Feuilleton-professional-in-de-knel (19): 'Ik word gechanteerd'

“Wat is dat voor een raar gedoe? Om Dimitri te bellen met de vraag of hij weet waar Jan Janssens verblijft. En dat allemaal voor een of ander onzindingetje dat je al jaren in je bezit hebt en nu in een keer aan hem wilt geven. Die Dimitri was helemaal over de zeik.”

Els riep foeterend door de telefoon terwijl ze heen en weer liep tussen haar bureau en het raam. “Waar is je verstand?!”

Toen Susan aan Els had verteld dat Johannes contact had opgenomen met Dimitri was ze zowat ontploft. Nadat het gesprek met Susan was afgelopen had ze Johannes direct gebeld.

“En dan zeg je hem ook nog eens dat je met mij overleg hebt gehad over de mogelijkheid om een schadevergoeding te onderzoeken. Een keiharde leugen. Je hebt het met mij nog nooit ergens over gehad. Wat is er met je aan de hand?” Els voelde haar boosheid toenemen.

“Dat was inderdaad niet zo handig van mij. Maar als ik de verblijfplaats van Jan niet achterhaal, kan dat volgens mij ook nog wel eens gevolgen hebben voor de maatschap.” De stem van Johannes klonk vlak.

“Gevolgen voor de maatschap? Wat bazel je nou? Als maatschap zijn we Janssens niets verschuldigd. Of heb je achter de rug van Hein en mij om misschien iets gedaan met Jan Janssens?”

“Nee, dat niet. Maar ik wil het graag allemaal uitleggen. Kunnen we vanmiddag een maatschapsoverleg hebben?”

Na een kort overleg met Hein, was er een moment gevonden waarop ze met zijn drieën om tafel konden gaan zitten. Els was de vergadering begonnen met de mededeling dat ze not amused was over de hele gang van zaken en dat ze nu van Johannes verwachte dat hij volstrekt helder zou zijn over zijn relatie met Jan Janssens.

“Ik word gechanteerd,” zei Johannes met een blik waarbij hij kennelijk wilde peilen of ze zijn woorden wel goed begrepen hadden.

“Gechanteerd? Door wie?” vroeg Hein. “Door Jan Janssens?”

“Nee, niet door Jan Janssens. Maar hij heeft er wel mee te maken. Iets van vroeger.”

“Vroeger? En wat heeft de maatschap er dan mee te maken?” vroeg Hein

“Aan de ene niets. Maar als ik niets doe, dan wordt er ongemakkelijk materiaal over mij verspreid en dat zou wel eens kunnen betekenen dat klanten afscheid gaan nemen.”

“Wat voor ongemakkelijk materiaal?” wilde Els weten. “En waarom gaan mensen dan afscheid nemen van de maatschap? Het gaat toch over jou?”

Johannes schraapte zijn keel. “Laat het me uitleggen. Een jaar of vijftien geleden ben ik Jan Janssens tegen het lijf gelopen. Ik was toen lid van een Herenclub en op een dag kwam Jan langs om uit te leggen hoe we veel geld konden verdienen door aan de slag te gaan met derivaten en dergelijke. Het klonk aannemelijk en een aantal aanwezigen, onder wie ik, hebben toen een nieuwe afspraak gemaakt met Jan. De locatie waar we die vervolgafspraak hadden was een bijzondere, laat ik het zo maar zeggen, er waren ook veel vrouwen die ons rijkelijk trakteerden op drank. Aan het eind van de avond vertelde Jan dat hij van iedereen een foto had met een vreemde vrouw om zijn nek. Die zou hij naar onze partners sturen tenzij we ieder € 50.000 in zijn derivatenproject zouden stoppen. We kregen drie dagen bedenktijd. Toen ik de volgende ochtend wakker werd, kon ik mij niet meer herinneren of er inderdaad wel een vrouw om mijn nek had gehangen of op mijn schoot had gezeten. Misschien blufte die Jan wel. Maar ik had ook geen zin in gedoe. Als er een foto naar mijn vrouw zou worden gestuurd zou dat zeker leiden tot gedoe met mijn vrouw en misschien zou ze dan wel aandringen op een scheiding. Dat zou ook veel financiële rompslomp met zich meebrengen. Dus besloot ik € 50.000 te betalen. Ik nam die op als voorschot op mijn winstaandeel voor dat jaar, onder het mom dat ik voor een studerend kind een huis kon kopen. Daarna heb ik nooit meer iets van die Jan gehoord.”

Els zag op het gezicht van Johannes dat hij opgelucht leek over het feit dat hij dit verhaal had verteld. Zelf was ze in die tijd nog gewoon een medewerker. Zij had daar toen weinig van meegekregen.

“Dus toen heb jij je laten chanteren?” stelde Els “Heb je die foto’s ooit gezien?”

“Nee, maar ik was allang blij dat ik van die Jan af was en natuurlijk was ik de eerste weken nog wel gespannen en zorgde ik dat ik thuis was als de post kwam, maar na een maand concludeerde ik voor mezelf dat Jan zich aan zijn woord hield. Op de Herenclub sprak ook niemand erover. Dus ik ging er vanuit dat iedereen wel betaald heeft.”

“Maar hoe word je nu dan gechanteerd?” wilde Hein weten

“Een tijdje geleden kreeg ik een mail, dat als ik niet mee hielp om Jan Janssens te vinden er foto’s van mij zouden worden gedeeld. Een van die foto’s hebben jullie gezien tijdens presentatie enige tijd geleden. Als ik niet meewerk worden er meer verspreid.”

“Enig idee wie je die mail heeft gestuurd?” vroeg Els.

“Nee, ik heb geen idee. Maar het lijkt mij niet dat het Jan Janssens zelf is, want die weet zelf waar hij is. En ik weet ook niet waarom er juist een mail naar mij gestuurd is.”

“Die foto’s waren toen in ieder geval wel echt,” concludeerde Hein

“Ja, maar ik had nooit gedacht dat iemand ze 15 jaar zou bewaren.”

“Tja, als het digitale foto’s waren, dan blijven ze als ze niet worden gewist voor altijd bestaan. Dat is het probleem van digitaal,” reageerde Hein.

“Maar je snapt wel dat als die foto’s worden verspreid, dat het ook nadelig is voor de maatschap.”

“Dat hoeft niet. We kunnen ons ook van jou distantiëren als dat gebeurt,” zei Els fel. “Je hebt mij namelijk enorm belazerd en ik denk dat Hein er zo ook over denkt.”

Hein knikte kort.

Jan Wietsma

Eerdere afleveringen:

Feuilleton Professional in de knel (1): Schipperen rond Corona

Feuilleton Professional in de knel (2): Financiering na corona?

Feuilleton Professional in de knel (3): ZorroTrust kijkt mee

Feuilleton Professional in de knel (4): Wirecard: Probleem van …..?

Feuilleton Professional in de knel (5): Thuiswerkdagroutines

Feuilleton Professional in de knel (6): Issues

Feuilleton-Professional-in-de-knel-(7): Corona, retail en digitale economie

Feuilleton-Professional-in-de-knel-(8): Corona, Kantoorregels, fatsoensregels

Feuilleton-Professional-in-de-knel-(9): Bereidheid jonge mensen om voor accountancy te kiezen…