De oorsprong van de juridische strijd ligt in het faillissement van Digital Exposure Systems B.V. (DES) in april 2013. DES verkocht en verhuurde LED-systemen aan voetbalclubs, waaronder Willem II en Vitesse. In 2009 nam SportLED Nederland de huurcontracten met deze clubs, samen met een aantal activa en passiva van DES, over voor een symbolisch bedrag van € 2.659,09. De curator van DES schakelde in 2014 Alsberg Accountants & Adviseurs in om de administratie te onderzoeken en een rapport te schrijven over de overname door SportLED. Alsberg concludeerde dat de ‘contractwaarde na aftrek kosten en afschrijvingen’ van de huurcontracten maar liefst € 805.355 bedroeg. De curator gebruikte dit Alsberg-rapport om de overdracht wegens benadeling van schuldeisers te vernietigen en de voormalige bestuurders van DES aansprakelijk te stellen voor onbehoorlijk bestuur. De rechtbank wees een hoge schadevergoeding toe, mede gebaseerd op dit rapport. In hoger beroep werd die uitspraak volledig vernietigd, waarna de bestuurders de accountants zelf voor de rechter daagden wegens onrechtmatige daad.
Onrechtmatigheid vastgesteld
Het hof oordeelde dat de accountants inderdaad onzorgvuldig hadden gehandeld. Zij gebruikten in hun rapport de misleidende term ‘contractwaarde’, wat de indruk wekte van een professionele waardebepaling. Bovendien namen zij onvoldoende maatregelen om te voorkomen dat de curator het rapport zou inzetten in een civiele procedure, iets wat zij konden voorzien. Deze normschending vormde de basis voor de aansprakelijkheid.
Strijd om gederfde winst
Het grootste twistpunt in cassatie betreft de afwijzing van de vordering tot vergoeding van gederfde winst. De bestuurders stellen dat hun bank de kredietlijn bevroor als gevolg van de rechtszaak, waardoor zij geen nieuwe LED-banners konden financieren en contracten met Duitse voetbalclubs misliepen. Het hof vond deze stelling onvoldoende onderbouwd. De advocaat-generaal bevestigt deze afweging: per club bekeek het hof of er serieuze onderhandelingen waren en of de financiële bevriezing de échte reden was dat deals niet doorgingen. De onderbouwing van de bestuurders bleek te zwak, onder meer doordat clubs aangaven voor andere aanbieders te kiezen.
Eigen schuld
De accountants voerden aan dat de bestuurders zelf schuld hadden omdat zij bij de oorspronkelijke transactie geen eigen waarderingsrapport hadden laten opstellen. Het hof en de advocaat-generaal wijzen dit af. De schade van de bestuurders vloeide niet voort uit dit gemis, maar uit het onjuiste en misleidende gebruik van het accountantsrapport door de curator. Er ontbrak een direct causaal verband tussen de eigen handelwijze van de bestuurders en de geleden schade.
Opslagkosten terecht vergoed
Een technisch geschil ontstond over de vergoeding van opslagkosten. Deze kosten waren eerst in rekening gebracht bij een zusteronderneming, maar kwamen na een fusie bij SportLED terecht. De accountants betwistten of SportLED deze schade wel had geleden. De advocaat-generaal oordeelt dat het hof terecht focuste op de financiële einddrager: door de fusie waren de kosten uiteindelijk ten laste van SportLED gekomen, waardoor vergoeding rechtmatig was.
Het advies
De advocaat-generaal concludeert dat noch het principale cassatieberoep van de bestuurders, noch het incidentele beroep van de accountants kans van slagen heeft. Het hof heeft de complexe feiten zorgvuldig gewogen en de juridische kaders correct toegepast. Daarom adviseert hij de Hoge Raad beide beroepen te verwerpen.
Lees hier het advies.
