Volgens het onderzoek onder Nederlandse werkenden tussen de 25 en 34 jaar vindt maar liefst 64 procent diversiteit en inclusie belangrijker dan ooit. Toch ervaren zij dat werkgevers terughoudender zijn geworden: 28 procent merkt dat communicatie over inclusie is afgezwakt, 23 procent ziet dat er minder wordt geïnvesteerd in DEI-trainingen, en 25 procent stelt vast dat organisaties vaker afzien van positieve discriminatie.
Onzekerheid en stilte op de werkvloer
Opvallend is dat jongvolwassenen zelf ook terughoudend zijn geworden. Bijna een derde (29 procent) voelt zich ongemakkelijk om zich uit te spreken over gender- en seksuele diversiteit. Ook thema’s als feminisme en man-vrouwverhoudingen worden door 26 procent als lastig ervaren om bespreekbaar te maken binnen hun organisatie.
“De maatschappelijke tegenstellingen worden steeds zichtbaarder en die laten ook de werkvloer niet onberoerd,” zegt Iris Vrolijks, programmamanager maatschappelijk leiderschap bij de Baak. “Dat vraagt om leiders die richting geven zonder te polariseren. In organisaties waar ruimte is voor verschil en spanningen niet worden gemeden, ontstaan juist betere beslissingen en meer innovatie.”
Wereldwijde druk op inclusiebeleid voelbaar
Internationale trends spelen een groeiende rol: 25 procent van de respondenten ziet mondiale maatschappelijke ontwikkelingen als de belangrijkste factor die het diversiteitsbeleid beïnvloedt – meer dan wet- en regelgeving (20 procent) of interne kernwaarden (22 procent). Eén op de vijf jongvolwassenen maakt zich zorgen over het huidige inclusiebeleid binnen hun organisatie, mede door de mondiale druk op DEI, zoals die zichtbaar is in de Verenigde Staten.
Leiderschap met lef én empathie
De Baak concludeert dat organisaties voor een uitdaging staan. “De jongere generatie verlangt naar meer dan symbolische steun: zij willen zichtbaar, consistent en mensgericht leiderschap. Leiders die niet alleen beleid voeren, maar het gesprek durven aangaan, ook als het schuurt. Niet minder zichtbaar, maar juist meer lijkt de boodschap van een nieuwe generatie werkenden die hun werkplek niet alleen als bron van inkomen zien, maar ook als plek waar ze zichzelf mogen zijn.”
Geef een reactie