer bleek dat het controledossier opmerkelijk genoeg vrijwel leeg was, terwijl er juist talrijke signalen waren die wezen op verhoogde fraude-, integriteits- en continuïteitsrisico’s. ‘Een doodzonde’, volgens de tuchtrechter. Die legde de betrokken RA daarom een doorhaling van twee jaar op.
Faillissement
Lars Windhorst verging het sindsdien niet veel beter. Het huidige faillissement van zijn investeringsmaatschappij werd op 17 juni 2025 uitgesproken op verzoek van de Belastingdienst. De curator constateert in zijn faillissementsverslagen dat Tennor eerder al betalingsregelingen trof met schuldeisers nadat een faillissement in hoger beroep was vernietigd.
De onderneming schond vervolgens meermaals een betalingsregeling met de fiscus. Curator Jongepier in zijn faillissementsverslag: “Naar de curator begrijpt wijdt de bestuurder het niet-nakomen van deze afspraken aan problemen bij het uitboeken van de verschuldigde bedragen vanaf een Zwitserse bankrekening van Tennor aan de Belastingdienst.” Uit het verslag komt een belastingschuld van ruim 5,3 miljoen euro naar voren.
Lege huls met duizelingwekkende schulden
Tijdens een bespreking met de curator verklaarde Windhorst dat het merendeel van de onderliggende ondernemingen ten tijde van het faillissement was afgewikkeld of ondergebracht in andere groepsstructuren. Tennor Holding beschikte daardoor volgens hem niet langer over eigen verdienvermogen, terwijl er wel aanzienlijke schulden uit het verleden achterbleven. De curator citeert eerdere mediaberichten waarin Tennor door Windhorst wordt omschreven als een “bad bank zonder activa”.
Die omschrijving lijkt aan te sluiten bij de bevindingen in het faillissement. Tot dusver heeft de curator slechts beperkte activa aangetroffen. Een liquidatieoverschot uit een voormalige Britse dochtermaatschappij leverde ruim 54.000 euro op. Daarnaast ontving de boedel een Duitse btw-teruggave van circa 7.200 euro. Daar staat tegenover dat inmiddels voor ruim 130 miljoen euro aan concurrente vorderingen formeel is ingediend. Volgens de curator zijn daarnaast nog aanzienlijke vorderingen bekend die nog niet officieel zijn aangemeld. Alleen al die niet-ingediende claims vertegenwoordigen volgens Jongepier een bedrag van meer dan een miljard euro.
De curator beschikt nog altijd niet over een volledige administratie van Tennor. Volgens het verslag werden meerdere afspraken daarover met Windhorst op het laatste moment afgezegd en heeft de curator ondanks herhaalde verzoeken nog geen volledige inzage gekregen. Hij beraadt zich inmiddels op vervolgstappen.
Daarnaast onderzoekt de curator mogelijke onregelmatigheden voorafgaand aan het faillissement. In een eerder stadium werd één mogelijk paulianeuze betaling geïdentificeerd. Dat is een niet-toegestane transactie in het zicht van een faillissement, waarmee schuldeisers oneigenlijk worden benadeeld. Inmiddels heeft de curator deze betaling daadwerkelijk als paulianeus aangemerkt en buitengerechtelijk vernietigd. Overleg met de ontvanger heeft volgens het verslag niet tot een oplossing geleid, waarna de curator zich beraadt op verdere juridische stappen.
Voor de curator staat voorlopig vooral het verkrijgen van de administratie centraal. Pas daarna kan duidelijk worden of er nog verhaalsmogelijkheden bestaan voor de schuldeisers in het overblijfsel van het miljardenimperium van Windhorst.
Een corrupte accountant krijgt een schorsing van 2 jaren, wat voor het leven zou moeten zijn. En de rechters en verdedigende juristen die in het hogerberoep een vorig vonnis hebben (laten) nitigverklaren zouden financieel aansprakelijk moeten worden gesteld. Het loopt de spuigaten uit met de maatschappij laten opdraaien voor frauduleuze handel. Alle betrokkenen moeten een verbod krijgen op stichting en besturen van organisaties op elk vlak.
Een curator dwars zitten of niet terwille willen zijn moet aangemerkt worden als een misdaad!
En als het dan toch om de poet draait ook een persoonlijk faillissement voor die personen er achteraan, met ook alle verboden op of in bestuur.
Kan iemand mij dit uitleggen “het merendeel van de onderliggende ondernemingen ten tijde van het faillissement was afgewikkeld of ondergebracht in andere groepsstructuren”?
Of is het zo erg als het lijkt dat hij de gezonde appels in een ander bakje heeft gelegd en de rotte voor de curator heeft achter gelaten?