Accountants doen wel vaker van alles wetende dat ze niet voor de tweede keer voor hetzelfde veroordeeld kunnen worden: ‘ne bis in idem’,. De tuchtrechters en kantonrechters spreken zich tegenovergesteld uit, terwijl er maar één Wet is. Doordat men niet op één lijn zit, sterker nog, in Maastricht kun je afspraken met de rechters maken. Prof. mr. M. kreeg een tuchtszaak aan zijn broek wegens beinvloeding van getuigen en rechters. Hij is nu adviseur, maar geeft wel nog college op de uni van Maastricht. Er is een clubje die elkaar de handen boven het hoofd houden. Als één omvalt, valt alles om, maar tot op heden worden ze nog beschermd door de rechterlijke macht en belastingdienst. In de volksmond worden ze criminele organisatie genoemd. Laatst is er nog een schikking tussen een weduwe en een ex schoonzus getroffen. De ex schoonzus draagt nog sinds de naam van haar ex man. De overleden ondernemer had vergeten te zeggen dat het geld in de pensioenpot op was. Op basis hiervan is er een schikking getroffen via het erfrecht, want de onderneming was in 2020 opgeheven en de rechter deed erfrecht. Hoe kun je als erfgenaam én met de privacywet bewijzen dat de overledene (2016) in 2014 wel of niet heeft gezegd en terwijl de onderneming had vanaf 2004 geen activiteiten meer had, maar alleen bleef bestaan voor de uitkeringen van schoonbroer. De ex Schoonzus in tegenstelling tot de erfgename was aandeelhouder en volledig op de hoogte van de situatie. Ze heeft uit “voorzorg” in 2008 een onderpand voor deze onderneming verkocht. In 2012 is ze officieel gescheiden. De accountant was hier volledig van op de hoogte. In 2019 weigerde de ex schoonzus een jaarrekening van deze onderneming te laten maken. In 2020 is de stekker uit deze onderneming getrokken. In 2014 zijn er twee convenanten gemaakt door een bevriende notaris, die ook mediator en notaris ten overstaan is. Er zitten fouten in, héél veel fouten, maar degene die zich als mediator heeft voorgedaan, de : financieel adviseur, in de volksmond, ook wel gebakken lucthtverspreiders genoemd, kwam er na het overlijden van de ondernemer achter dat de hele convenant één grote leugen was. De convenanten waren opgesteld zodat schoonbroer en schoonzus hun leven lang financieel door de ondernemer werden verzorgd. Er kwam een knik in de kabel en toen is er met steun van de accountant, alles op alles gezegd, zodat het niet uitkwam en de ex schoonzus alsnog financieel werd verzorgd. Inmiddels is de erfgename van de ondernemer meer dan de helft kwijt, alle kosten, advocaatkosten voor de rechtszaken én van de tuchtzaken, heeft de onderneming betaald. Deze kosten zijn niet van de erfgename zelf, want zijzelf heeft de advocaatkosten privé betaald. Accountants worden beschermd en dit geldt ook voor de notarissen. Tuchtrechters beslissen anders dan kantonrechters, terwijl er maar één Wet is. Net zoals in deze casus is er bewust op aan gestuurd én met hulp van rechters om de erfgename alles af te nemen en hun creatieve boekhouding te verdoezelen en de erfgename in de schoenen te schuiven. Zowel de accountant als zijn twee mede bestuurders van deze onderneming zijn ook geen executeurs, maar dat de deerde de rechters in Maastricht niet. Het drietallig bestuur heeft strafbare feiten gepleegd en krijgen bescherming. . Zij zullen dit ook voortzetten, immers wie houdt ze tegen?
misleidend rapport? Vanaf dag 1: 2 december 2016, een dag na het overlijden van de ondernemer, heeft de accountant met zijn mede bestuurders, een notaris en een “financieel adviseur” gelogen. Tegen de rechters beweerden ze dat de ondernemer vond dat de erfgenamen een gevaar voor de onderneming waren. Ook beweerden ze dat de ondernemer gezegd zou hebben dat ze mochten declareren . Nu negen jaar later vragen ze om volledige kwijting en volledige kwijtschelding van schulden. De VSO moet getekend worden door een bevriende rechter.
De accountant: als ze hier achter komen, vliegen we de bak in.
Nou, met “vrienden” kom je een heel end
Titel van het artikel is tendentieus en misleidend en zet lezer daardoor op het verkeerde been.
Tegen vriendjespolitiek kun je niet opboksen. Accountants zijn gespecialiseerd in liegen en mensen op het verkeerde been zetten. Een knipoog van de rechter naar de advocaat: prof. mr. is niet tendentieus? Nou, de tuchtrechter vond van wel.
De titel nodigt uit om te artikel te lezen!
U bent advocaat? In ondernemingsrecht. U hanteert een andere invalshoek.
De titel had ook kunnen zijn: poging onder het tapijt is mislukt.
