Vrijwilligers kunnen maximaal €210 per maand en €2.100 per jaar belastingvrij ontvangen, zolang het gaat om een vergoeding voor kosten die samenhangen met het vrijwilligerswerk. Wordt meer betaald, dan vervalt de vrijstelling en kan het bedrag als loon worden aangemerkt. Heijnen benadrukt dat deze forfaitaire vergoeding juist is ingevoerd om administratie te beperken. Boven de grens moet de vrijwilliger kosten kunnen aantonen. Kan dat niet, dan vormt het bedrag belast inkomen, aldus de staatssecretaris.
Vergoeding geen beloning
De staatssecretaris reageert op zorgen van verschillende fracties dat de fiscus te streng optreedt wanneer organisaties hun vrijwilligers extra waarderen, bijvoorbeeld met een eindejaarsbijdrage of attentie. Volgens Heijnen is dat probleem beperkt. Voor het overgrote deel van de vrijwilligers vormen de grensbedragen geen probleem. Een kleine attentie wordt geabsorbeerd in de forfaitaire vergoeding, schrijft hij. Wel erkent hij dat het in de praktijk voorkomt dat vergoedingen steeds meer worden ingezet als compensatie voor inzet in plaats van kostenvergoeding, wat niet de bedoeling is.
Onderzoek en alternatieven
De Eerste Kamer vroeg om te onderzoeken of mantelzorgers en vrijwilligers meer financiële ruimte kunnen krijgen. Heijnen wijst erop dat al veel onderzoek plaatsvindt, onder meer binnen het zogenoemde houdbaarheidsonderzoek naar de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), uitgevoerd door het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) samen met
Lees hier de antwoorden van Heijnen.
Bij de burger leeft een heel breed gedragen idee dat de vrijwilligersvergoeding een beloning zou zijn voor verrichtte werkzaamheden. De theorie is een andere. Het is een kosten vergoeding, ongeacht of die gemaakt zijn of niet, voor de eenvoud gewoon vrij gesteld tot (nu) dik 2000 euro/per jaar/per persoon/per verstrekker, en nog wat voorwaarden. Onkosten zijn geen kosten dus die doen niet mee. Dit is ongeveer het fiscale standpunt, maar let op: de gemeenten in de vorm van bijstand verstrekker en kwijtschelder, het UVW (dan ook nog eens afhankelijk van het soort van de uitkering) de Waterschappen, Rechtbanken, en b.v. ook de DUO en vele anderen hebben toch wat afwijkende meningen.