Een medewerker van een accountant stelt voor een ondernemer een financiële prognose op in het kader van een financiering. Namens het kantoor, inclusief logo, wordt deze prognose naar de klant verstuurd en aan de crowdfunder bevestigd. Het kantoor verstuurt vervolgens onvoldoende gespecificeerde, hoge rekeningen. De ondertekenende accountant bespreekt de jaarrekening niet met zijn cliënt. Er was daartoe wel urgentie: penibele financiële situatie van de ondernemer.
Het oordeel dat de Accountantskamer vervolgens uitspreekt is stevig: een berisping. De betrokken accountant, die dus wel de handtekening onder de samengestelde jaarrekeningen zette, delegeerde veel van zijn werkzaamheden aan de relatiebeheerder binnen zijn kantoor. Maar hij verzuimde, naar oordeel van de Accountantskamer, daar voldoende toezicht op te houden. Zo schoot het kantoor tekort bij:
- Inschatten omzet- en liquiditeitsprognoses (2015). Volgens de tuchtrechters heeft het kantoor niet goed genoeg getoetst of de opgestelde prognoses echt valide waren.
- Het kantoor weigerde een specificatie van de door het kantoor gemaakte kosten te overleggen. Oorspronkelijke opdrachtbevestiging dateerde uit 2008 en ging uit van een jaarbedrag van € 8500. Na 2012 explodeerden de rekening die het kantoor richting zijn klant stuurde:
- 2012: € 12.385,00,
- 2013: € 14.005,50,
- 2014: € 17.769,00,
- 2015: € 60.009,00,
- 2016: € 43.958,00,
- 2017: € 16.604,70.
- De accountant bespreekt de jaarrekening over 2015 niet met zijn cliënt, terwijl daar gezien de financieel penibele situatie alle aanleiding toe was.
- Tenslotte had de accountant geen persoonlijk contact met zijn cliënten voordat zijn kantoor begon met de werkzaamheden.
Kleding voor mensen met een handicap
De klagers hebben een kledingbedrijf dat kleding maakt op maat ten behoeve van mensen met een handicap. Het bedrijf met een omvang van 4 fte’s draait een jaarlijkse gemiddelde omzet van rond de € 380.000 en maakt een winst van gemiddeld € 32.000, zo blijkt uit de stukken bij de Accountantskamer. Ten behoeve van een mogelijke vestiging in Duitsland in 2015 zoekt het bedrijf extra financiële middelen. Hierbij vervulde het accountantskantoor een adviesrol. Uiteindelijk resulteert dit in een lening aan het kledingbedrijf met een looptijd van 5 jaar via crowfdfunding die de benodigde € 400.000 tegen 7% rente oplevert.
Gebaseerd dus op een door het betrokken accountantskantoor gesanctioneerde prognose die later blijkbaar niet helemaal uitkwam.
Vakbekwaamheid en zorgvuldigheid
Dat is waar het in de ogen van de Accountantskamer fout gaat. De betrokken accountant, die wel zijn handtekening onder een samengestelde jaarrekening zette. Opgestelde prognoses ten behoeve van de financiering werden namens het kantoor verstrekt en bevestigd aan de financieringsinstelling. En tenslotte het verzuim om een jaarrekening met de cliënt te bespreken en een torenhoge rekening te sturen die niet wordt onderbouwd.
Het levert de betrokken accountant een stevige schrobbering op in de vorm van een berisping.
Poeh hé, een stevige tik op de vingers. Waarom is er niet gekozen voor doorhaling van een jaar? Samenvattend is er 400k verloren gegaan mede door een slechte prognose ondertekend door een accountant die er niet echt naar heeft gekeken maar wel rijkelijk voor heeft gefactureerd. Dergelijk gedrag wordt door enkel het opleggen van een berisping gedoogd. Het is niet goed, maar je wordt ook niet (echt) bestraft.
Waarom wordt het kantoor niet verplicht om een groot deel van de nota’s te crediteren en terug te betalen? Moet hiervoor soms een civiele procedure worden opgestart?