Titel nodigt uit om te lezen én is niet tendentieus en misleidend.
Accountants zijn gespecialiseerd in liegen en misleiden, het lijkt wel een aangeboren iets.
U bent advocaat in ondernenersrecht? Dan weet u ook dat het verkeerd beeld van een onderneming ern strafbaar feit is en dat accountants de schuld graag in de schoenen van ondernemers schuiven.
Op 22 april 2009 is er een uitspraak in de rechtbank in Arnhem gedaan waarbij een ondernemer btw fraude in de schoenen werd geschoven. De uitspraak van de vrouwelijke rechter was tegen de ondernemer was als volgt: Als u zo’n interesse had in cijfers, dan was u accountant geworden en géén ondernemer. De accountant had hier voor de rechtbank moeten staan en niet u. U had op de deskundigheid van de accountant moeten kunnen vertrouwen.
Beslissing het hof:
Verklaart niet bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
De betreffende onderneming is wel failliet gegaan en de accountant is doodleuk verder gegaan.
De accountants keek in twee keukens.
Titel van het artikel is tendentieus en zet lezer daardoor op het verkeerde been.
Lezer wordt uitgenodigd om artikel te lezen.
Wilt u een uitspraak van 22 april 2009 via accountancyvanmorgen ontvangen? Parketnummer: 21-001245-07 met mr. E. Van der HerBerg, voorzitter; mr. C.M. Hilverda en mr. J.M.J. Denie, raadsheren; mr. K.J.F. Roelofs, griffier.
Openbaar Ministerie Ressortsparket Amsterdam nevenvestigingsplaats Arnhem
Vrijspraak voor ondernemer: btw fraude gepleegd door accountant.
Gevolg: bedrijf failliet, accountant wordt niks ten laste gelegd.
Lezer wordt uitgenodigd om artikel te lezen.
Wilt u een uitspraak van 22 april 2009 via accountancyvanmorgen ontvangen? Parketnummer: 21-001245-07 met mr. E. Van der HerBerg, voorzitter; mr. C.M. Hilverda en mr. J.M.J. Denie, raadsheren; mr. K.J.F. Roelofs, griffier.
Openbaar Ministerie Ressortsparket Amsterdam nevenvestigingsplaats Arnhem
Vrijspraak voor ondernemer: btw fraude gepleegd door accountant.
Gevolg: bedrijf failliet, accountant wordt niks ten laste gelegd.
Interessante casus. Eens te meer is gebleken dat accountants zich beter verre kunnen houden van het recht. En alleen puur feitelijk moeten rapporteren over een onderzoek. Zonder enige kwalificatie.
Wij troffen het, onze adviseurs & accountants bleken zich wettelijk verboden in de Advocatuur te hebben geïnfiltreerd. Door hun zakelijke advisering kwamen wij in een oplichting terecht, accountants hadden daarin een aansprakelijkheid.
Echter zei regelden ook advocaten rechtsbijstand voor ons, zei richten zich op de zwendelaars en niet op de adviseur die het zaakje gedraaid had. Het is duidelijk dat hij samen spande met de zwendelaars.
Vader beroepszwendelaar bleek persoonlijk failliet te zijn, en zijn zoon kompaan woonde in een caravan.
Kale kip dus, en toch droegen onze advocaten de heren op handen.
Navraag naar belangen conflicten werden weggewuifd door de advocaten, zei hadden nooit de belangen van de accountants gediend en wilden door als onze advocaten. De Deken vond dat ook zeer wenselijk, ik moest dan wel mijn klachten intrekken!
Heb dat niet gedaan, en later na kastje muurtje klagen bij de toezichthouders zelf maar eens een KvK onderzoek gedaan.
Ik vond een gedeelde stichting derden gelden rekening, de directeur van de accountants was bestuurder.
De Notaris had wel vastgelegd dat dit niet wettelijk toegestaan was, de accountants aansprakelijk waren bij problemen in belangen conflicten.
Een één van de Advocaten (hun kantoor later gevestigd in het zelfde nieuwe gebouw als de accountants) werd wel opgeheven beweerde later op het internet dat hij jurist was geweest bij de accountants.
Wij troffen een Deken die de klachtbrief niet eens las, ik had om het toezicht te testen geen datum in het briefhoofd gezet maar geschreven in de tekst van de brief.
Antwoord – uw brief zonder datum – dus niet gelezen, onder in de bureau lade gepleurd.