Feuilleton Professional in de knel (23): ‘Problems?’

In de taxi begon Jan te foeteren tegen Dimitri. ‘Wat is dat nou, je hebt toch geld. Waarom gaf je Sergio dan geen bevestiging. Weet je wel wat voor flater ik heb geslagen? De schade die ik nu lijd is groot. Ik krijg nu met heel veel andere proposities ook problemen en dat komt door jou.’ Dimitri zag dat Jan helemaal rood was aangelopen en moeite moest doen om niet te schreeuwen. De chauffeur in de taxi keek in zijn spiegel ‘Problems?’

‘No, no’ en Jan wuifde met zijn hand.

Dimitri was aangedaan. Waarom was hij met Jan in zee gegaan? Waarom was hij naar Kenia gegaan? Wat was er nu feitelijk veranderd aan vroeger. Jan legde al zijn problemen en verantwoordelijkheden bij hem neer. Een onvoldoende van Jan voor wiskunde was een probleem voor Dimitri omdat hij onvoldoende mogelijkheden had geboden om te spieken. Als Jan klierde, moest Dimitri nablijven en zo kon Dimitri nog wel een hele lijst maken van zaken waar Jan de hand in had gehad en waar Dimitri uiteindelijk mede- of geheel verantwoordelijkheid werd gehouden. Zo had hij een keer een 1 gekregen voor een repetitie omdat hij zogenaamd bij Jan had afgekeken terwijl het net andersom was. Toen hij de leraar daarop had gewezen zei de leraar ‘Het bieden van de mogelijkheden om te spieken is ook al een reden om een 1 te geven’ Jan moest er om lachen. Toen hij in de pauze terugging naar de leraar om verhaal te halen en te vragen waarom Jan dan ook geen 1 had gekregen, had de leraar geantwoord dat er over de uitslagen van repetities niet kon worden gediscussieerd.

‘En voor al de financiële gevolgen die het afketsen van deze deal heeft hou ik jou verantwoordelijk,’ siste Jan. ‘Je had gewoon moeten zeggen dat je geld had. Dat was voldoende geweest. Het ging om de intentie.’ Jan verhief zijn stem. De taxichauffeur keek weer in de spiegel.

‘Ik heb gewoon eerlijk gezegd dat ik mij nog aan het oriënteren was.’ Dimitri had inmiddels weer de moed gevonden om te reageren. Het was dat hij de weg naar het hotel niet wist, maar anders had hij de chauffeur gevraagd te stoppen en was hij uitgestapt om zelf naar het hotel te lopen. Nu zaten ze weer vast in een file en schoten ze voor geen meter op. Dus moest hij er maar het beste van zien te maken. Hij pakte zijn I-phone uit zijn broekzak en checkte zijn mail en social media. Een enkele keer typte hij een korte reactie terug. Daarna staarde hij voor zich uit en zag dat lopen sneller ging dan rijden Af en toe klopte iemand op het raam van de chauffeur met de vraag of de passagiers wellicht iets wilde kopen. De taxichauffeur wimpelde al deze verzoeken simpel en zonder enige vorm van discussie af. Twee uur later waren ze bij het hotel. Dimitri betaalde de taxichauffeur en gaf hem een fooi. Jan vroeg of het wellicht goed was om het een en ander uit te praten. Dimitri gaf aan dat hij daar geen enkele behoefte aan had. In het hotel aangekomen, nam hij de lift naar de 14^e verdieping. Daar aangekomen opende hij de deur van zijn kamer en ging hij op bed liggen. ‘Wat een ochtend.’

Daarna viel hij in slaap en droomde dat Jan en Sergio complete vrachtwagens met rozen voor zijn de deur van zaak kwamen leggen en dat de politie hem dwong om die op te ruimen. Toen hij daartegen protesteerde dat niet hij maar Jan de vervuiler was, arresteerde de politie Dimitri. Toen hij in zijn cel zat, gaf de politieagent aan dat hij maar eens moest overdenken wat hij wel allemaal voor schade had aangericht.

Een harde bons op de deur, en nog een bons. ‘Sir, sir,’ Dimitri schrok wakker. ‘Sir ! Sir !’ Dimitri zette zijn voeten op de vloer en liep licht waggelend naar de deur. Toen hij de deur opende zag hij een donkere man met een bezorgde blik die vroeg of ‘everything well’ was. ‘There is someone for you at the reception and we called you on the phone, but there was no reaction from you.’

‘Sorry I was still sleeping,’ reageerde Dimitri en hij gaf aan dat hij zich even moest fatsoeneren en dat hij vijf minuten later bij de receptie zou zijn.

Toen hij zich bij de receptie meldde, tikte er iemand op zijn rechterschouder. Dimitri keek om en verstijfde. Het was Jan die vroeg of hij even meeliep naar een tafeltje in de hal. Even twijfelde Dimitri. Zou hij er niet verstandiger aan doen om direct weer de lift naar boven te pakken? Maar hij besefte dat Jan dan achter hem zou aanlopen en dat hij dan ook wist op welke kamer Dimitri sliep. Een vooruitzicht dat hem weinig aantrekkelijk leek.

Toen ze eenmaal zaten begon Jan te praten. ‘Ik wil mijn excuses maken voor hetgeen ik in de taxi heb gezegd en het was ook niet slim van mij om zonder met jou te overleggen aan Sergio te vertellen dat jij wel geld zou inbrengen. Maar ik denk dat het zonde zou zijn als we deze kans laten lopen. Dus laten we een bespreken welke voorwaarden voor jou belangrijk zijn om mee te doen.’

Jan Wietsma